262 XXXVI. COCCINELLIDAE. - COCCINELLA. 



smal afgezetten randkant is geelachtig. Dekscliilden zwart, de roode schoudervlek is aan den 

 zijrand slechts even aangeduid, bovendien bevindt zich eene tweede kleine roode vlek dicht daarbij 

 naar binnen; achter het midden der dekscliilden aan weerszijden nabij den naad met eene zeer 

 kleine roode vlek; de omgeslagen zijrand der dekscliilden rood. Aangezien zelfs bij donkere kleur- 

 aberraties minstens de voorhoeken van het halsschild een witten zoom vertoonen, zoo zou, volgens 

 Meier, door meer materiaal, aangetoond moeten worden of deze ab. niet als soort moet geduid 

 worden. Het lichaam is vlakker en iets breeder dan bij het t^^ie en dan bij de bekende 

 kleur-aberraties. Pooten donker, de dij wortel, de knieën, de binnenzijde der schenen en de tarsen 

 geelachtig. Bij a. *perplexa Meier (bij Hamburg) breidt zich de zwarte vlek op de dekschilden 

 zoozeer in de breedte uit, dat aan weerszijden slechts weinig rood overblijft; bovendien bevindt 

 zich tegen den zijrand, in dezelfde breedte-richting, eene kleine zwarte bijkomende stip, evenals 

 zulks bij a. interpiinctata het geval is. De groote zwarte dwarsvlek breidt zich naar achteren 

 weinig uit en is eenigszins afgerond, daarentegen is zij naar voren en naar binnen hoekig ver- 

 smald, met eene takvormige voortzetting, welke even ver van het schildje als van den zijrand 

 der dekscliilden verwijderd, echter tot de schouderbuil meer genaderd is. Kop met twee lichte 

 vlekken. Zijrand van het halsschild met lichten zoom, welke in de voorhoeken het breedst is. 



De a. *transversa Delahon is als a. semiruhra Weise gekleurd ; naast de roode middelvlek staan 

 echter, in de breedte naar buiten, nog twee, veel kleinere, maar toch zeer duidelijke vlekken 

 (welke bij het exemplaar op de linkerzijde smal met elkaar en met de middelvlek samenhangen). 



Bij a. *circnmdata Delahon zijn de dekschilden zwart, met eene smalle roode schoudervlek, 

 welke zich, zonder onderbreking, over de basis voortzet en aan den naad, over een geringen af- 

 stand tot niet geheel aan de lengte van de schoudervlek gelijk, verder loopt. 



De a. *marginenotata Depoli (uit Oostenrijk) is als a. pruni Weise geteekend, maar vertoont 

 bovendien aan den buitenrand der dekschilden, op dezelfde hoogte als de hoofdvlek, eene kleine, 

 ook op de epipleuren doorloopende zwarte vlek. 



Bij a. *semifasciata Depoli (uit Ci'oatië) is de grondkleur der dekschilden zwart; de voorste roode 

 vlek is groot, neemt nagenoeg de geheele voorhelft der dekschilden in; er blijft slechts over eene, 

 door den zeer smal rood gekleurden naad gedeelde, scutellaire vlek zwart; op de achterhelft 

 bevindt zich eene groote, naar buiten spits uitloojiende, roode vlek, welke met den rooden naad 

 breed samenhangt, zoodat zich een, op beide dekschilden gemeenschappelijken, rooden dwarsband 

 vormt. 



Eene bijzondere kleuraf wijking, die eenigszins den indruk maakt wellicht eene zelfstandige 

 soort te zijn, en ook aan, de in Lapland voorkomende, Adalia frigida Sclineider verwant is, 

 ontving ik voor een aantal jaren van Dr. Dammerrnan uit Ainhem, waarom ik die: D a ni m e r- 

 Di a D D i nov.ab. noemde (B.113) De gedaante is iets langer-eirond ; de kop met twee gele vlek- 

 ken; het halsschild zwart, aan weerszijden met eene groote, onregelmatige, tot aan de achter- 

 hoeken reikende, gele vlek, waarin eene groote zwarte vlek ingesloten is (zooals bij C. c o n g 1 o- 

 b a t a L , a. impustulata L. veelal het geval is); dekschilden geelrood, elk met 4 zwarte vlekken, 

 nl. eene groote, vooraan in het midden, welke naar binnen breeder, naar buiten smaller ,tot op 

 de schouderbuil loopt; eene tweede als een breeden onregelmatigen dwarsband in het midden, 

 welke tot aan den zijrand, maar niet tot aan den naad reikt; dan nog twee kleine zwarte vlekken 

 daarachter. Dat deze ab. tot Adalia bipunctata L. en niet tot 1 O-p unctata L. 

 gerekend moet worden, bewijzen de van een grooten, breeden basaaltand voorziene klauwen en 

 de half-cirkelvormige dijlijn, welke slechts tot op f der lengte van het eerste sterniet reikt; 

 bovendien is het bijlvormige eindlid der kaaktasters geelbruin met zwarten toprand ^). 



De in C.N.589.8.3 vermelde kleur-aberratie, welke het meest bij pantherina komt, zou gevoege- 

 lijk, vanwege de roode spies- of pijlvormige verbreeding, van achteren tot aan het midden vanden 

 naad, *sagittata nov. ab. kunnen genoemd worden ; deze is mij onbekend en komt niet in Neder- 

 land voor. 



C. (Harmonia Muls.-) qiiadripiinctata Pontopp. (marginepunctata Schall.) (C.N.I.589. 

 8.4). De a. r u s t i c a Weise l)ij den Haag (L.!!). 



Bij a. *Hanpli Weise breidt zich de zwarte kleui' (ten gevolge van vergrooting en versmelting 

 der stippen) zoozeer uit, dat nog slechts eenige gele vlekken aan de basis en aan het uiteinde 

 overblijven; bij var. *HdneU Weise is de boven- en onderzijde zwart en bevindt zich op de dek- 

 schilden en op het halsschild nog een afgekorten, lichten zoom. 



')Bij Adalia frigida Schneid. zijn 10 zwarte vlekken op de roodachtige dekschilden voor- 

 handen, 3 in eene dwarsrij in het midden, 2 andere in eene dwarsrij achter het midden; bij eene ab. 

 vormen de voorste 3 een dwarsband, ook somw de achterste twee. 



") Heitter vermeldt het sub-gen Har m o n i a Muls. niet. 



Zie ook: O. Mcissncr, Die J'arbinig der Flügeldecken vou Cocciuella quadripunctata 

 Pontopp. (Zeits. f. wissensch. lusektenbiologie 1907). 



