254 XXXII. Byturidae. - Byturus. - XXXIII. Mycetophagidae. 



exemplaren zijn a. obsciirus Reitt. (L.VIII). Beide ab. ving ik bij den Haag; de eerste werd 

 ook bij Wassenaar en in Limburg gevangen; de tweede is zeldzaam. Fleischer beschrijf t eene a. 

 *grisescens uit Italië (Capri), welke, evenals B. tomentosus De Gteer, zwart is met grauwe 

 beharing. 



XXXIII. Familie TRITOMIDAE (Mycetophagidae auct.) (C. N. I. 567). 



Veranderen in: MYCETOPHAGIDAE. 



In Reitter's Bestimm. Tab. I. 1879 (Verh. Zool. bot. Ges.Wien) en 2e Aufl. Mödling 1885, als Tri- 

 (omidae, in „Fauna Germanica III",, als Mycetophagidae bewerkt. 



Tritoma Geoffroy (Mycetophagus Hellw.) (C.N.I.568.1) veranderen in: Mycctophagus Hellw. 

 (Tritoma Geoffr., Reitt.). 

 Reuter verdeelt het genus Hlycctophagus in de navolgende sub-genera: 



1 Bovenzijde dicht, gewoon bestippeld en eenigszins glanzig, de stippels duidelijk. Eind- 



lid der kaaktasters ternauwernood breeder dan het voorlaatste lid 2 



Bovenzijde buitengewoon fijn en dicht, gelijkmatig bestippeld en evenzoo fijn, zijde- 

 achtig behaard, de stippels als 't ware bijna niet te herkennen, derhalve geheel dof. 

 Eindlid der kaaktasters veel dikker dan het voorlaatste lid, aan het uiteinde schuin af- 

 geknot. De soort: populi F (P h i 1 o m y c e s Ganglb.) 



2 Halsschild niet smaller dan de dekschilden, aan de basis het breedst, naar voren meer of 



minder sterk afgerond-versmald 3 



Halsschild duidelijk smaller dan de dekschilden ; aan de zijden afgerond, fijn gekorven, 

 in het midden het breedst. Sprieten met 5-ledige, zwak afgescheidene, van evenwijdige 

 zijden voorziene, knots. Eerste lid der achtertarsen niet langer dan het laatste .... 5 



3 Sprieten met 5 iets grootere eindleedjes. Het eerste lid der achtertarsen veel langer dan 



het laatste 4 



Sprieten met 4 grootere, duidelijk afgescheidene eindleedjes. Eerste lid der achtertarsen 

 ternauwernood langer dan het laatste. De soort: quadrigiittatus Müll. (= pubescens 

 Steph., variegatus Sahlb.) (Par'ilendus Casey). 



4 Halsschild van af de basis naar voren sterk versmald, bovenop nagenoeg gelijksoortig, 

 weinig dicht bestippeld, glanzig. Dekschilden in de tusschenruimten der 11 i) stippel- 

 lijnen of stippelrijen slechts zeer fijn en spaarzaam bestippeld, sterk glanzig; destip- 

 peltjes twee ongelijke en onregelmatige rijen vormende; de twee langs den naad niet als 



eene streep verdiept De soort: quadripustulatiis L (M y c e t o p h a g u s s. str.) 



Halsschild vanaf de basis naar voren veel minder versmald, bovenop zeer dicht en 

 sterk en daartusschen dicht en zeer fijn bestippeld, of wel eenigszins rimpelig of korrelig; 

 minder glanzig. Dekschilden met 10 stippellijnen, van welke ook de eerste langs den 

 naad evenzoo, eenigszins als eene streep, verdiept is; tusschenruimten vlaken uiterst 

 dicht bestippeld, weinig glanzig (Ulolendus Reitt.). 



Tot dit laatste subgenus behooren de nav^olgende soorten: 



a. Eindlid der sprieten minstens even lang als de voorafgaande twee leedjes te 



zamen b 



Eindlid der sprieten veel korter dan de voorafgaande twee leedjes te zamen. 



Zie verder de beschrijving in „Col. Neerl." 1.569.1.3 atomariiis F. 



b. Eindlid der sprieten even lang als de voorafgaande twee leedjes te zamen. 

 Bovenzijde bruinzwart, de dekschilden met eene groote roodgele schouder- 

 vlek, welke van achteren eene voortzetting tegen den naad uitzendt; die 

 soms als vlek afgescheiden kan zijn; achter het midden met een, van 

 achteren meer of minder uitgeranden, aan den naad onderbroken, dwars- 

 band. Onderzijde bruinrood. Sprieten en pooten roestrood, de voor- 

 laatste sprietleedjes berookt (type) piceus F. 



Eindlid der sprieten veel langer dan de voorafgaande twee leedjes te zamen. 

 Overigens op piceus gelijkende. Iets breeder en meer gewelfd, nog dich- 

 ter bestippeld, nagenoeg dof, bruinzwart. Dekschilden met eene groote, 

 roodgele schoudervlek, een meestal in drie vlekken opgeloste dwarsband 

 achter het midden, dan nog eene vlek voor het uiteinde en twee kleine 

 vlekjes aan de zijden. Veelal ontbreken enkele vlekken. Sprieten en pooten 

 bruingeel, de eersten dik, voor het uiteinde berookt. Bij het (J is het eindlid 

 der sprieten nog iets langer dan bij het $. Lengte 4— 4^ mm 



decempunctatus F. -) 



') Bij eene soort uit Oostdijk-Europa met 10 stippellijnon. 

 ') Eene vroegere opgave (1887) was onjuist. 



