Ö98 XLII. Hydrophilidae. - Helophorus. HYDROCHrs. 



De zijgroef van het halsschild is ook van achteren gelijkmatig verdiept, niet groefach- 

 tig. Halsschild A-oor het midden merkbaar breeder dan de basis der dekschilden. Dek- 

 schilden geelbruin, met kleine lichte vlekken 8 



8 Kop en halsschild metaalkleurig, meestal groen of koperkleurig. Dekschilden bruingeel, 

 zonder metaalglans, met eene lichtere langsvlek op de 3e tusschenruimte achter het 

 midden, en eene op de 4e en 5e voor het midden, bovendien meestal met eenige zeer 

 zwak berookte vlekken op de schijf. Sprieten, tasters en pooten roodgeel. Lengte 3i— 



3r mm (IMulsanti Rye, J. Edwards) dorsaiis Mrsh. 



Halsschild hoogstens zoo breed als de basis der dekschilden. Dekschilden donkerbruin, 

 met zwartachtige plekken en met gele langsvlekken voor en achter het midden, alsook 

 eenige kleineren aan de zijden. Kop en halsschild metallisch groen ; sprieten, tasters en 

 pooten geel, het klauwlid der tarsen aan den top zwartachtig. Lengte 3— 3| mm. . . 



(dorsaiis ]\Irsh., J. Edwards), qiiadrisi^iiatus Bach. 



9 Halsschild overal of tenminste op de buitenste dorsale bultige verhevenheden duidelijk 



vlak korrelig, minder glanzig 10 



Halsschild glad en glanzig, hoogstens met enkele fijne stippels en veelal aan den zij rand 

 met de aanduiding van eenigszins uitgewischte korreltjes. Kop en halsschild donker 

 bronskleurig of metallisch groen. Dekschilden bruin of bruingeel, achter het midden 

 van den naad met giootere vlekken, of wel elk der dekschilden met twee zwartachtige 

 langsstrepen. Sprieten, tasters en pooten roodgeel, het uiteinde der tasters en tarsen 

 donker. Lengte 2§— 2| mm namis Strm. 



10 Dekscliilden tweemaal zoo lang als breed, geelbruin 11 



Dekschilden korter, niet tweemaal zoo lang als breed. Bovenzijde bronzig zwart of 

 zwartbruin met bronzigen weerschijn. Sprieten, tasters en pooten roestrood, het uit- 

 einde der tasters, meer of minder de dijen, alsmede de tarsen donkerder. Halsschild 

 ook in de lengte-richting iets gewelfd; de tusschenruimten der strepen op de dekschil- 

 den smal kielvormig opgericht. Lengte 2i— 2| mm 



(pumilio Muls., non Erichs.) fallax Kuwei't. 



11 Opvallend grooter dan pumilio en na verwant aan s t r i g i f r o n s, doch van 

 deze laatste soort onderscheiden door het, tot aan den zijrand in eene vlucht, ook in de 

 lengte-richting iets, gewelfde, aan de zijden sterker en gelijkmatig afgerond, halsschild; 

 met smalle, scherp ingesnedene, dorsale langsgroeven. Kop en halsschild donker brons- 

 kleurig of donker metallisch groen, blauwgroen of violet; de dekschilden bruin of geel- 

 bruin, veelal met geringen metaalglans ; soms achter het midden, op den naad, met eene 

 zwartachtige vlek. Sprieten, tasters en pooten bruinrood, het uiteinde der meestal 

 donkere tarsen en veelal ook de kaaktasters zwartachtig. Lengte 3— 4 mm 



1 a t i c o 1 1 i s Thoms. 

 Kleinere soort. Kop en halsschild donker bronskleurig of metallisch groen. Halsschild 

 zeer fijn korrelig, tamelijk vlak. Dekschilden geelbruin, achter het midden van den 

 naad met eene kleine, gemeenschappelijke donkere vlek en eene tweede aan weerszijden 

 naar de zijden. Sprieten, tasters en pooten bruinrood, de uiterste top der tasters en het 



uiteinde der tarsen zwartachtig. Lengte2f — 2| mm 



(Redtenbacheri Kuw. ^)) piiiiiiliu Er. 



Hydrocliiis angiistatiis Germ. (crenatus Steph. De synonymie is bovendien = elongatus Oliv., 

 rugiceps Rey, salinus Rey, sculptus Rey, foveostriatus Fairm., bicolor Rey, fossula Rey) (C.N.I. 

 661.23.1). Bij a. *fkivipennis Kust. (festaceipennis Kuw.) zijn de dekschilden geelbruin. 



H. nitidicollis Muls. Deze soort komt in Engeland en, volgens Ganglbaner, in Middel- en 

 Zuid-Frankrijk voor. In habitus komt zij het meest met c a r i n a t u s overeen, doch is ook 

 naverwant aan angu status, maar de dekschilden zijn veel niinder gestrekt dan bij laatst- 

 genoemde. De 3e tusschenruimte op de dekschilden is niet of nagenoeg niet, de 5e, 7e en 9e daaren- 

 tegen duidelijk stomp kielvormig verheven; de 7e in het midden meestal door een indruk onder- 

 broken. De langsstrepen op de dekschilden zijn, evenals bij a n g u s t a t u s, grof bestippeld; 

 de stippels zijn iets minder grof dan bij c a r i n a t u s en staan dichter opeen. Bovenzijde lichter 

 of donkerder bronskleurig. Kop en halsscliild veelal metallisch groen of blauwgi'oen, de dekschilden 

 veelal roodbruin met purperglans. Sprieten rood, met zwartachtige knots. Kaaktasters geel, het 

 eindlid met zwarten top of geheel donkei' ; pooten geelrood of bruinrood, de knieën en de top der 



•)H. Redtenbacheri Kuw. is, volgens Kvverf, eene var. van pumilio Er., welke in 

 Oostenrijk voorkomt, doch ook in de Mark BrandenbniK is Rcvangrcn. Zij is iets grooter, korter en iets 

 meer gewelfd dan pumilio; het halsschild is meer gelijkmatig afgerond en meer vierhoekig van 

 gedaante, de groeven zijn nagenoeg recht, op den bodem fraai glanzig groen. De afwisselende tusschen- 

 ruimten der sterk bronsglanzige dekschilden zijn opvallend meer verheven. H. pumilio is donkerder. 



