256 XXXIII. Myc'etophagidae - XXXIV. Exdomychidae - Endomychus. Dapsa. 



Pseudotriphyllus suturalis F. (ferrugineus Mrsh., sparganii Steph.) (C.N.I.570) 

 was vroeger (1870), maar ten onrechte, als inlandsch vermeld. 



Triphyllus piinctatiis F. (C.N.I.570.2.1) heet bij Ganglhauer, Schilsky en Reitter: bicolor Fabr. 

 (= punctatus F.; bij Ganglbmier en Beitter ook nog = pilosus Hrbst. en humeralis Mi'sh.). De 

 larve leeft in F i s t u 1 i n a h e p a t i c a Fr. en gaat in den grond om te verpoppen. 



Litargus bifasciatiis F. ( ?connexus Fourcr.) (C.N.I.571.3.I) heet bij Ganglbaner en Reitier: 

 connexus Fourcr. (bifasciatus F., lunatus F., signatus Panz., marginalis Panz.). Vooral op beuken- 

 zwammen. De soort werd nog bij Denekamji, Loosduinen (achter de schors van van elders aange- 

 voerde boomstammen) en op meerdere plaatsen in Gelderland en Limburg gevangen. 



Typhaea fumata L. (1761) (C.N.I.571.4.1) heet bij Schilsky en Reitter: storcoraria L. (1758) 

 (fumata L. ; bij Reitter nog = testacea F., variabilis Hrbst., tomentosa Stejih. en crenata Melsh.). 

 Zwartbruine exemplaren zooals die uit Doetinchem vermeld, zijn als a. obscura Krausse (B. 120) 

 beschreven. Soms zijn nieuw gebouwde woningen, boerderijen en schuren door deze soort sterk 

 bezocht, tengevolge van uit beschimmeld hooi, riet voor plafonds a.a., uitzwermende massa's. 



XXXIV. Familie E\DOMY€HIDAE (C. N. I. 572) i). 



Deze familie wordt door Ganglbmier en Reitter in drie sub-familiën verdeeld, waartoe ook 

 gerekend wordt de door mij (C.N.I.574) als Mycetaeidae aangenomene familie. 



1 Tarsen in beide seksen 4-ledig, gewoon, de eerste drie leedjes kort, het klauwlid meestal 



even lang als de drie voorafgaande leedjes te zamen 2 



Tarsen 4-ledig; het tweede lid op de onderzijde in eene lob uitgetrokken, het 3e lid 

 klein en meestal in de uitranding van het 2e verborgen. Basis van het halsschild met 

 twee, tot langsstrepen voortgezette, basale groev^en; daartusschen met gerande basis. 

 Overeenstemmende met de Fam. Endomychidae in „Col. Neerl." 



Sub-fam. Endomychinae. 



2 De basis van het halsschild iets over de basis der dekschilden grijpende, het schildje 

 bedekt en niet zichtbaar. Oogen klein, grof gefacetteerd. Sprieten met 3-ledige knots. 

 Dekschilden om-egelmatig bestippeld en zonder naadstreep. Lichaam klein, halfkogel- 

 vormig. Het genus Spliaerosoma Leach (Alexia Steph.). . . Sub-fam. Sphacrosoniinae. 

 Halsschild tegen de basis der dekschilden aangesloten of slechts daarmede los samen- 

 hangende, de basis der dekschilden nimmer o vergrij pende. Zijden van het halsschild 

 met twee randlijnen, of met twee groote, lange, naar buiten kielvormig begrensde 

 basale groeven, daartusschen met eene dwarsgroef voor de basis. De genera Mycetaea 

 Steph., Microchondrus Woll. (Symbiotes Redt.) en Leiestes Redt 



Sub-fam. ülycetaeinae. 



Endomychus coccineus L. (quadrimaculatus De Geer) (C.X.I.o73.1.1). L. Haecker ^) heschrijit 

 de larve en pop. In de Rijnpro\incie komt eene var. *Biehli Reitt. voor, welke, volgens Reitter, 

 dezelfde vorm zou zijn, die door Schilsky als *armeniac'i(s Motsch. werd aangeduid. Bij deze is de 

 geheele bovenzijde rood, slechts de dekschilden met de twee normale zwarte vlekken; pooten 

 zwart of roodbruin, tarsen roestrood. Bij var. *Krynickii Ganglb. ontbreken beide vlekken. De 

 vrij levende larve, welke, evenals de kever, bont gekleurd is, kruipt opboomzwammenrond;ook 

 onder schimmelend hout, in bo\'isten en op beuken-hakhout dat den geheelen zomer in het 

 bosch gelegen heeft. De kever zou o. a. ook bij Hamburg, langs het Elbestrand, aan beenderen 

 gevonden zijn. Vele exemplaren, bij Winterswijk gevangen, zijn deels fraai rood, deels meer geel 

 getint. In België bij Chaudfontaine. 



Dapsa trimaculata Motsch. Volgens Schilsky in Hamiover. Deze soort onderscheidt 

 zich van D. denticollis Germ. (C.N.I.574) aldus: 



Voorhoeken van het halsschild naar buiten haakvormig verlengd (sub-gen. Dapsa 

 s.str.). Gewelfd, roodbruin, eenigszins glanzig, dicht bestippeld. Dekscliilden achter het 

 midden met een smallen, bochtigen, meestal in 2-3 vlekken opgelost en zwarten dwars- 

 band. Halsschild zonder middelgroef ; de basale strepen klein, kort; zijrand achter de 

 voorhoeken uitgerand. Lengte 4 — 4i mm. Reitter klopte deze soort, in groot aantal, van, 

 uit takken gevlochten, dorie hagen denticollis Germ. 



^) E. Csiki, Endomychidae, C'olcopter. Catalog. Ju7ik-Sclicnkli)i(/. Pars. 12. 1910. 

 *) L. Haeckcr, Zur Eutwicklungsgeschichte von E u d o m y e h ii s coccineus L. (in: Allgem. 

 Zeit. f. Entom. 7. 497. 1902. 



