264 XXXVI. COCCINEIXIDAE. - COCCINELLA. 



gevangen; bij exemplaren uit Ommen en Poortugaal (IJsselmonde) zijn de dekschilden bijna ge- 

 heel zwart. 



Verwant aan a. iriangularis Weise is a. *semicruciata Gradl, bij welke de stippen 3 + 4 + 5 op 

 elk der dekschilden verbonden zijn; bij a. *conjuncta Gradl zijn het 2+5 + 6 + 3 + 4 op elk 

 der dekschilden; dan volgt de a. recurva Weise (C.X.I.591) waar 5 + 6 + 3+4 + 4 + 3 + 6 + 5 

 verbonden zijn. Verbindt zich bij a. iriangularis (l.c.) stip 2 van den dwarsband met 5 en 4 met 6, 

 dan ontstaat a. ephippiata Weise (l.c). Andere verbindingen van stippen zijn: alleen 3 en 4 ver- 

 bonden (a. B u d d c b c r g i von Heyd., bij den Haag) (C.116); de stippen 3+4+4 + 3 ver- 

 bonden, 6 met 6 vereenigd, 1. 2 en 5 vrij (a. *nassovica v. Heyd.). Is stip 3 eenigszins met 1 en 6 

 verbonden en vormen 6 met 6 een gemeenschappelijken dwarsband, dan a. consolida Weise (l.c). 

 Bij a. €J e i 1 e n k e u s e r i de Rossi (grossulariae Meier) (B.116) is het halsschild zwart, de zij- 

 rand tot in de achterhoeken wit; dekschilden zwart, met eene groote, gele, maanvormige schou- 

 dervlek, welke van binnen slechts een derde der dekschildbreedte \Tij laat; bovendien nog aan 

 weerszijden, tusschen de maanvlek en het schildje, met eene langwerpige gele vlek. Bij Venlo ving 

 ik een dergelijk exemplaar, waar de schondervlek ongeveer tot op de halve breedte van de basis der 

 dekschilden reikt en de langwerpige gele vlek, aan weerszijden tusschen de schondervlek en het 

 schildje, tot een stipvlekje gereduceerd is (B.116). 



Tot de serie kleur-aberraties, welke SiislO- pustulatu L. geduid wordt (l.c. 591) rekent men ook 

 exemplaren, bij welke van de 5 lichte vlekken, op elk der donkere dekschilden, de vlekken 1 en 2 

 samengesmolten zijn en eene donkere basaalvlek insluiten; dan kan hierbij vlek 4 geheel ontbre- 

 ken, waardoor eene opvallend geteekende afwijking ontstaat, die ik: R i t s e ni a i nov. ab. 

 noemde (bij Oegstgeest) (B.116). Bij een exemplaar uit Harskamp zijn de dekschilden zwart, be- 

 halve een klein geelv^it vlekje aan de basis, ter weerszijden van het schildje, en een smallen gelen, 

 randzoom, welke in het midden met een randvlekje samenhangt; deze nadert de a. niqrina Weise; 

 ik noemde deze: V a n h e u r n i nov. ab. (B.116). Bij a. *Beffae Lestage zijn de dekschilden 

 zwart, met 4 roode vlekken: 1 verlengde aan den schouder, 1 kleine in het midden, 1 groote in 

 het midden tegen den naad en 1 groote aan den top. Bij a. *belgica Lestage zijn de dekschilden 

 zwart, met drie roode vlekken: 1 groote, humerale lunula, 1 kleine tegen het schildje en 1 

 buitenste aan den top ^). 



C. undecinipunctata L. (C.N.I.592.8.7). Exemplaren bij welke de normale stipvlekken in de 

 breedte met elkaar verbonden zijn, vormen a. *confluens Haworth -) (bij Schilsky is de auteur Do- 

 nisthorpe). Op de duitsche Noordzee-eilanden Xorderney en Borkum werden exemplaren gevan- 

 gen, bij welke op het halsschild symmetrisch twee of meer stipgroefjes voorhanden zijn; deze werd 

 als var. *impressa Verhoeff beschreven; vermoedelijk is dit eene individueele afwijking, niet eene 

 var. 



e. hieroglypliica L. (hastata Oliv., octopustulata Thunbg.) (C.N.I.592.8.11). Bij een aan a. 

 i-fasciata Weise naverwant exemplaar, uit Muiderberg, is het uiteinde van den schouderband ge- 

 ïsoleerd, zoodat eene zwarte vlek op het midden der dekschilden, tusschen den schouderband en 

 de achterste enkele of dubbele vlek, aanwezig is. Bij een exemplaar uit Kerkrade (Limb.) bevin- 

 den zich op de geelroode dekschilden een zwart vlekje over het schildje, een sterk verkorten schou- 

 derband en eene ^Tij groote, ronde stip nabij het uiteinde. 



Een exemplaar uit Arnhem nadert de a. *hrunnea Weise, maar hier zijn, behalve het zwarte 

 vlekje over het schildje, nog voorhanden een zwart stipje op den schouder en een dergelijk op het 

 midden der dekschilden; van eene derde vlekje is slechts eene iets berookte, flauwe aanduiding 

 zichtbaar. 



Bij a. sinuata Naëzen is de kleinere buitenhelft van de onregelmatige dwarsvlek, op de achter- 

 helft der dekschilden, soms als eene zwarte stip geïsoleerd; bij Oirschot en Meerssen (Limb.). 



Bij a. jlextiosa F. bevinden zich op de achterhelft der dekschilden twee zwarte vlekken, die ook 

 wel tot eene enkele breede vlek kunnen versmolten zijn. 



De a. b i s t r i V e r r II c a t a Haworth (B.106) is bij Arnhem gevangen. 



') Lestage bcsclirijft nog ceue a. *suturata, bij welke alle stippen voltallig en vrij ziju; hij zegt: „Ie 

 point sutiiral dilaté se prolonge en arrière Ie long de la suture jiisqu'au milieu de chaque élytre". Met 

 „point sutural" wordt waarschijnlijk bedoeld het scutellairvlekjc, daar stip 4, tegen den naad, reeds 

 nagenoeg in het midden gelegen is. Ook a. *graesdeUensis Lestage is niet duidelijk: „Les points 2 + ;^ + 4 

 4- 4 + 3 + 2, 3 -f 6 4- 5 -t- 6 -f 3 sont réunis; points 1. 5 librcs"; voor 5 komt dit niet uit, daar deze 

 in de tweede serie als „réiini" geiioeiiid wordt. Van a. *apicata Lestage wordt gezegd: „Remar(iua,ble 

 par sa grande taille; taclics disposccs comme dans l'ab. hinncrtilis, iiiais Ie point 5 est libre": bij a 

 humeralis Schall. n.1. zijn de dckschihlen nagenoeg zwart, elk niet 4 roode vlekken, van welke één den 

 zwarten scliouder ringvormig omsluit: er schijnt dus eene 5e roode stip op den zwarten grond vrij to 

 blijven, of is wellicht hiermede bedoeld de 4e roode vlek, wanneer de ringvormige schoudervlek als uit 

 versmolten roode vlekken 1 en 2 wordt beschouwd, in welk geval deze met liet type = a. 10-pustulata L. 

 overeenstemt. 



•) De heer James Edwards schreef mij dat confluens Haw. eene ab. is van C. 10-p u n c t a t a L., 

 niet van 1 1 -p u n c t a t a L. 



