282 XLI. Heteroceridae. - Heterocerus. 



XLI. Familie IIETEROf ERIDAE (C. N. I. 632). 



Heterocerus (Phyrites) aureolus Schiödte (C.N.I.633.1.1) is niet in Nederland 

 gevangen, maar bij Heyst-sur-Mer in België. In de collectie Kuwert, thans in het bezit van den 

 heer René Oberthiir te Rennes, zijn twee exemplaren van deze \nndplaats voorhanden. Kuwert 

 heeft ongetwijfeld de \'indplaats bij vergissing tot Holland gerekend (B.98, 99 en 100). Sedert 

 zijn ook in Frankrijk (bij Barneville-sur-Mer en Roscoff) exemplaren gevangen De soort is zeer 

 kenbaar aan de zwarte dekschilden en het halsschild voorzien van een krans van gele haren ; zij 

 gelijkt op geen andere soort. 



H. flexiiosiis Steph. (femoralis Kiesw. pars) (C.N.I.633.1.2). De s\^lonymie van deze soort is = 

 femoralis Kryn., marginatus Gylh., arenarius Kiesw., archangelicus J. Sahllbg., dentifasciatus 

 Kuw., Damryi Kuw.). 



Volgens O. Schneider vindt men op Borkum, in den nazomer, hoofdzakelijk larven, poppen en 

 uitgekleurde kevers. De teekening op de dekschilden is zeer veranderlijk wat de volledigheid be- 

 treft; er zijn ook goed uitgekleurde exemplaren, bij welke de roode teekening de zwarte grondkleur 

 ver overtreft, wat, volgens Kuwert, bij flexuosus niet het geval zou zijn. De van het eiland 

 Juist opgegeven H. femoralis Kiesw. en H. femoralis F. van Norderney zijn onge- 

 twijfeld H. flexuosus Steph. (O. Schneider). 



H. s a 1 i n u s KJesw. ^) (parallelus Kiesw. pars, Kryn.) (C.N.I.633) heet, volgens Oanglbauer: 

 p a r a 1 1 e 1 u s Gebl., volgens Reifter: ji a r a 1 1 e 1 u s Kryn. De synonymie is: = salinus Kiesw., 

 maxillosus Motscli., cornutus Motsch., Hauseri Kuw. 



H. m i n u t u s Kiesw. en sericans Kiesw. (C.N.I.634) zijn, volgens Ganglbauer en Reitter, 

 synoniem. De soort heet: sericans Kiesw. (= pusillus Steph., minutus Kiesw.). 



H. hispidiiliis Kiesw. (C.N.I.634.1.6). Behalve exemplaren, bij welke de eerste roode dwarsband 

 onderbroken is, zijn ook exemplaren gevangen, bij welke alleen de tweede dwarsband, of beiden on- 

 derbroken zijn. 



H. i n t e r m e d i u s Ksw. (maritimus Motsch., Motschulskyi Reiche) (C.N.I.634, B. 32 en 

 L.IV). Bij Losser, Juli; Ommen, Mei, in aantal; op het Lutterzand bij Denekamp, Aug., bij Dieren 

 en Lochem. Deze soort komt in habitus met marginatus F. overeen, heeft ook 11 -ledige 

 sprieten. Zij gelijkt op hispidulus Kiesw., welke gekenmerkt is door 10-ledige sprieten met 

 6-ledige knots. H. i n t e r m e d i u s vertoont op de dekschilden in den regel sterk gereduceerde, 

 gedeeltelijk of totaal uitgewischte, donkerroode, uitgezakte vlekkenbanden, zonder -) roode basale 

 vlek naast het schildje, de zijrand alleen naar het uiteinde rood; de neerliggende grondbeharing 

 is op de plaats waar zich anders de roode teekening vertoont, tot overeenkomstige haarvlekken 

 verdicht; de langere beharing dicht, doch slechts weinig lang. Halsschild veelal met roodachtige 

 voorhoeken, fijn maar veel duidelijker, krachtiger en minder dicht bestippeld dan bij hispi- 

 dulus; de stijjpels goed geïsoleerd, kleiner dan die der meer parallele, minder gewelfde dek- 

 schilden. Pooten grootendeels donker, tarsen bruinrood. 



II. hiirciianensis O. Schneid. (C.N.I.635.1.7). Deze soort moet heeten: niaritimiis Guér. (= bur- 

 chanensis O. Schneid.). Behalve de op halsschild en dekschilden rood gevlekte exemplaren, zijner 

 ook bij welke de dekschilden nagenoeg geheel zwart of zwartbruin zijn en ook waar bovendien het 

 halsschild nagenoeg geheel donker is. Tusschen de extremen zijn overgangen bekend. Zij is nog, in 

 aantal, op de zeeklei van de Schelde-schorren bij Bergen-op-Zoom, Juni, gevangen. Ook langs de 

 frarLsche kust (Wimereux), in massa, onder wier in kreken van riviermondingen; ook bij Nieuw- 

 poort langs de Belgische kust (Bas-Yser, Juli). Niet in Reitter's Fauna Germanica vermeld. 



Heterocerus ohsoletus Curt. (marginatus Marsh.) (C.N.I.635.1.8) is nog bij Muiden, Zaandam, 

 Middelburg en Harderwijk gevangen. De roode, bij onuitgekleurde exemplaren gcelroode, teeke- 

 ning der dekschilden, bestaat uit eene niet geheel constante basale vlek naast het schildje, twee 

 dorsale langsvlekken voor het midden, van welke de buitenste meer naar voren gericht is; twee der- 

 gelijke dorsale vlekken achter het midden, eene langsvlek voor het uiteinde en drie, met den geheel 

 doorloopenden of onderbroken, rooden zijrand, veelal samenhangende randvlekken, welke verder 

 naar achteren reiken dan de overeenkomstige dorsale vlekken. Exemplaren bij welke enkele vlek- 

 ken op de dekschilden ontbreken zijn: a. quadrimaculatus Hochh. ; in andere gevallen zijn de drie, 

 achter het midden gelegene, vlekken tot een uitgezakten dwarsband verbonden. 



•) Non Kuwert, zie C.N. II. p. 798 (Verbet. Ie deel, p. 633). 



') Bij de Zuid-Russisclie a. 'baaimaculatus Reitter met eene roode basaalvlek naast het schildje. 



