XLII. Hyürophilidae. - Hydrous. 285 



lang als-, aan de acMertarsen iets korter dan de voorafgaande leedjes te zamen. De 

 larven gelijken zeer op die van Ochthebius (Hydraeninae)en zijn geheel 

 anders dan die der H y d r o p h i 1 i n a e Liinuebiinae. 



4 Sprieten kort, 9-ledig; de laatste drie leedjes (niet compacte knots) viltig behaard; 

 het 6e lid symmetrisch, zonder naar binnen gericht uitsteeksel. Lichaam aan den om- 

 trek niet gelijkmatig afgerond, het halsschild van het achtergedeelte duidelijk afge- 

 scheiden. Halsschild met \TJf dorsale langsgroeven. Kaaktasters nimmer ongewoon 

 verlengd. Klauwlid, ten minste aan de achtertarsen, korter dan de voorafgaande leedjes 

 te zamen. ^) Voorste coxaalholten \'an achteren open. Larven met horizontaal naar 

 voren gerichten kop, met schuin naar boven gericht achterhoofdsgat, de achterkaken 

 en de onderlip niet teruggetrokken; het achterlijf met 9 normale tergiten (urites), 

 het 9e als anaalsegment uitstekende, met lange gelede cerci, met 8 paar laterale 



stigmata (holopneustisch) '. IlelophoriDae. -) 



Sprietknots 3-ledig. Klauwlid der tarsen bij de H y d r o c h i n a e even lang als-, 



bij de S p h a e r i d i i n a e en H y d r o p h i 1 i n a e veel korter dan de vooraf- 

 gaande leedjes te zamen. Larven met 8 normale achterlijf stergiten (urites!); meta- 

 pneustisch of apneustisch 5 



5 Lichaam aan den omtrek niet gelijkmatig afgerond en niet gelijkmatig gewelfd, het 

 halsschild smaller dan het achtergedeelte van het lichaam en daarvan duidelijk afge- 

 scheiden. Sj^rieten 7-ledig, de laatste drie viltig behaard; het 4e lid sterk napvormig 

 ontwikkeld, asymmetrisch, met een uitstekend gedeelte aan den binnenkant. Achterlijf 

 met 5 chitineuse sterniten en een uitstekend vliezig 6e sterniet, het 2e tot 5e aan de 

 basis in de breedte bultig opgericht. Voorste coxaalholten van achteren gesloten. Het 

 Ie tarslid uiterst kort en slechts moeielijk te herkennen, het klauwlid even lang als de 



eerste 4 leedjes te zamen ^). Larven metapneustisch Hydrochinae. 



Halsschild en dekschilden, meer of minder, te zamen met doorloopend afgeronden om- 

 trek en gemeenschappelijke welving; het halsschild, wat de gedaante betreft, niet 

 scherp van het achtergedeelte van het lichaam afgescheiden. Klauwlid der tarsen veel 

 korter dan de voorafgaande leedjes te zamen 6 



6 Sprieten in den regel langer dan de kaaktasters ; het 6e lid symmetrisch, omgekeerd 

 kegelvormig, tegen het eerste behaai'de knotslid aansluitende, de knots bij de meest 

 extreme genera (o. a. bij C e r c y o n) compact, doordat de leedjes dicht aaneenslui- 

 ten. Achterlijf met 5 vrij liggende sterniten. Het eerste lid der middel- en achter- 

 tarsen langer dan het 2e. De trochantinus der middelcoxae klein of ontbrekend. Bij de 

 larven is het achterlijf naar het uiteinde iets verbreed, met niet uitstekende pleurae 

 en groot 8e segment ; met zeer kleine cerci ; pooten zeer kort en zonder tarsen (S p h a e- 



r i d i u m) of geheel ontbrekend (C e r c y o n). Metapneustisch. . . . Sphaeridiinae. 

 Sprieten veelal korter dan de kaaktasters, 7-91edig, de laatste 3 of 4 leedjes behaard; 

 het 6e lid asymmetrisch, het eerste behaarde knotslid meer of minder omsluitend; 

 de knots niet compact. Achterlijf met 5-7 \Tij liggende sterniten. De voorste coxaal- 

 holten van achteren open of gesloten. Het eerste lid der middel- en achtertarsen korter 

 dan het 2e, meestal zeer kort en zeer schuin afgeknot ; of wel de middel- en achtertarsen, 

 tengevolge van het ontbreken van het Ie lid, slechts 4-ledig. Middelcoxae met langen, 

 duidelijken trochantinus. Bij de larven is het achterlijf naar het uiteinde versmald, 

 met uitstekende pleurae; met of zonder tracheënkieuwen, met of zonder cerci. Pooten 

 ont\vikkeld. Apneustisch Hydropliilinae. 



Het genus Hydrophilus Geoffr. (Hydrous Leach) (C.N.I.640.1) moet heeten: Hydrous Dahl 

 (= Hydrophilus BruUé). 



Hydrous piceus L. (ruficornis De Geer, viridicollis Redtb., turkestanus Kuw.) (C.N.I.64LL1). 

 De var. $ p I i c i f e r Bedel (L.IX), bij welke de dekschilden, naast het midden van den zijrand, 

 eene langsplooi vertoonen, werd meermalen met de normale wijfjes waargenomen *). Volgens C. 

 Bengel (Zur Biologie des Hydrophilus p i c e u s, in: Biolog. Centralbl. 21 Bd. 1901) is de 

 kever phytophaag; bij uitsluitende vleeschvoedering verhongeren de meesten, slechts enkelen 

 gewennen aan vleeschkost. De darminhoud toont bijna uitsluitend plantenkost aan. De larven 



») Volgens d'Orchymont is het klauwlid der tarsen minstens bijna even lang als de voorafgaande drie 

 leedjes te zamen. 



^) Bij de aan Ochthebius verwante, exotische Epimetopinae zijn de oogen door een 

 uitstekenden kant doorgedeeld. Sprietknots compact. Het eerste sterniet meer of minder door de 

 achterste coxaalholten ingenomen. 



') Volgens d'Orchyvwnt veel korter dan de voorafgaande leedjes te zamen. 



*) In de I'rovence werd in brakwater eene var. *angustior Rey aangetroffen, welke zich van kleine 

 exemplaren van piceus onderscheidt, door smallere en meer gestrekte gedaante en door het bij het 

 3 breede, afgeknotte en uitgerande klauwlid-lobje; bij het type is dit aan den top afgerond. Bij Schilsky 

 twijfelachtig in Duitschland. 



