XXXVI. COCCINELLIDAE. - COCCIHTELLA. 265 



e. distincta Fald. (C.X.1. 593.8. 10). De a. domiduca Weise heet bij Reuter: a. Sedakovi Muls. [do- 

 miditca Weise), bij deze zijn de stipvlekken meestal vergroot. Het tj^pe (als m a g n i f i e a 

 Redtb., met vergroote stippen) komt in ons gebied niet voor. Bij een exemplaar uit Nmispeet 

 bevindt zich nog een uiterst klein zwart vlekje op de voorhelft der dekschilden, dat echter op 

 het rechter dekschild zeer onduidelijk is. Volgens P. -ScAwfce op Populus al ba L., op 

 bladluizen jagende. 



C. qiiinqHcpunctata L. (C.N.593.8.8). De a. s i iii ii 1 a t r i x Weise (L.II) bij Nijmegen. Bij a,. 

 *Mincktci1zi Hanel ontbreken alle zwarte vlekken, de dekschilden zijn hier eenkleurig rood. Bij 

 a. *cordia Janichen hebben de groote ronde vlekken, in het midden naast den naad, zich veree- 

 nicd tot eene hartvormige teekening; de bovenste inzinking van den hartvorm staat met de 

 scutellaire vlek, vlamachtig, in verbinding; de zijvlek, achter het midden, zoo ook eene tweede 

 zijvlek vóór het midden van elk der dekschilden, zijn comma-vormig. Uit de beschrijving volgt dat 

 door enkele toegevoegde verbindingen de ab. *Elberti, *Kniephofi en *heraldica ontstaan. 



De a. *Kniephofi Hanel is van de a. *Elberti Flach af te leiden, doordat de zijdelingsche bijko- 

 mende randstip; in de lengte uitgebreid, met de zwarte middelfiguur samenhangt. Bij a. *heral- 

 dica Schirmer is de zwarte uitbreiding zoo sterk, dat de zijden ervan nagenoeg recht afgesneden 

 zijn, waardoor de geheele figuur eenigszins vierhoekig is en alleen op het midden van elk der 

 dekschilden, van voren, uitgebogen is. Künnemann vermeldt nog eene a. *ancora uit Holstein, 

 welke den overgang vormt tusschen a. *arcuaia Wse. en * ElhertiFlach. Hij geeft eene afbeelding, 

 waarbij over den naad der dekschilden zich eene zwarte, ankervormige figuur bevindt en op elk 

 twee kleine zwarte stippen achter elkaar staan. 



De soort werd in Duitschland, bij duizenden, op E r i g e r o n c a n a d e n s i s L. waarge- 

 nomen. 



€. septeuipunctata L. (C.N.I.594.8.9). Bij a. *qninquenotata Haworth vertoonen de dekschilden 

 slechts twee vlekken; hiermede vallen samen de ab. *atomaria Weise (l.c), externe punctata Weise 

 en *conspicua Weise. Bij a *confum Wiedem. zijn de 5 of meer stipvlekken (vergelijk a. *macidosa 

 Weise) meer of minder met elkaar verbonden, waardoor hetzij een zwarten langsband op de binnen- 

 helft der dekschilden (benevens een schoudervlekje) ontstaat, of op een paar lichte basaalvlekjes 

 en den lichten top na, de dekschilden zwachtachtig zijn (vergelijk hiermede a. *divaricata Oliv. 

 (turcica Weise, graeca Weise, personaia Weise) (C.N.I.594. noot 1), bij welke eenige vlekken dwars - 

 bandachtig samenvloeien). Bij Putten op de Veluwe werd een tusschenvorm tot C. distincta 

 Fald. gevangen, met geelachtige epimeren van den metathorax en eene lange randvlek aan de 

 onderzijde van het borststuk. 



€. (A n a t i s) ocellataL. (oblongopunctataF.) (C.N.I.594.8.22). Oanglbauer, Schilsky en Eeitter 

 brengen deze soort tot een genus Anatis Muls. Bij a. l5-punctata De Geer, welke als synoniem met 

 o c e 1 1 a t a-type kan beschouwd worden, is de zijrand van het halsschild slechts in de voorhelft 

 wtgeel gevlekt, in de achterhoeken staat nog een zeer klein witgeel vlekje. De volledig geteekende 

 vorm (elk der dekschilden met tien zwarte vlekken) is a. Linnei Weise, welke evenzeer als synoniem 

 met ocellataL. kan beschouwd worden. Exemplaren, bij welke de vlekken 2 en 10 ontbreken, 

 de overigen voorhanden zijn, vormen a. neglecta Westh., welke met a. vulgaris Weise (dominida v. 

 Heyd.) samenvalt. De a. *bivittata Weise, waar twee of meer vlekken in de lengte met elkaar samen- 

 hangen, zag ik nog niet uit Nederland (zie C.N.I.l.c). 



C. (Mysia) oblongoguttata L. (C.N.I.59o.8.21). Ga«.g'?èa?/er en »Sc/«7sA;;/ brengen deze soort tot 

 een genus Mysia Muls., terwijl Reuter daarvoor het genus Paraniysia invoert, aangezien de naam 

 Mysia reeds eerder in de zoölogie gegeven is. De a. M u I s a n t i Schauf. (l.c. 595. noot ^) (de 

 dekschilden zonder teekening) bij Huissen en Huibergen (B.116); ook in Westfalen. De a. *atraia 

 Engert is een melanistische vorm, welke zeer tot de, in Spanje voorkomende, a. *Vogeli Schauf. 

 nadert; het schijnt slechts eene individueele afwijking te zijn. Exemplaren bij welke het halsschild 

 op het midden bruin of zwartachtig is en de gele vlekken op de dekschilden slechts flauw aange- 

 duid zijn, komen ook in Nederland voor. Bij a. d e f e c t a Westh. ontbreekt de voorste langsvlek 

 (bij Huibergen en Sittard) (B.116); bij a. *pinicola Westh. vertoonen de dekschilden, tusschen de 

 scutellaire vlek en het basale gedeelte van den langsband of van de voorste langsvlek, nog eene 

 langwerpige, witgele vlek; deze vlek vertoont neiging zich met de buitenste der beide volgende 

 vlekken te verbinden; het is daarom niet onwaarschijnlijk, dat ook exemplaren gevonden worden, 

 bij welke deze vlekken een tweeden langsband vormen. Een exemplaar uit Eerbeek, waar de gele 

 vlekken op de dekschilden weinig duidelijk zijn, vertoont op elk der dekschilden, iets voor het 

 midden, eene onregelmatige zwarte vlek, van welke die op het linker dekschild in het midden wat 

 lichter is; dit is geen kleur-ab., maar een kleur-defect, evenals er exemplaren gevonden worden met 

 grootendeels donker halsschild. 



