XXXVIII. Byrridae. - Byrrhus. Porcinolus. Syncalypta. Simplocaria. 277 



zaam (bij Zutphen). In Noord-Europa, in de Alpen, in den Balkan, in den Caucasus en in Siberië ko- 

 men veel smallere, aan de zijden veel minder afgeronde en meestal ook kleinere exemplaren voor, 

 welke in habitus zeer op p i 1 u 1 a gelijken; dergelijke exemplaren zijn, volgens Ganglbauer, zon- 

 der twijfel de door *Czwalina geduide (nu ab.) dubius. 



Porcinolus niiirinus F. (pulverulentus Thunbg., undulatus Kugel., rubidus Kugel, fuscus Mrsh., 

 undatus Melsh., glabellus Melsh.) (C.N.1. 619.3.1). Bij het type zijn de knotsvormige borstelhaartjes 

 overal zwart, bij a. a 1 1 c r ii a n s Muls. et Rey zijn zij op de afwisselende tusschenruimten lichter 

 gekleurd. Bij a. n i g e r Fleisch. is de grondkleur diepzwart, met zilverwitte of goudkleurige vlek- 

 jes-lijnen; beiden met het type (B.117). 



Bij a. *transversalis Fleisch. is de grondkleur zwart, de schijf der dekschilden met breeden, boch- 

 tigen, roodbruinen, zilverwit of govidklem-ig omranden dwarsband. Bij a. *cinereoalhus Fleisch. is 

 de grondkleur grauwwit, de afwisselende tusschenruimten der dekschilden zwart-fluweelachtig, de 

 vlekjes -lijnen zilverwit. 



Syncalypta Stephens (C.N.1. 619.4). De soorten in de tabel, tot de eerste alinea gerekend, behoo- 

 ren tot een sub-genus C u r i m o p s i s Ganglb. 



Syncalypta spinosa Rossi (pusilla Sturm., arenaria St., cretifera Steph.) (C.N.1. 619.4.3) behoort 

 tot een subgen. Syncalypta s. str. De soort is nog bij Schiedam, Denekamp, Dieren en op vele 

 plaatsen in Zuid-Limburg (o.a. bij F o r m i c a f u s c a F.) gevangen. 



S. s e t i g e r a Illig. (C.N.1. 619.4. 2) (maritima Mrsh., hystrix Baudi i.1.). Volgens Ganglbauer' s, 

 Kafer von Mitteleuropa en Reitter's Fauna Germanica, zouden alle exemplaren uit Nederland, die ik 

 zag, niet tot deze soort, maar tot S. p a 1 e a t a Er. behooren. Na het een weinig wegkrabben der 

 leemkorst en van het schubkleed, blijken de langsstrepen der dekschilden fijn en niet grof bestip- 

 peld te zijn. In Reitter's Bestimm. Tab. IV, 1881 wordt bij s e t i g e r a 111. niet van krachtig be- 

 stippelde langsstrepen gesproken, wel bij s e t o s a Waltl (setigera Dfts., Reichei Muls. et Rey). 

 Wel zegt Reiüer daar voor p a 1 e a t a Er. : ,, strepen der dekschilden fijn en wijd uiteen, veelal zelfs 

 onduidelijk bestippeld", wat dan ook voor onze exemplaren geldig is. Ook Seidlitz (Fauna Baltica 

 1891) zegt niets van de bestippeling der strepen op de dekschilden bij setigera, wel voor s e- 

 t o s a en p a l e a t a. De kleur en de lengte der knotsvormige borstelhaartjes kenmerkt niet vol- 

 doende het verschil tusschen de soorten van dit genus. In mijne beschrijving van S. setigera 

 111. zou het dan onjuist zijn dat de dekschilden fijn bestippelde strepen vertoonen. Of S. seti- 

 gera 111. reeds in ons land gevonden is, is zeer twijfelachtig. 



S. p a I e a t a Er. (C.N.1. 619, B.81 en L.IX) is bij Amsterdam, Breda (in aanspoelsel van de 

 Mark) en op meerdere plaatsen in de provinciën Gelderland, Overijssel en Limburg gevangen; in 

 laatstgenoemde ook bij Formica r u f a L. en L a s i u s f u 1 i g i n o s u s Latr. In België bij 

 Schaerbeek en Tervueren. 



S. striatopunctata Steff. (hirsuta Sharp). Volgens Reuter in den Elzas. 



De soorten van het Sub-gen. C u r i m o p s i s Gnglb. worden, bij Oanglbauer en Reuter, aldus 

 onderscheiden : 



1 De afstaande borstelharen, der spaarzaam beschubde bovenzijde, zijn grootendeels wit 

 en aan den top niet verdikt. De beide randstrepen der dekschilden weinig diep. Lengte 



bijna 2§— 2| mm striatopunctata Stefï. 



De afstaande borstelharen, der dicht vlekkig beschubde bovenzijde, zijn aan den top 

 iets knotsvormig verdikt 2 



2 De strepen der dekschilden zijn fijn bestippeld. Lengte 2— 2| mm. Langs rivieroevers, 



in het zand tusschen graswortels paleata Er. 



De strepen der dekschilden grof bestippeld 3 



3 De afstaande borstelhaartjes der bovenzijde zijn kort, veel korter dan bij paleata. 



Lengte 2^—2h mm setosa Waltl. 



De afstaande borstelhaartjes der bovenzijde lang, veel langer dan bij paleata. 

 Lengte 2^—3 mm setigera Illig. 



Simplocaria m e t a 1 1 i o a Strm. (picipes Gyllh.) C.N.I.620, noot 1). Reitter vermeldt deze soort ook 

 uit Elberfeld en uit Nassau. Deze en m a c u 1 o s a Er. onderscheiden zich van semistriata F., 

 door de neerliggende, korte beharing, Welke bij laatstgenoemde vrij lang, ruw en schuin afstaande 

 is. Bij S. m e t a l l i c a Strm. reiken de rugstrepen nagenoeg tot aan het uiteinde, bij m a c u- 

 1 o s a Er. slechts tot aan het midden; eerstgenoemde is metallisch zwartgroen, dekschilden met 

 neerliggend behaarde lichtere vlekken. Lengte 3^— 3^ mm. 



