278 XXXVIII. Byrehid. - Simplocaria etc. - XXXIX. Georyssidae. - XL. Dryopidae. 



S. m a c u 1 o s a Er. (Berahaueri Ganglb.) (C.N.I.620). Metallisch zwart of licht bronzig; de 

 zeer fijne beharing vormt talrijke, kleine, witachtige haarvlekken. Lengte 2|— 3 mm. Langs rivie- 

 ren en beken, ojd het tusschen de steenen der oeverdammen groeiende mos. 



Het genus Pedilophoriis Stefïahny,^) (C.N.I.620) wordt door Ganglbaner in tvree, door Reitter in 

 drie genera gesplitst; deze zijn aldus te onderscheiden: 



1 Bovenzijde behaard 2 



Bovenzijde kaal. De soort a u r a t u s Dftschm Pedilophorus Stefïahny. 



2 Schildje dichter en lichter stervormig behaard. De soort : a e n e u s F. (modestus Ksw., 



subjiarallelus Motsch.) Moryclius Er. 



Schildje nagenoeg kaal. De soort: nitidus Schall. (in C.N. : nitens Panz) .... 

 (Volgens Ganglbaner en Schilsky een sub-gen. van Pedilophorus Stefï.) 



Lauiprobyrrliuliis Ganglb. 



Pedilophorus auratus Duftsch. (nitens Germ.). Zeer kort-ovaal, hoog gewelfd, zwart, 

 sprieten en pooten roodbruin. Bovenzijde levendig metallisch groen of bronskleurig, onbehaard, 

 dicht en fijn bestippeld. Dekschilden met microscopisch fijne, netsgewijze sculptuur. Lengte 3i— 

 4^ mm. Door Reitter uit de Rijnprov. en Mecklenburg opgegeven. 



Laiiiprob.yrrhiiliis uitidus Schall. (niger Kugel., aeneus Oliv., nitens Panz., punctatus Germ.) 

 (C.X.I.620.6.2) is op meerdere plaatsen in de provinciën Overijssel, Gelderland, Limburg en ook op 

 de heide bij Zeist gevangen. Het vinden bij den Haag is twijfelachtig. 



Cytilus auriconius Dfts. (C.N.I.62L7.2). Deze soort schijnt te leven op natte, moerassige weiden, 

 tusschen graswortels en verschijnt in het voorjaar, bij windstilte aan grassen (Czaiclina). Volgens 

 H. Rhien op veengrond, in dichte moskussens, wellicht van C a m p t o t h e c i u m nitens 

 Schpr. ? Ik zag nog exemplaren uit Gelderland, Noord-Brabant en Limburg. 



Pelochares versicolor Waltl (emarginatus Muls. et Rey) (C.N.I.62L8.1). De var. *opact^s Weise is 

 dof zwart, met rimpelige bestippeling. Het type is glanzig zwart tot donkerbruin, dicht bestippeld. 

 Ik zag nog een exemplaar uit den Haag, Juni. 



Lininichus pygmaeus St. (C.N.I.622.9.1) is nog bij Doetinchem, Winterswijk; Haarlem, Mei, 

 Sept. ; Zeeburg, Weesp en Wylré (Limb.) gevangen. 



L. sericeus Dfts. (C.N.I.622.9.2) is nog bij Denekamj), Doetinchem, Terborg en op meerdere 

 plaatsen in Limburg gevangen. 



Sub-orde V. HYGROPHILI (C.N.I.622). 

 XXXIX. Familie <^E0R1'S8IDAE (C.N.I.622). 



Gooryssus creniilatus Rossi (jiygmaeus F., dubius Panz., punctatus Grim., major Motsch., incisus 

 Motsch., spinicoUis Motsch., mutilatus Motsch., bisulcatus Motsch., integrostriatus Motsch., si- 

 culusRagusa,canaliculatus Reiche, nepos Fairm.) (C.N.I.623.1.L) is door het geheele land verbreid 

 en op vele plaatsen zeer algemeen. 



G. substriatus Heer (tenuepunctatus Motsch.). Deze soort zou bij Hamburg en in Meck- 

 lenburg gevangen zijn. Zij onderscheidt zich van den naast ver wan ten c r e n u 1 a t u s, door de doffe 

 bovenzijde; de reeds met eene sterke loupe herkenbaar korrelig-gechagrineerde, in het voorste ge- 

 deelte zeer oppervlakkig of nagenoeg uitgewischt gesculptureerde, halsschild en door de veel kleine- 

 re, oppervlakkige, soms nagenoeg uitgewischte, meer van elkaar afstaande stippen, in de stipi^elrijen 

 der dekschilden. Lengte 1| — 1| mm. 



Familie XL. PARMHAE (C. N. I. 623). 

 Deze familie heet bij Ganglbauer, Eeitter en Zaitzev DRYOPIDAE 2). 



De beide genoemde tribus der Dryopidae worden bij Ganglbaner en Reitter als twee sub-familiën: 



•) L. Ganglbauer, „Die generische Zerlegung der B y r r h i d e n-Gattung Pedilopliorua 

 (Verh. d. K.K. Zool. -bot. Gesellsch. in Wieu 1902). 



*) /•". Zaitzev, Dryopidae, Georyssidae, Heteroceridae, Coleopteroruui Catalogus 

 Junl:-Sche7ilclhii/, Pars 17, 1910. 



L. Frennet, Les Dryopides de Bclgique (Bullet. Soc. Ent. de Belgiaue, T. 2e, IX, X, XI 2 dóe. 

 1920. 



