274 XXXVII. Dermestidae. - Trogoderma. Tiresias. Anthrenus. 



verwante genera vooral onderscheidt, doordat de schenen, evenals bij A 1 1 a g e n u s, met fijne 

 doorntjes bezet zijn, terwijl bij de overige genera de schenen niet gedoomd zijn. 



T. granarium Everts (C.N.1. 610. noot 2 en L. II). Behalve de reeds vermelde, naar het thans blijkt 

 onuitgekleurde exemplaren, uit ingevoerde poolsche-Odessa-tarwe, ontving ik nog een aantal exem- 

 plaren uit eene lading A r a c h i d e n-noten in een slaoliefabriek te Delft, welke, naar het mij 

 voorkomt, goed uitgekleurden van deze soort zijn. Zwart, fijn geelgrauw behaard; het halsschild 

 aan weerszijden en ook vóór het schildje van een wit haarschubje voorzien; de dekschilden met 

 twee, meer of minder naar binnen onderbrokene, roodbruine dwarsbanden, benevens het uiteinde 

 roodbruin; daarop drie meer of minder onderbrokene dwarsbanden van witte haarschubjes. Het 

 rood breidt zich soms uit over een groot deel der dekschilden, of wel zijn deze geheel roodbruin; 

 ook kunnen de witte banden nagenoeg ontbreken. Lengte H— 2^ mm. 



T. quinquefasciatum J. du Val. Deze vrij onbekende soort, welke op een enkel exem- 

 plaar ($ ?) uit Parijs beschreven is, is ook bij Frankfort verzameld. Zij schijnt na verwant te zijn aan 

 T. g r a n a r i u m, maar is grooter (3i mm.). Zwart, eenigszins glanzig, kort en dicht zwart be- 

 haard. De dekschilden vertoonen vijf golvende, witte dwarsbanden, gevormd uit vlekjes van kleine 

 witte haartjes; de eerste aan de basis, de laatste aan den top. Halsschild, aan de zijden, met witte 

 haarvlekjes, zoo ook voor- en middelborst met witte haartjes bedekt. Sprieten roestkleurig, de eer- 

 ste twee leedjes eenigszins gebruind. Dijen bruinzwart, schenen en tarsen roestkleiirig. 



T. (A s i d o r a Muls. et Rey) versicolor Creutz. (grande Thunbg., elongatulum Dfts. Costae 

 Muls. et Rey) (C.N.I.610.4.1). De dwarsbanden en vlekken op de bovenzijde zijn meer geel, bij a. 

 *meridionale'K.v. {iesiaceicorne Perris, hieroglyphicum Ah., jlexuosum Thoms.) meer wit. Ook bij 

 Valkenburg en, naar ik meen, ook bij Exaeten (Limb.), met T. nigrum Hrbst. (glabrumHrbst.), 

 in de nesten van Odynerus parietum L. gevangen. Beide soorten behooren tot het sub- 

 gen. Trogoderma s. str. 



T. niegatomoidcs Reitt. (C.N.I.611.4.2) werd door Ganglbauer tot een nieuw genus Entoiuotrogiis 



gerekend, dat door Reitter als een sub-genus van Trogoderma Latr. wordt beschouwd. 

 De a. *nigripubens Reitt. is diep zwart ; sprieten, evenals de tarsen, donkerbruin ; zeer fijn en dicht 

 zwart behaard ; de zijden van het halsscliild \Tij dicht, de voorhelft en het uiteinde der dekschilden 

 meer los, vlekkig wit behaard ; een smalle bochtige dwarsband, ver achter het midden, evenzoo 

 wit behaard. Het type is bruinzwart, met langere, bruine beharing en is de witte teekening der 

 bovenzijde breeder en meer uitvloeiend. 



T. glabruiu Hrbst. (nigrum Herbst (C.N.1. 61 1.4.3) heet nu: nigrum Hrbst. (glabrum Hrbst., 

 elongatalum F., subfasciatum Gyll., versicolor 111., ruficorne Latr., ^ fuscicorne Muls. et Rey). Zij 

 werd nog op meerdere plaatsen in Limburg gevangen, ook veelal tegen witte muren. De beide sub- 

 genera van Trogoderma Latr. worden aldus onderscheiden : 



Sprieten bij het $ met 4, bij het (J met 6 grootere leedjes, eene spoelvormige knots vor- 

 mende. Middelcoxae ver uiteenstaande. De soorten versicolor Creutz. en nigrum Hrbst. . . 



Trogoderma s. str. 

 Sprieten bij het 9 met 4-ledige, bij het cj met zeer lange 8-ledige, spoelvormige knots. 

 Middelcoxae ternauwernood verder uiteenstaande dan de voorcoxae. Bovenzijde dicht 

 bestippeld, nagenoeg mat; wit en geelbruin vlekkig behaard. De soort niegatomoidcs 

 Reitt Entomotrogus Gnglb. 



Tiresias Stephens (Ctcsias Steph.) (C.N.I.611.5) heet, volgens Ganglbauer, Reitier en Dalla Torre: 

 t'tesias Steph. (Tiresias Steph.); bij Schilskij: Tiresias Er., Reitt., Seidl. (= Ctesias Steph.). 



Antlirenus ^) verl)asci L. (varius F., tricolor Herbst, florilegus Fourcr., tomentosus Thunbg., 

 pictus Germ.) (C.N.1. 612. 6.3) wordt tot een sub-gen. Nathrenus Casey gerekend, dat zich 

 van het sub-gen. Anthrenus s.str. onderscheidt, doordat de binnenrand der oogen niet uitge- 

 bogen en het lichaam met smallere schubjes bedekt is -). 



') De auteur van Anthrenus is Fabr., niet Oeoffroy. 



•) Zie: Ed7n. Reitter, Uebcr imsere Sammlimgsschiidlinge aus der Coleopterengattung Anthre- 

 nus. in: Entom. illiittcr, 14 Jahrg. 1918. Niet A. m u s e o r u ni L., maar V e r b a s c i L. (varius 

 F.) is de ergste vijand van insectenverzamelingen; van m u s e o r u m zijn maar weinige gevallen te 

 vermelden, nauwelijks meer dan van ülobicornis marginata I'ayk en Trogoderma 

 versicolor Creutz. Iets meer dan A. m u s e o r u m vond hy in zijne verzamelingen A. s c r o- 

 p h u I a r i a e L. die, evenals m u s e o r u m en v e r b a s c i, ook veel op bloemen leven. De verhou- 

 ding zou zijn : voor v e r b a s c i 90 °„, voor scropliulariae 6 "„, voor m u s e o r u m i "o. 

 Ook werd uit Mexico gciinportecrd Entomotrogus m e g a t o m o i d e s Keitt., (C.N. 1.611. 4. 2). 

 welke zich sterk vermenigvukligde.ook in zijne collecties werd aangetroffen en nog meer schade aanrichtte 

 dan de A n t r he n u s-soorten. 



