250 XXIX. CucuJiDAE. - XAUSiBirs. Silvaxus. Cathartüs. 



^'aiisibiiis dentatiis Mrsh. (C.X.I.559.5.1) moet heeten: clavicornis Kugel. (dentatus Mrsh., in- 

 termedius Smith, latus Fairm.). Als cosmopoliet, in havens, waarschijnlijk uit Amerika geïmpor- 

 teerd. Ook in Valkenburg (Limb.) aangetroffen. 



Silvaniis surinaiiiensis L. (sexdentatus F., frumentarius F., cursor F.) (C.X.I. 559.6.1 en l.c.II.A. 



774) wordt door Ganglbauer tot een sub-gen. O r y z a e p h i 1 u s gebracht, dat zich van het 

 sub-gen. S i 1 v a n u s s.str. onderscheidt door hetgeen in de eerste vier regelen van de beschrijving 

 van deze soort (C.X.) vermeld is. Bij het ^ vertoonen de achterdijen, op de binnenzijde, achter het 

 midden, een klein tandje, bij het ^ var. *bicornis Er. zijn bovendien de zijden van den clypeus hoorn- 

 vormig opwaarts gebogen. Deze soort werd nog in Lisse in bloembollen aangetroffen, waaraan de 

 kevers zich te goed deden ; zij hadden zich echter ontwikkeld in boekweitdoppen, waarmede de 

 bollen bedekt waren en waarin de larven leefden (B.93). 



Reitter beschouwt O r y z a e p h i 1 u s Ganglb. als een genus, waartoe ook de volgende soort 

 gerekend wordt. 



S. mercator Fauvel (frumentarius Jacq. DuV.) (C.X.II.A.774). In dadelkisten en ladingen 

 A r a c h i d e n-noten, in aantal aangetroffen. Met schepen aangevoerd. Volgens Ganglbauer ook 

 in granen en tabak. Deze soort is zeer naverwant aan s u r i n a m e n s i s, doch onderscheiden 

 door grootere oogen en tengevolge daarvan kortere, slechts \ van de langs-doorsnede der oogen be- 

 reikende, naar buiten tandvormig uitstekende, slapen, iets kortere sprieten met sterker verbreede 

 laatste twee leedjes. Bij het ^ met gewone trochanters en ongetande achterdijen; ^ als bij de var. 

 hkornis Er. van s u r i n a m e n s i s schijnen niet voor te komen. Even veranderlijk in lengte als 

 de vorige, 2J— 3i mm. 



De beide O r y z a e p h i 1 u s-soorten en hare larven leven, volgens Perris, geenszins van 

 plantenkost, doch van de larven, poppen, afgestroopte huiden en uitwerpselen van andere insec- 

 ten, welke in allerlei droge plantenresten leven, o. a. in rijst van de ontwikkelingstoestanden en 

 residu's van Galand ra oryzae L. Hetzelfde geldt vermoedelijk ook voor de andere S i 1- 

 V a n u s-soorten en ook voor die van het genus Cathartus (C.N.II.A.774). 



S. signatus Frauenfeld (fasciipennis Reitt.) (C.X.I.560 en II.A.775) brengt Ganglbauer tot 

 een genus E m p o r i u s, dat zich van S i 1 v a n u s onderscheidt door het lobvormig verlengde, 

 het kleine 4e lid ver overschrijdende, 3e tarslid en de fijn getande zijden van het halsschild. Van 

 Cathartus door het ontbreken der dijlijnen op het eerste sterniet en door de getande zijden 

 van het halsscliild. Deze soort is, met Havanna-sigaren, naar Europa geimporteerd ; inXederland 

 nog niet aangetroffen. 



Reitter brengt het genus E m p o f i u s tot den tribus Psammoecini (zie blz. 248), bij welke 

 de zijden van het halsschild, vooral in de voorhoeken, met langere, afstaande, gemakkelijk af- 

 breekbare haren bewimperd zijn. E m p o r i u s is van Psammoecus onderscheiden door- 

 dat het Ie sprietlid niet verlengd is, bij Psammoecus daarentegen iets verdikt en nagenoeg 

 langer dan de volgende twee leedjes te zamen; bij E m p o r i u s met afgescheidene 3-ledige knots, 

 bij Psammoecus zonder afgescheidene knots. Eindlid der kaaktasters bij E m p o r i u s 

 kegelvormig toegesjjitst, klein, bij Psammoecus verdikt, bijlvormig. 



S. similis Er. (C.N.I.560.6.4) heet bij Ganglbauer en Reitter: fagi Guér. (similis Er.). Achter sjjar- 

 renschors en vooral in afgevallen sparrenkegels. De soort is nog bij Domburg en Dieren, Aug., ge- 

 vangen. Reitter brengt deze soort tot een nieuw genus Silvanoprus, dat zich onderscheidt door dat 

 de kop, achter de oogen, afgesnoerd is, zonder slapen. Wangen tot aan den sprietwortel aan elkaar 

 evenwTJdig verloopende. Halsschild aan de zijden uiterst fijn gekorven, ongetand ; slechts de voor- 

 hoeken schuin naar voren uitgetrokken. Kop en halsschild korrelig, ruw bestippeld. Dekschilden 

 met dicht aaneen staande, gegroefde stippellijnen. 



S. bidentatus Fabr. (sulcatus Fabr.)(C.N.I.560.6.2) is nog in Leeuwarden en op meerdere plaatsen 

 in Zuid-Limburg gevangen. 



S. iinidentatiis Fabr. (planus Herbst, siculus Stierl.) (C.X.I.560.6.3) is nog bij Brummen en op ve- 

 le plaatsen in Zuid-Limburg aangetroffen. Xiet bij den Haag en Rotterdam (deze behooren tot 

 bidentatus). 



Cathartus ca s s i a e Reiche en g e m e 1 1 a t u s Jacq. DuV. (C.X.I.561 ) vormen, volgens Gangl- 

 bauer, ScJiilsky en Reitter, eene zelfde soort, onder den naam van quadricollis Guér. (cassiae 

 Rche, gemcUatus DuV.). Volgens Reitter in Hamburg, met havanna-sigaren geimporteerd. 



C. advena Waltl en excisus Reitt. (C.N.I.561.7.1 en 2) behooren tot het sub-gen. Ahasverus 



