XLII. Hydrophilidae. - Cercyon. 293 



langwerpig-ovaal, met vlakke welving. De soort: depressus Steph 



(Paraliocercyon Ganglb. 

 Zijden van het halsschild tot aan de achterhoeken iets afgerond, zonder uitranding . . 3 

 3 Halsschild en dekschilden elk afzonderlijk gewelfd. De soort ustiilatus Preyssl. 



(Dicyrtocercyon Ganglb.) 

 Halsschild en dekschilden in ééne vlucht gewelfd. De overige soorten, ook €. a n a I i s 

 Payk. (flavipes Thunbg. Reitter) (Cercyon s. str.). 



C. haeiiiorrhoidalis F. (impressus St.) (C.N.I.653.16.5) heet bij Ganglbauer en Reitter limpressus 

 Sturm (bij Ganglbauer = haemorrhoidalis Herbst. ; bij Schilsky ook = atomarius F. = piceus 

 ]VIrsh. ; bovendien nog = obsoletus Cast.). Bij Deventer werd een exemplaar van slechts ruim 2 mm. 

 gevangen. De a. apicalis D. Torre (dekschilden zwart, met roodbruinen top) is — type. 



€. flavipes F. (haemorrhoidalis Bedel) (C.N.I.653.16.6) heet thans: haemorrhoidalis F. (flavi- 

 pes F., similis IVIrsh., picinus Mrsh., suturalis Steph., femoralis Steph., infuscatus Steph., nigri- 

 collis Say) i). 



C. obsoletus Gyll. (lugubris Oliv., atomarius Payk.) (C.N.I.653.16.4). Het type is zwart, of zijn de 

 dekschilden naar het uiteinde bruin. Exemplaren met zwarte dekschilden werden door Dalla Torre 

 als a. o b s c u r II s beschreven; bij a. t r i s t i s D. Torre zijn de dekschilden bruin. Oyllenhal be- 

 schrijft de soort als : „elytra nigra, apice et margine postico obsolete et indeterminate rufo-picea". 

 De a. *rubridorsis Reitt. is rood, eene gemeenschappelijke driehoekige basale vlek aan den naad, de 

 basis smal, de zijden van voren langer, zwart gekleurd. De soort is door het geheele land verbreid, 

 maar overal zeldzaam. Bij Schilsky heet deze soort: lugubris Oliv. (obsoletus Gyll., tristis D. Torre, 

 obscurus D. Torre). 



€. unipunctatus L. (cordiger Herbst, dispar Payk.) (C.N.I.653.16.11). Bij Tiel werd een onuitge- 

 kleurd (immatuur) exemplaar gevangen, bij hetwelk de zwarte naadvlek nagenoeg ontbreekt; de a. 

 impunctatus Kuw., zonder deze vlek, is daarentegen niet immatuur; bij Gulpen (L.) Juni. 



C. quisquilius L. (xanthopterus Lchtg., flavus IVIi-sh., unipunctatus St. ^, flavipennis Kust.) 

 (C.N.I.653.16.12). De a. scutellare Muls. heet, volgens Ganglbauer, Schilsky en Reitter, a. Mulsanti 

 Ganglb. {scutellaris Muls. non Steph.). 



C. terniinatus Mrsh. (scutellaris Steph., plagiatus Er., pygmaeus Muls.) (C.N.1. 654. 16.14). De a. 

 separandus Rey (L.II) is bij den Haag en Amsterdam gevangen; volgens Ganglbauer zouden 

 hiertoe behooren kleine exemplaren uit de Provence, met minder dicht bestippeld halsschild. Dalla 

 Torre beschreef de geheel zwarte, typische exemplaren als a. basalis, die met lichten zijrand van het 

 halsschild als a. *niarginicollis. 



C. nigriceps Marsh, (atricapillus Marsh., laevis Marsh., concinnus Marsh., atriceps Steph., inustus 

 Steph., ustulatus Steph., pulchellus Heer, mundus Melsh.) (C.N.I.654.16.13). Exemplaren met ge- 

 heel donker gekleurde dekschilden zijn a. *siinplex Delahon (simplex Schilsky i.L). 



C. minutus F. (tristis Illig.) (C.N.I.654.16.16) zou moeten heeten: tristis lUig. (minutus Gyll., 

 laevigatus Steph., convexium Steph., convexior Steph.). 



C. lugubris Payk. (C.N.I.654.16.18) heet bij Schilsky en Reitter: convexiusculus Steph. (lugubris 

 Payk.). 



C. subsulcatus Rey. Volgens Ganglbauer in Frankrijk, Duitschland, Oostenrijk, Italië en 

 waarschijnlijk nog verder over Middel- en Zuid-Europa verbreid, doch tot nog toe met con- 

 vexiusculus Steph. verward. Zij zou op zoutgronden en ook in slib en aanspoelsel voor- 

 komen. Deze soort is zeer na verwant aan convexiusculus, doch aldus onderscheiden : 



De fijne stippellijnen tot aan het uiteinde reikende en duidelijk aangeduid; de stippels 

 der tusschenruimten uiterst fijn, nagenoeg uitgewischt. Lichaam korter-ovaal, meer ge- 

 welfd. Dekschilden aan het uiteinde geelrood convexiusculus Steph. 



De fijne stippellijnen naar achteren en aan de zijden tot krachtige groeven verdiept; de 

 tusschenruimten ternauwernood zichtbaar bestippeld, van achteren en aan de zijden 

 gewelfd. Kort-ovaal, sterk gewelfd ; zwart, de dekschilden minder glanzig, aan het uit- 

 einde met eene roestroode vlek. Gemiddeld van dezelfde grootte als 1 u g u b r i s . . 



subsulcatus Rey. 



') Bij C. m e I a 11 o e e p h a 1 u s L. (C.N. 1.653. 16. 7) bijvoegen: Lengte 2^ 



