XXXVII. Dermestid. - Dermest. Attagen. Megatoma. Hadrotoma. Trogoderma. 273 



want aan D. a t e r en door Reitter, in zijne „Bestimm. Tab. III", eerst als var. van deze beschouwd ; 

 de vorm is echter breeder, de bovenzijde, n.1. het halsschild, dichter bestippeld, de voor- en riiiddel- 

 schenen naar het uiteinde veel meer verbreed ; sprietknots zwart (bij a t e r roestrood), onderzijde ge- 

 heel zwart behaard (bij at er het uiteinde van het achterlijf en meestal ook de achterhoeken van 

 het 3e en 4e sterniet goudgeel behaard. Lengte 7^ mm. 



Attagcnus piceus Oliv. (megatoma F.) (C.N.I.608.2.1). Bij Ganglbauer en Reitter zijn de sjoionie- 

 men: brunneus Fald., sordidus Heer en fulvipes Muls. et Rey; ook bij Schilsky is: sordidus Heer ( = 

 fiilvipes Muls. = obliqmts Rey) eene ab. De soort is zwart of bruin, de bovenzijde fijn grauw - 

 (type), of fijn zwart behaard: a. megatoma F. (rnacellarius Dfts., stygialis Muls. et Rey., piceus Reitt.) 

 (in het Koloniaal IMuseum te Haarlem in een zak met Gnaphalium polycephalum 

 Michx. uit Noord Amerika); soms is de omtrek van de basis van het halsschild fijn geelgrauw be- 

 haard (a. dalmatinus Kust. (= marginicollis Kust.) (l.c.II.A.775), Maastricht en Valkenburg. 



A. vigintiguttatus F. (C.N.I.608) heet, volgens Ganglbauer en Reitter: punctatus 

 Scop. (vigintiguttatus F., quadripunctatus Sulz.). In Nassau werd de soort achter eikenschors ge- 

 vonden. 



A. g 1 o r i o sjpr F. (cinnamomeus Roth., unifasciatus Fairm., subfasciatus Chevrol.) (L.II). ^^-^ 



Uit Abessinië beschreven, ook uit Algiers bekend. In ladingen A r a c h i d e n-noten in een slaolie- 

 fabriek te Delft. 



Deze soort zou in de tabel (C.N.I.608) aldus bijgevoegd kunnen worden: 



5 Zwart; dekschilden met vele krijtwitte haarvlekjes, of met minder dicht wit behaarde 

 vlekjes, welke alsdan eenige meer of minder duidelijke, smalle, golvende dwarsbanden 



vormen .''.'' ^ 



Roodbruin; dekschilden zwartgrauw en geelgrijs dooreen — , kop en halsschild dicht 

 geelgrijs behaard. Dekschilden op donkeren grond met een roest kleurigen, geelachtig 

 behaarden dwarsband vóór het midden. Onderzijde geelgrijs behaard. Pooten rood. 



Lichaam ovaal, tamelijk gewelfd. Lengte 4— 4^ mm gloriosiis F. 



5' Dekschilden zwart, met 9—10 krijtwitte stipvormige, in twee langsrijen geschikte vlek- 

 jes. Zie verder l.c (vigintipunctatus F.) punctatus Scop. 



Dekschilden met smalle en sterk verbrokkelde, of wel breedere en niet of slechts gedeel- 

 telijk in vlekken opgeloste dwarsbanden 5" 



5" Dekschilden met smalle en zeer verbrokkelde witte dwarsbanden. Zwart, halsschild aan 

 de zijden wit, in het midden bruin of roodachtig vlekkig behaard, 4 in de breedte ge- 

 plaatste kleine stippen op het midden van de schijf wit behaard ; de eerste gebogen band 

 op de dekschilden, achter de schouderbuil, met roodachtige haren vermengd. Volgens 



Reitter 4i— 5i mm pantherinus Ahr. 



Dekschilden met drie bochtige, roestkleurige en bovendien wit of geelgrauw behaarde 

 dwarsbanden, een vlekje naast het schildje en een aan het uiteinde van dezelfde kleur; 

 de bovenzijde overigens zwartbruin. Lengte 3—4 mm trifasciatus F. 



A. pantherinus Ahr. (C.N.I.609). In de nesten van Bombus en Anthophora. 

 Zeer zeldzaam, o.a. in Nassau. 



A. trifasciatus F. (verbasci J. du Val) (C.N.L609, noot 1). Volgens i?eï7^er in Westfalen. 

 Dit zou dan toch wellicht de bij Dortmund gevangene soort zijn. 



Megatoma undata L. (glabra Sahlbg.)i) (C.N.I.609.3.1). De larven van deze soort leven van dier- 

 lijke overblijfselen, vooral van in hout borende insecten, als Anobiiden, Cossus en vooral in 

 H y m e n o p t e r e n-nesten en ook in spreeuwenkastjes. Pater F. Rüschkamp trof de kevers aan 

 bij Valkenburg, in Maart, in een bewoonden strooien bijenkorf en in Juni en Juli, zwermende met 

 Anthrenus fuscus Latr. en m u s e o r u m L., op verschillende bloesems, waar zij van 

 stuifmeel leven; tot aan den zwermtijd schijnen zij te leven, van het oude, door de bijen ingedra- 

 gen stuifmeel, hetzij van dat der bloemen; ook paren zij op de bloesems. 



Hadrotoma Erichson (C.N.I.609) heet, bij Ganglbauer en Reitter: Globicornis Latr. 

 Het sub-gen. Me las ia Muls. (lees: M e s a 1 i a) \&h\] Ganglbauer en Reitter het sub -gen. Ha- 

 drotoma Erichs., terwijl het sub-gen. Hadrotoma s.str. (Globicornis Muls.) wordt sub- 

 gen. Globicornis s. str. 



Trogoderma (P h r a d o n o m a J. duV. = Or beola Muls.) viüosulum Dufts. (C.N.L610.4.4) 

 rekenen Ganglbauer en Reitter iat een apart genus: Phradonoma Ganglbauer, dat zich van de aan- 



') Pater F. Rüschkamp S. J. Zur Biologie der Dermes tidae, in: Ent. Ber. No. 120. 1 Juli 1921. 



18 



