XXIX. CUCUJIDAE. - CaTHARTUS. AiRAPHILUS. HypOCOPRUS. - XXX. MONOTOMIDAE. 251 



Des Gozis (l.c.II.A.775). Reuter noemt A h a s v e r u s een genus. Eerstgenoemde soort werd nog 

 op meerdere plaatsen in grutterswaren en rozijnen gevonden. De synonymie van deze is: = Guerini 

 Allib., musaeorum Ziegl., angustatus Luc, striatus Rouget. 



Airaphilus geminus Kr. (frater Kr., elongatus Redtb., ruthenus Solsky). In Nassau, 

 onder P h a 1 a r i s a r u n d i n a c e a L., ook 's avonds aan de halmen van S c i r p u s, einde 

 April. Volgens L. von Heijden loopt het kevertje snel en waggelend rond, op vochtige weilanden. 

 Zij onderscheidt zich van A. elongatus Gyll. (C.N.I.561) aldus: 



Lang gestrekt, zwart, tarsen roodbruin. Bovenzijde met vrij grove, maar korte, dicht 

 aanliggende, op de dekschilden in regelmatige langsrijen geschikte, beharing. Hals- 

 schild ternauwernood langer dan breed, smaller dan de dekchilden. Dekschilden niet 

 geheel driemaal zoo lang als aan de schouders breed, achter het midden iets verbreed, 



dicht en rimpelig, in langsrijen, bestippeld. Lengte 2| — 3| mm geminus Kr. 



Lichaam veel smaller en meer lang gestrekt, met kortere sprieten. Zwart, dekschilden 

 soms bruin ;spriet en en pooten roestrood.Halsscliild veel langer dan breed,niet of slechts 

 weinig smaller dan de dekschilden. Dekschilden ongeveer viermaal zoo lang als aan de 

 schouders breed, naar de basis meer versmald dan bij geminus; in zeer dicht 

 staande langsrijen rimpelig, ketenvormig bestippeld en in regelmatige rijen aanliggend 

 behaard. Lengte 2f-3i mm elongatus Gyll. 



Hypocopnis Motsch. (Upocoprus Motsch., Myrmecinomus Chaud.). (C.KI.56L8). i?ei«er schrijf t : 

 Hypocopris en rekent dit genus tot een tribus Hypocoprini van de fam. Cryptophagi- 

 d *a e. Van M o n o t o m a door de 3-ledige sprietknots en de gewone, dichte bestippeling der bo- 

 venzijde afwijkende. In habitus het meest op Cryptophagen gelijkende. Verwant aan de 

 C u c u j i d a e, maar onderscheiden door het ontbreken der kiellijnen op het halsschild en van de 

 stippellijnen of langsverhevenheden op de dekschilden. 



Hypocoprus quadricollis Reitt. (formicetorum Jacq. du Val, lathridioides Seidl., non Motsch.) 

 {C.N.I.562.8.I). In duinen (bij Scheveningen) zeldzaam; ook op wegen der salinen (Frankrijk), niet 

 zeer zeldzaam in half verdroogde runder- en paardenmest; ook onder steenen bij mieren, o. a. in de 

 nesten van Formica r u f a L. Ste. Claire-Deville en Bedel vermoeden dat deze soort en H. 

 lathridioides Motsch. (Hochhuthi Chaud., caucasicus Kolen.), niet te onderscheiden zijn, 

 doch dat slechts van eene enkele soort, van den Ural en Ijszee tot Algerië en den Caucasus, 

 sprake is. 



Volgens Reuter zouden de beide soorten zich aldus onderscheiden: 



Halsschild duidelijk langer dan breed Dekschilden smal, weinig breeder dan het hals- 

 schild en ongeveer drie maal zoo lang als in het midden breed, in het eerste derde ge- 

 deelte het breedst. Lengte 1 — 1 5 mm. Onder drogen mest en bij Formica r u f a L. en 

 e X s e c t a Kyl., o.a. in Mecklenbm-g en bij Hamburg. . . .lathridioides Motsch. 

 Halsschild ternauwernood langer dan van voren breed. Dekschilden veel breeder dan 

 het halsschild, korter, hoogstens tweemaal zoo lang als te zamen breed. Lengte 1 — H 

 mm. Langs de Oost- en Noordzee, tot in Spanje verbreid quadricoUis Reitt. 



XXX. Familie MOXOTOMIDAE (C. N. I. 562). 



Bij Ganglbauer en Reitter als eene sub-fam (Monotoiuinae), bij Schilshj als een tribus (Monoto- 

 mini) van de fam. C u c u j i d a e. Volgens Ganglbauer zijn de tarsen 5-, niet 4-ledig, het Ie lid is 

 zeer klein. 



Reitter onderscheidt de beide sub-genera van het genus Ulonotoma Herbst. aldus: 



Oogen klein, de slapen daarachter langer dan de oogen, hare achterhoeken recht of af- 

 gestompt, niet tandvormig. Kop langwerpig, zonder voorhoofdsgroefje. De soorten: 

 quadrifoveolata Aubé, conicicollis Guér. en angusticollis Gyll. (ook volgens Ganglbauer) 



(Gyi'ocecis Thoms.) 

 Oogen grooter, de slapen daarachter korter dan de oogen, hare achterhoeken recht of 

 spits uitstekende, met of zonder voorhoofdsgroefje. De overige soorten . (Monotoma s.str.) 



De soorten van het sub-genus Gyrocecis Thoms. zijn aldus te onderscheiden: 



1 Halsschild vierkant, met parallele zijden; de schijf met 4 even diepe groeven, welke tot 

 twee langsgroeven samenvloeien. Bovendien gemakkelijk te herkennen aan de kleine, 

 weinig uitpuilende oogen, de lange slapen, de naar achteren weinig versmalde dekschil- 

 den en de roestroode of roestgele kleur quadriïoveolata Aubé. 



Halsschild meer of minder naar voren versmald, opvallend langer dan breed; de zijden 



sterk gekorven, aan de basis met twee groeven. Roodbruin, mat 



De soorten: couicicollis Guér. en angusticollis Gylh. (door het geheele land verbreid). 



