XL. Dryopidae. - RioLus. Stenelmis. Helichrus. Dryops. 281 



Ook beschreef hij eene var. *auronitens, met spaarzamer of nagenoeg geheel ontbrekende beharing, 

 waardoor de bovenzijde glanziger is. De soort werd, behalve bij Gulpen, nog bij Epen en Mesch bij 

 Eysden, Juni, Juli, gevangen. Ook in België (Maasvallei). 



R. s o d a 1 i s Er. (nieridionalis Grouv.) Deze, in Zuid-Duitschland, Zwitserland, Zuid-Frank- 

 rijk, maar ook in Engeland (Devon) voorkomende, soort gelijkt op R. n i t e n s door de roodgele 

 sprieten en klauwen, doch is zij breeder en vlakker; het halsschild is breeder in verhouding tot de 

 lengte en de achterhoeken zijn meer uitstekende. Halsscliild zeer dof, tengevolge van eene uiterst 

 fijne grondsculptuur van eenigszins samenhangende bestippeling, waartusschen onregelmatige 

 grootere stippels; voor de basis en langs de zijden korrelig. Dekschilden glanzig, bronzig-zwart; 

 met fijnere en minder diep bestippelde strepen dan bij n i t e n s, de 7e tusschenruimte tamelijk 

 verheven kielvormig. 



S t e n e 1 m i s c o n s o b r i n a Dufour (C.N.I.628, noot 2). Deze soort zou in de Rijnprov. bij 

 Koblenz en in Nassau gevangen zijn. Zij onderscheidt zich van S. c a n a 1 i c u 1 a t a Gyll. aldus: 

 Halsschild weinig smaller dan de dekschilden, de voorhoeken schuin afgeknot ; de voor- 

 rand even breed als de basis. Dekschilden met afgekorte scutellairstreep, kielvormig 

 verhevene 6e en van voren kort gekielde 3e tvisschenruimte. Zwart, kop en halsschild 

 dof; dekschilden bruinzwart, glanziger; de kielvormige verhevenheden der schijf dich- 

 ter en duidelijker behaard; sprieten en tarsen roestrood. Lengte 4— 4| mm. Deze is ook 

 in België, in de prov. Luik, gevangen. Mei— Juli; zij houdt zich op in bergrivieren onder 



het bruisende water van afdammingen canaliculata Gyll. 



Halsschild veel smaller dan de dekschilden, van voren sterker versmald ; de voorhoeken 

 scherp-puntig de oogen omvattend, de voorrand smaller dan de basis. Dekschilden met 

 kielvormige 6e tusschenruimte, deze niet dichter behaard, zonder afgekorte scutellair- 

 streep. Zwart, eenigszins glanzig, dekschilden roodbruin, sprieten en tarsen roestrood. 

 Lengte 3—3 i mm consobrina Dufour. 



Dryops Oliv. (Pomatinus St.) (C.N.L630.7) wordt: Hclicliriis Er. (Dryops Leach, non Oliv. ; Po- 

 niatinus Sturm., Potaminus Lacord.). Ook op meerdere plaatsen in België gevangen. 



Parmis Fabr. (Dryops Oliv. ex parte) (C.N.I.630.8) wordt: Dryops Oliv. (Parnus Fabr.). 



Dryops lutulentiis Er. (caspius Ménétr., caucasicus Kuw.) (C.N.I.63L8.1). Terwijl bij het type de 

 beharing geelachtig is, is deze bij de, in Zuid-Duitschland voorkomende, var. *suhincanus Kuw. wit- 

 achtig. De soort is nog bij Oisterwijk, Ruurlo, de Bilt en Utrecht gevangen. 



D. Iiiridus Er. (pubescens Walk. intermedius Kuw.) (C.N.I.63L8.2). Exemplaren bij welke de 

 dekschilden eenige geringe aanduiding van stippelrijen vertoonen, zijn: a. subseri atus Rey. 



Bij a. f u s c i p e s Rey is de bovenzijde van het lichaam mat zwart, de dijen en schenen ge- 

 bruind ; bij a. f ii I v a g o Rey zijn de dekschilden roodgeel met gele beharing. Deze laatste twee 

 afwijkingen zijn te onbeduidend om als kleur-aberraties te worden aangemerkt. 



D. prolifericornis F. (C.N.I.63L8.3) moet, volgens Ganglbauer, Reuter en Zaitzev, lieeten: aiiricu- 

 latus Fourcr. (GeofEr.) (prolifericornis F., bicolor Curt., niveus Heer, hirsutus Seidl. ^)), bij Gan-^^ 

 bauer en Reuter nog = sericeus Sam., impressus Curt.; bovendien nog = montanus Curt. en der- 

 mestoides F. 



D. niveus Heer (griseus Er.) (C.N.I.63L8.4) heet, volgens Ganglbauer en Reifter: griseus Er. 

 D. niveus Heer zou synomiem zijn met de vorige soort. De soort is nog bij Monster, Zeeburg, 

 Zuidlaren en Bergen-op-Zoom gevangen. 



D. obscurus Dfts. (viennensis Heer) (C.N.I.63L8.5) heet, volgens Ganglbauer en Reuter: viennen- 

 sis Heer (obscurus Dfts.; bij Ganglbauer en Reuter nog = auriculatus Kuw., non Geofï. De soort is 

 nog bij Wamel en op meerdere plaatsen in Limburg gevangen. 



D. auriculatus Panz. (Ernesti Des Gozis) (C.N.L63L8.6)enD. Schneideri Reitt. (C.N.L631) 

 vormen, volgens Ganglbauer, Reitter en Zaitzev, eene enkele soort, onder den naam van: Ernesti Des 

 Gozis (auriculatus Panz., non Fourcr. (Geofïr.), Schneideri Reitt.). 



D. Schneideri Reitt. van het eiland Borkum, is, volgens Ganglbauer, beschreven naar 

 exemplaren van Ernesti Des Gozis, met defecte (geringere en opvallend kortere) beharing. 



») Zie: C.N.I.631 noot 1). 



