286 XLII. Hydrophil. - Hydrous. Hydroph. Limnox. Hydrob. Helochar. Philhydr. 



daarentegen zijn carnivoor en voeden zich meest met Mollusken en andere langzaam zich voort- 

 bewegende dieren. 



H. a t e r r i 111 u s Eschsch. (morio Strm., africanus Kuw.) (C.N.I.642 en L.VII). Een $ bij 

 Winterswijk, Juni, en ook een $bij Roermond..Twijfelachtigof dezeookbij Maastricht gevangen is. 



Het genus Hydrocharis Le Conté (Hydrous Brullé, Hydrophihis Leach) (C.N.I.642.2) moet, 

 volgens Ganglbauer en Reuter, heeten: Hydropliilus De Geer (Hydrochares Lecoiite); bij Schilsky 

 = Hydrochara Berthold = Hydrous Brull. 



Hydropliiliis caraboides L. (scarabaeoides Schrnk., nigricornis De G., substriatus Strm.) (C.N.I. 

 642.2.1). Basis van het halsschild recht (bij H. f la vip es Stev. aan weerszijden naast het 

 schildje zwak gebogen). Bij a. *smaragdinus Bach is de bovenzijde smaragdgroen. Bij a. i n t e r- 

 ni e d i u s Muls. (flavipes Thoms.) zijn de voorpoot en geelbruin (bij Breda) (B.117). Bij Rotter- 

 dam werd een, op H. f 1 a v i p e s Stev. gelijkend, exemplaar gevangen, bij hetwelk de onder- 

 zijde en de pooten geheel geel zijn; in kleur der bovenzijde tot de a. smaragdinus Bach naderend; 

 van flavipes Stev. duidelijk onderscheiden, door de naar achteren doornachtig uitgetrokken 

 prosternaalkiel (C.N.II.A.775). H. *siibstriafits St. is, evenals H. *scrobiculatus Panz., voor 

 exemplaren met abnormale dekschilden opgesteld; bij de eerste vertoonen de dekschilden, 

 tusschen de stippelrijen, vlakke lidteekenachtige indrukken; bij de tweede zijn de stippelrijen der 

 dekschilden en de, normaal tusschen dezen hoogstens zwak aangeduide, dubbelstrepen, tamelijk 

 gelijkmatig als oppervlakkige, fijn bestippelde strepen ontwikkeld en de tusschenruimten 

 van dezen zeer zwak dwarsrimpelig. De in eene noot vermelde monstruositeit is niet bepaald 

 scróbiculatus Panz. 



Liiiinoxenus oblongus Hrbst. (C.N.I. 642.3.1) heet bij Reuter: niger Zschach (oblongus Hrbst., 

 picipes Duméril). 



Hydrobius fuscipes L. (scarabaeoides Fabr., gyi-inoides Schrnk., angustatus Villa, seriatus Lee, 

 insculptus Lee, regularis Lee.) (C.N.I. 643.4.1). De a. aeneus Sol. heet bij Ganglbauer en Reitter: 

 a. chalconotus Steph. {arcadins Brullé; ook = aeneus Sol., = 6aZearaic?isSchauf.) ; Reitter noemt de 

 bovenzijde fraai metallisch goudgroen of met bronsglans. Bij var. Rottenbergi Gerh. komen ook 

 exemplaren met duidelijken metaalglans voor. Bij Ganglbauer en Reitter is var. subrotund{at)us 

 Steph. = picicrus Thoms., bij welke de schenen zwartbruin zijn en het lichaam korter-ovaal is; 

 bij het type zijn de pooten roestrood en de dij wortel donkerder. 



Helocharcs erytiirocephalus F. (punctatus Sharp, punctatulus Rey) (C.N.I.643.5.1) moet, vol- 

 gens Ganglbauer en Reitter, heeten: griscus F. (erjrthrocephalus F., lividus Steph., Thoms., Kuw.; 

 subcompressus Rey, punctatus Sharp, punctulatus Rey). Bij a. M ü I 1 e r i Reitt. zijn de dek- 

 schilden zwart (bij Laag-Soeren) (B.117). 



H. subcompressus Rey (C.N.I.644.5.2) is niet als soort van de vorige te onderscheiden. 



H. lividus Forst. (C.N.I.644.5.3). Daarmede is niet synoniem: griseus F., maar wel: pallidus 

 Rossi en bovendien dilutus Er., bicolor Brullé en Ludovici Schauf. 



H. dilutus Er. (pallidus Rossi) (C.N.I.644.5.4) is niet als soort van lividus Forst, te onder- 

 scheiden. 



Beide inlandsche soorten zijn nu aldus te onderscheiden: 



Lichter bruingeel, sterk glanzig, dicht en fijn bestippeld, de tusschenruimten der 

 stippels veel grooter dan dezen. Dekschilden met twee zeer duidelijke, grovere stippel- 

 rijen, ook het voorhoofd naast de oogen van eenige grovere stippen voorzien. . . . 



lividus Forst. 

 Donker bruingeel of geelbruin, weinig glanzig, veelal dof, zeer dicht en sterk bestip- 

 peld, de tusschenruimten kleiner dan de stippels zelf. Dekschilden slechts met eene 

 aangeduide stippellij in het midden. Onderzijde en dijen behalve het lichtere uit- 

 einde zwart; zelden zijn ook de dekschilden zwart (a. Mülleri Reitt.). . . griseus F. 



Pliilhydrus (IMiilydriis) grisoscens Gylh. (bicolor Bedel nee F.) (C.N.I.645.6.5) heet ook bij 

 Ganglbauer en Reitter: bicolor F. (=Storquatus Mrsh., Sgrisescens Gyll., Sferrugineus Kust., 

 maritimus Thoms., Srubicundus Kuw., Ssternospina Kuw. i), Sahlbergi Kuw., Levanderi J. 



') P. sternospina Kuw. (C.N. 1.645. 6. 4), als synoniem of ab. van bicolor F., zou op het eiland 

 Borkuni de eeniso II y d r o p h i 1 i de zijn, die in brakwater, niet zeldzaam in de slooten en poelen 

 van de buitenweide, voorkomt; zij verschuilt zich gaarne tusschen de l)Iaden van UI va lactuca 

 L. („Meersalat"). 



