XXXVI. CocciNELLiD. - Chilüc. Exochomus. Platynaspis. Subcoccinella. Hippodamia. 259 



testudo Flor, exclamatioiüs Eschsch., olivetorum Costa) (C.N.I.581.1.2). De in ons gebied voor- 

 komende exemplaren hebben eene zwarte grondkleur, daarentegen zijn die uit Zuid-Ém-opa rood- 

 bruin of bruinrood; de donkere kleur schijnt naar het Noorden toe te nemen. Bij eene Zuidelijke 

 &*exclamationis Depoli is de geelroode dwarsband, op de zwartbruine dekschilden, in twee ongelijke 

 helften gedeeld, van welke die het dichtst bij den naad als band behouden blijft, terwijl de andere 

 buitenste slechts een stip vormt. 



Evoclioiniis «iiiadripustiilatus Linn. (lunulatus Zschach, quadriverrucatus F., cassidioides Donov., 

 varius Schrank) (C.N.I.581.2.1). Tusschen de twee normale vlekken op de dekschilden kan nog 

 eene kleine derde vlek voorhanden zijn (a *sexpustulatus Kr.), of wel is de voorste vlek groot, 

 vierhoekig en evenzoo de achterste vlek vergroot (a. *distinctus Brullé, in Bohemen). De a. 

 *marchicus Reineck is geheel zwart, bij sterke vegrooting bemerkt men nog twee zeer kleine 

 donkerroode vlekjes achter de schouderbuil, als laatste aanduiding van de groote, maanvormige 

 schoudervlek bij het type. De a. *bilunatus Weise, met slechts eene roode schoudervlek is een 

 overgangsvorm. Exemplaren, uit Zuid-Duitschland ?, met eenkleurig geelroode dekschilden zijn 

 a. *floralis Motsch. 



E. flavlpes Thunbg. (auritus Scriba, nigriceps Wiedem., nigromaculatus Weise) (C.N.I.582.2.2). 

 Bij a. $ collaris Kust., uit Zuid-Duitschland, zijn de dekschilden mat gechagrineerd. Dit is eene 

 individueele abnorraiteit, geen ab., daar een dergelijk geval, bij een exemplaar uit Warnsveld, 

 voor het rechter dekschild geldt. 



IMatynaspis liiteorubra Goeze (villosa Fourcr., quadrimaculata Rossi, quadriguttata Brahm., 

 pubescens Oliv., bisbipustulata Fabr., quadripustulata Kugel., bisbiverrucata Panz., bipustulata 

 Dum., rufimana Eschsch., spectabilis Fald., quadrinotata Duf.) (C.N.I.582.3.1) is nog op meerdere 

 plaatsen in de provinciën Noord-Brabant en Limburg gevangen. 



Subcoccinella ^) vigintiqiiatiiorpiinctata L. (octodecimpunctata L., vigintitrespunctata L., vigin- 

 tiduopimctata F., globosa Schneid.)(C.N.I.583.5.1). De a. saponariae Huber (livida Hrbst.) heet 

 bij Ganglbauer: saponariae Weise, bij Reuter en Schilsky: limhata MoU. (saponariae Muls.). Bij de 

 in Westfalen (m. i. twijfelachtig) voorkomende, iets grootere var. *meridionalis Motsch. is het 

 lichaam in den regel licht roodgeel, dekschilden met 4-22 opvallend kleine stipvlekken, zelden 

 twee aan twee samenvloeiende. Bij a. *parvimacuh, Depoli (Fiume) zijn op de dekschilden de 

 vlekken 1.2.3.6.9.10 en 11 voorhanden, allen zeer klein, stipvormig (10 ontbreekt ook wel), 

 behalve 6, welke naar verhouding sterk ontwikkeld is; met var. meridionalis Motsch. De var. 

 *inversa Weise, is roodgeel, het halsschild met eene bruine middelvlek, de vlekken op de dek- 

 schilden als bij het type, maar in de plaats van zwart, wit; er ontbreken ook veelal eenige vlekken 

 aan de basis of voor het uiteinde (Tirol, Berlijn). Bij a. c e n t r i m a c u 1 a t a Rossi (welke 

 met a. haemorhoidalis F. zou kunnen vereenigd blijven) vertoont het halsschild drie zwarte vlek- 

 ken; de dekschilden zijn zwart, met rooden buitenrand en gelen top, waarin twee zwartestippen, 

 benevens eene gemeenschappelijke roode vlek op den naad voor het midden; bij de eigenlijke a. 

 haemorrhoidalis ontbreekt de roode naadvlek en ook wel de roode buitenrand (B.116). De a. *nigra 

 Hanel, Delahon, (Fiori) Della Beffa, Pic is totaal zwart, zonder nog herkenbare roodachtige vlek- 

 ken; bij een overgangsvorm tot a. *nigra (uit Arnhem en Breda) is nog iets van de tojivlek over 

 gebleven. 



Hippodamia trcdeciinpunctata L. (vittata Goeze, trinacris Fourcr., quatuordecimpunctata 

 Don., tibialis Say) (C.N.I.584.6.1). De a. I) o r e a I i s Weise bij Tiel, Dec. (C.N.II.A.775). 



H. septeniiiiaciilata De Geer (segetalis Naezen) (C.N.I.585.6.2). Bij a. *segetalis Naezen vertoo- 

 nen de dekschilden 13 gescheidene zwarte vlekken, veelal echter zijn er twee vereenigd ; deze kan 

 met het type vereenigd blijven. H. Schulz (Ent. Nachr. 1899, No. 14 p. 223) beschrijft uit Hamburg 

 nog een 5-tal klem'-aberraties, n.1. a. * quadrimacidata met destippen 1.3.4.5; a. *quinquemacnlaia 

 met de stippen 1.2.3.4.5; a. *ericae met de stippen 1.2.4.5.6; a. *Niemeyeri met de stippen 1.3.4.5.6 

 en a. *incompleta met de stippen 1.2.3.4.5.6. Deze doelen op exemplaren zonder de scutellairvlek, 

 daar, wat het aantal stijipen betreft, deze met de scutellairvlek reeds door andere auteurs be- 

 noemd zijn. 



') Subcoccinella Huber, Guér. Ganglbauer behoudt den oudeu generieken naam Lasia 

 Muls. (= Subcoccinella Weise), aangezien //(tber (Subcoccinella) zijn Subcoccinelle de la saponaire geen 

 latijnsche benaming heeft gegeven. Volgens Weise heeft Subcoccinella de prioriteit vóór Lasia 

 Muls. (1846), aangezien Ouérin reeds in 1842 van eerstgenoemden naam gebruik maakte, na van Huber 

 de fransche benaming „Subcoccinelle" in latijnschen vorm overgenomen te hebben. 



