290 XLII. Hydrophilidae. - Laccobius. 



juist is. Dekschilden zonder metallischen weerschijn, slechts weinig gevlekt; deschou- 

 derbuil in den regel op lichten grond. Bij het o zijn de specula op de bovenlip bijna 



cirkelrond. Lengte Sf— 4 mm 



(striatulus F., minutus Brullé, sinuatus Kuw., Bedel, Fowler, non Motsch.) nigriceps Thoms. 

 Hieraan verwant is de mij onbekende L. p u r p u r a s c e n s Xewberj^ uit Enge- 

 land, met purper-metallischen weerschijn. De donkere vlek op het, op de schijf 

 glanzig gladde, halsschild neemt de geheele oppervlakte in, behalve een smalle 

 randzoom, welke soms een, schuin naar achteren gerichte, tandvormige voortzet- 

 ting heeft, ongeveer op het voorste derde gedeelte. Kop geheel donker gekleurd. 

 Bij het (^ met een geel haarlobje op de middeldijen en met bijna cirkelronde 

 „specula". 

 Middeldijen bij het ^, nabij de trochanters, zonder dichte bestippeling en zonder 

 gele beharing 5 



5 Specula bij het ^ zeer groot, bijna cirkelrond. Halsschild zwart, met onregelmatigen 

 gelen randzoom, welke aan de biimenzijde, nabij het voorste derde gedeelte, eene 

 tandvormige voortzetting heeft en soms nog eene dergelijke lijnvormige, gaande van 

 den binnen- tophoek naar het midden van de schijf. Kop geheel zwart 



ytenensis Sharp. 

 Specula bij het ^ breeder dan lang 6 



6 Specula ongeveer tweemaal zoo breed als lang. Kop geheel zwart. Halsschild op de 

 schijf glad en glanzig (volgens Ganglbauer soms, bij sterke vergrooting gezien, met 



zichtbare grondbestippeling) 7 



Specula ongeveer viermaal zoo breed als lang. Halsschild dof, tengevolge van eene 

 fijne grondsculptuur (zeer fijne, dichte, segrijnachtige bestippeling). Kop zwart, 

 clypeus met eene duidelijke, groote, gele vlek vóór de oogen. Dekschilden zonder of 

 slechts met flauwe aanduiding van berookte vlekken. De donkere schijfvlek op het 

 halsschild is groot, evenals bij ytenensis. Lengte 3— 3|^ mm. . . . aliitaceiis Thoms. 



7 Dekschilden stroogeel met zwarte stippen en vlekjes. Lichaam meer lang-ovaal, minder 

 hoog gewelfd, naar het uiteinde meer eivormig toegespitst. Deze soort is het naast 

 verwant aan nigriceps door de bestippeling der dekschilden en het volkomen 

 glad zijn der schijf op het halsscliild. Zij is iets smaller en meer lang-ovaal en daardoor 

 gemakkelijk te herkennen. Op de middeldijen bij het (J ontbreekt de dichte bestippe- 

 ling en het haarlobje. Ook is de kleur als bij n i g r i c e p s, doch is de donkere schijf- 

 vlek van het halsschild gewoonlijk minder uitgebreid dan bij ytenensis. Volgens 

 Edwards is de kop geheel zwart, volgens Oanglbauer de zijden van den clypeus ook wel 

 een weinig geelachtig. Schenen en tarsen der middel- en achterpooten even lang en 

 slank als bij nigriceps. Bovenlip aan den voorrand duidelijker uitgebogen dan 



bij s c u t e 1 1 a r i s. Lengte 3— 3f mm sinuatus IMotsch. ^) 



Dekschilden met talrijke, meestal samenvloeiende, zwarte vlekken; veelal, behalve de 

 zijden, zwart; de schouderbuil altijd zwartachtig, waardoor lichter gekleurde exem- 

 plaren gemakkelijk te herkennen zijn. De gele zijden van het halsschild smal en aan 

 den binnenrand met eene tandvormige voortzetting nabij het voorste derde gedeelte. 

 Kop geheel zwart. Halsschild zonder grondsculptuur, glad. Lichaam langer-ovaal 

 dan bij minutus, vlakker gewelfd, aan het uiteinde eivormig toegespitst. Bovenlip 

 duidelijker uitgebogen. Lengte 3 — 3^ mm (regularis Rey) scutellaris Motsch. 



8 Kin niet zeer dicht bestippeld. IMiddeldijen bij het ^ zonder dichte bestippeling en 

 zonder gele beharing, geen specula. Clypeus aan weerszijden met eene gele vlek. ... 9 

 Kin zeer dicht rimpelig bestippeld. Middeldijen bij het ^ dicht bestippeld en geel be- 

 haard. Lichaam minder kort-ovaal dan bij m i n ix t u s, slechts matig gewelfd, de 

 stippelrijen minder krachtig aangeduid, hare stippels grover dan die van het halsschild. 

 De schijfvlek op het halsschild minder uitgebreid dan bij minutus en aan weers- 

 zijden door den gelen rand dieper ingesneden; zij raakt den voor- en achterrand 

 over geringere breedte; de zijwaartsche verbreeding bestaat gewoonlijk uit een schui- 

 nen voorsten tak (welke zich gewoonlijk naar binnen tot eene vlek uitbreidt) en eene 

 daarmede, veelal knievormig gebogene, samenhangende vlek, welke laatste echter ook 

 ontbreken kan. Kop en halsschild fijner en meer verspreid bestippeld dan bij m i n u- 

 tus; de fijne grondsculptuur over 't algemeen duidelijker. Lengte 2j— 3f mm. . 



bipiinctatiis F. 



9 Halsschild oji de schijf met zeer dichte grondsculptuur, nagenoeg even sterk als die 

 der langsrijen op de dekschilden. Lichaam kort-ovaal, hoog gewelfd. Halsschild met 

 eene groote, zwarte schijfvlek, meestal met purperen of groenen weerschijn; de zij- 



') Zie ook: Nortnan H. Joy and Tonilin, Laccobius sinuatus Mots., an uurecognised british 

 species (Entoni. Monthl. Mag. 2e series. Vol. XVIII. 1907). 



