XXXVI. COCCINELLIDAE. - COCCINELLA. 263 



Bij a. *bisnoviespimc(ata Rob.Fuchs (uit Spanje) vertoonen zich op elk der dekschilden 9 

 duidelijke stippen, aangezien naast de stip aan den top, in het midden naar den rand toe, nog 

 een 9e stip bijkomt, welke intusschen, ofschoon dviidelijk, toch minder donker gekleurd is dan de 

 naast bijstaande. Bij nauwkeurig onderzoek blijkt, dat naast exemplaren met 16 stippen een aantal 

 met de aanduiding van eene bijkomende stip voorzien zijn. Hierbij zijn alle overgangen bemerk- 

 baar, van eene verbreede 8e stip tot volledige splitsing. Altijd is de bijkomende stip zwakker aan- 

 geduid en doffer; aldus vertoont zij zich ook bij a. *nehulosa Weise en a. *abieticolaWeise. Hdnel 

 (Ent. Blatt. 1914) vond deze soort bij Dresden op dennen, in het begin van den winter, in groot 

 aantal dicht opeengehoopt, diep achter de schors-schubben van hooge stammen ; ook wel nabij de 

 stammen onder mos, dorre bladen en dennennaalden op den grond. Op de eerste warme, wind- 

 stille voorjaarsdagen komen zij te voorschijn en loopen dan de stammen omhoog om den geheelen 

 zomer door op de wijd uitloopende vertakkingen jacht op bladluizen te maken. De beide uitersten 

 in kleur zijn de gele a. *sordida Weise en de zwarte a. *Haneli Weise. Bij eerstgenoemde is meestal 

 een der beide, aan den zijrand der dekschilden staande, stippen nog als eene bruinachtige nevel- 

 vlek te herkennen en bij de tweede vindt men nog op het halsschild en naast de schouders nog een 

 overblijfsel der lichte kleur. Ook zijn exemplaren bekend die op boven- en onderzijde volkomen 

 zwart zijn, bij welke ook zelfs de epipleuren, als ook de zijstukken van meso- en metathorax, don- 

 ker gekleurd zijn. De a. Hcineli is niet van a. *Haupti Weise af te leiden; bij deze laatste is mees- 

 tal nog de naad- en een groot deel van de basis der dekschilden geel, de afleiding is te vinden door 

 geleidelijke versmelting der 16 zwarte stippen op de dekschilden. Overgangen tot a. Hdneli vertoo- 

 nen eene onbepaalde donkere kleur, welke, onafhankelijk van de zwarte stippen, tengevolge van het 

 geleidelijk donker worden der gele grondkleur der dekschilden, zoodat bij een 

 aantal reeds donkerbruine exemplaren de 16 normale zwarte stippen scherp begrensd zijn, terwijl 

 andere donkere exemplaren onmiddellijk uit de gele, stiparme kleirraf wij kingen afgeleid kunnen 

 worden. Altijd intusschen is ook bij versche, nog onuitgekleurde exemplaren, in tegenstelling van 

 die van a. Haupti, de naad reeds donker. Merkwaardig is dat in de omstreken van Dresden de 

 donkere exemplaren zijn toegenomen, evenals zulks bij de nonvlinder het geval is, wellicht dat 

 deze melanistische vormen aan veranderde klimatologische toestanden moeten worden toegeschre- 

 ven; \Toeger schijnen hoofdzakelijk de lichte vormen bekend geweest te zijn. Fabricius heeft de 

 a. 16-punctata F. gekend, het type (quadripunctata 1765) en marginepunctata 

 Schall. (1846) duiden daarop. Bij eene reeks overeenstemmend gekleurde exemplaren van q u a- 

 d r i j) u n c t a t a zijn de stippen 1. 3 en 4, op elk der dekschilden, door een met de stippen ge- 

 lijkbreeden zwarten band verbonden, zoodat eene rechthoekige zwarte teekening op de voorhelft der 

 dekschilden ontstaat (a. *rectangula Hanel); deze vormt den overgang tot a. abieticola Weise en 

 tot a. Haupti Weise. 



C. (H a r m o n i a Muls.) octodfcimpunctata Scop. (C.N.I.590.8.5) wordt door Ganglbaver tot 

 een sub-gen. Synharmonia gebracht. Ganglbauer en Reuter noemen de soort: conglobata 

 L. (octodecimpunctata Scop., ook = impustulata Illig). 



Bij a. *australis Weise zijn de vlekken op de dekschilden klein, één ontbreekt; in C.N.l.c. als sy- 

 noniem met a. rosea aangeduid. 



Bij een exemplaar uit Terborg is de vlekkenteekening op de dekschilden in de war. Bij a. *mul- 

 ticonjuncta Depoli (uit Fiume), welke het naast verwant is aan a. *pineii Weise, zijn de naad en 8 

 vlekken op elk der dekschilden zwart; vlek 5 is met den naad verbonden, bovendien verbinden 

 zich nog de vlekken 1 met 2, 3 met 4 en 5, 6 met 7, 1 met 4 en 5 met 7. De soort zou vooral 

 leven op populieren ^). 



€. variabilis Herbst (10-pmictata L.) (C.X.I.591.8.12) moet lieeten: deceinpiiiictata L. (varia- 

 bilis F.). Behalve de vele reeds vermelde kleur-aberraties zijn -) nog hierbij te voegen: a. *medio- 

 punctata Penecke, bij welke de dekschilden rood zijn, elk met twee, in eene dwarsrij staande, 

 zwarte stippen (3 en 4). De eigenlijke decetnpunctata L. vertoont op elk der dekschilden 5 stippen 

 en veelal nog een vlekje aan het schildje; hiermede vallen samen de ab. consita Weise, relicta v. 

 Heyd. enll-maculata Walter. Bij a. *transmutata v. Heyd. vertoonen de dekschilden elk de stippen 



1. 2. 4. 5 en de, in twee vlekjes opgeloste, stip 6. Bij a. *Ouilleaumei Lestage^) zijn alleen 



2. 3. 4 en 6 voorhanden; bij a. *sabulosa Lestage de stippen 2. 3. 4. 5. Bij a. *Mertensi 

 Lestage de stippen 1. 2. (3 met 4 verbonden) en 6; a. *jettensis Lestage de stippen 1. 2. 4. 5 en 6; 

 a. *maritima Lestage de stippen 1. 2. 3 (4 met 4 verbonden) en 6. Bij a. * super punctata Gradl be- 

 vindt zich op elk der dekschilden eene bijkomende 7e stip. Dea. Troegneri Walter (L.II) is 

 bij den Haag en Muiden; de a. n i g r i n a Weise (B.116) waarschijnlijk bij den Haag en Vorden 



') In C.N. 590, regel 14 v. b. staat: „colligata" ; lees: calligata. 



^) Zie: O. Reineck, Über die Aberrationsfahigkeit von Coccinella 10-punctata L., 

 Archiv f. Naturgesch. 1917 (met 100 duidelijke figuren). 



*) In: „Buil. de la Soc. Entom. Belg. T. 2e VII. 6 Aoüt 1920. 



