XLII. Hydrophilidae. - Hydraena. - XLllI. Lucanidae. 303 



achterschenen in het apicale derde gedeelte naar binnen hoekig verbreed. Volgens 

 Ganglbauer gemiddeld iets grooter dan a n g u s t a t a. Lengte 2—2^ mm. 1 o n g i o r Rey. 

 Halsschild op het midden bijna onbestippeld, in het midden van de zijden stomphoekig 

 verbreed. Dekschilden met minder regelmatige stippellijnen, welke nabij den top 

 verward worden; tusschenruimten minder smal. Bij het ^ de middel- en achterschenen 

 gewoon. Lengte 2 mm. . . . (rufipes Curtis., subdepressa Rey, intermedia Rosenh.) 



angustata St. 



H. nigrita Germ. (pusilla Steph., subimpressa Rey, Kiesenwetteri Kuw.) (C.N.I.665.25.4) is 

 nog bij Warnsveld, Aug., gevangen. 



H. gracilis Germ. (elongata Curt., concolor Waterh.) (C.N.I.665.25.5). Bij a. *obscuripes Gerh. 

 zijn de dijen donkerder gekleurd. Bij het $ zijn de dekschilden aan den top bijna altijd te zamen 

 uitgesneden (var. emarginata Rey, Ganglb.); deze uitsnijding, op welker bodem het naad-uiteinde 

 als een tandje uitsteekt (of ook wel afgebroken schijnt) is zeer veranderlijk; is de insnijding drie- 

 hoekig dan is het excisa Kiesw., is deze halfcirkelvormig dan erosa Kiesw. Bij $ var. *siibintegra 

 Ganglb. zijn de dekschilden aan den top te zamen afgerond (wat spitser eivormig dan bij het $), 

 waarbij echter de gemeenschappelijke afronding, tengevolge van het terug getrokken naad- 

 uiteinde, onderbroken is. De soort is nog in aantal bij Winterswijk, Sept. (met de beide $ vor- 

 men) en in Zuid-Limburg bij Gulpen en Mesch bij Eysden gevangen. 



H. dentipes Germ. In Middel- en Zuid-Duitschland. Naverwant aan gracilis Germ., 

 doch iets kleiner; met in het midden sterker afgerond-verbreede, achter het midden sterker ver- 

 smalde halsschild en vooral door de zeer in 't oog vallende vorming der pooten bij het ^. Achter- 

 schenen bij het (^ zonder zwemharen, alle dijen bij het ^ verdikt en alle schenen van binnen, voor 

 het uiteinde, met een tand of (de achtersten) van een doorn voorzien; het tandje der voorschenen 

 klein. Kleur als bij gracilis, het lichaam echter minder lang gestrekt. Lengte ongeveer 2 mm. 



H. atricapilla Waterh. (minutissima Waterh., flavipes Sturm, pulchella Heer, non Germ.) 

 (C.X.1. 665.25. 6) is op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg, langs beken, gevangen. Ook in België 

 (Semois). 



H. puicbella Germ. (perparvula Kuw.) (C.N.1. 666.25. 7) werd ook bij Winterswijk, Sept., ge- 

 vangen. 



Sub-orde VI LAMELLICOENIA (C.N.II.1) i). 

 XLIII. Familie LUCANIDAE 2) (G.N.II.l). 



Liicaniis Scopoli, Linné (Platycerus Gat. v. Heyden, Reitter en Weise) (C.N.II.3). Volgens Beiüer 

 is Linné de auteur, volgens O. van Roon daarentegen Scopoli. De sjaioniemen van L. cerviis L. 

 (C.N.II.5.L1) zijn: americanus Hope, armiger Hrbst., capra Oliv., capreolus Sulz., dorcas Panz., 

 hircus Hrbst., $ inermis Marsh., lusitanicus Hope, maxillaris Motsch., microcephalus Muls., tauricus 

 Motseh. Deze soort is nog in Overijssel, bij Hoogeveen en op vele plaatsen in Limburg gevangen ^). 



Dorens parallelopipediis Linn. ($ bipunctatus Schrnk., $ bituberculatus M'Leay, $ capra Panz., 

 $ dama MülL, $ infractus Bergstr., tuberculatus M'Leay) (C.N.II.6.2.1) is nog bij Apeldoorn, Arn- 

 hem, Velp, Wageningen en op vele plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



Platycerus Geoffr., Latreille (Systenocerus Weise) (C.N.II.6) heet bij Reitter: Systenocerus Weise 

 (Platycerus auct.). Bij van Roon: Platycerus Geoffroy. 



De soort P. caraboides L. (capra De Geer, cribratus Muls., virescens Muls., viridiaeneus Muls.) 

 (C.N.II.6.3.1) is ook in de provincie Utrecht bij Zeist en Amersfoort gevangen; zeer verbreid in 

 Gelderland. De a. c h a I y b a e u s Er. {azureus D. Torre) doelt op exemplaren, welke op de boven- 

 zijde lazuurblauw, op de onderzijde zwart zijn; de a. *coeriile'iis D. Torre als clmlyhaeus, maar de 



') F. Stéllwaag, Der Flugapparat der Lam ellicor nier (in: Zeitschrift für wissensch. Zoölogie, 

 Bd. 108, 1904). 



") G. van Roon, Lucanidae. Coleopter. Catalog., Pars. 8, 1910. (Junk. Schenkling), verdeelt de 

 familie der Lucanidae in sub-familiën, van welke de Lucaninae, Dorcinae en Sino- 

 dendrinae in Nederland vertegenwoordigd zijn. 



') Zie: L. Weber, Beobachtungen bei der Copula der Hirschkafer (in: Allg. Zeit. f. Entom. 7., 335, 1902 

 en Karl W. Verhoeff. Zttr vergleichenden Morphologie des Coleoptereu-Abdomens und über den Kopula- 

 tions-apparat des Lucanus cervus; in: „Zoologischen Anzeiger", Bd. XLVII. Nr. 12 u. Nr. 13 

 vom 5 Sept. 1916, p. 378. 



