304 XLIll. LrcAXiD. - Platycer. Sixodendrox. - XLTV. Scarabaeidae. -Trox. Psammob. 



onderzijde rood (9); zijn bij deze laatste de pooten ook rood, met verschillende tinten der boven- 

 zijde, dan is het de var. rufipes Herbst. De a. vircscens Muls. [viridiaeneu.s Muls., $ viridis 

 D. Torre) doelt op metaalgroene exemplaren met blauwachtigen schijn, op kop en halsschild blauw- 

 achtig groen of bronskleurig. 



Sinodendron cylindricuni L. (juvenile Muls.) (C.N.II.7.4.1) is in Zuid-Limburg zeer verbreid en 

 op sommige plaatsen niet zeldzaam; zij zou nog bij Wageningen gevangen zijn. Een zeer klein 

 (5 [Sh mm.) (forma minor) werd bij Epen (Limburg) gevangen. 



XLIV. Familie SCARABAEIDAE (C.X.II.7). 



Reitter zondert aldus den tribus Hopliini van de Rutelini (C.N.II.12.IX) af. 



Achterschenen elk met twee einddoornen, welke evenals bij de Melolonthini geplaatst 

 staan. Voorrand van het halsschild met een vliezigen zoom. Lichaam kaal of behaard. 

 De genera : Anisoplia, Phyllopertha en Anomala. . . Tribus Rutelini. 

 Schenen zonder eindsporen, ook de voorschenen op de binnenzijde zonder spoor. Voor- 

 rand van het halsschild zonder vliezigen zoom. Bovenzijde beschubd, zelden slechts 

 behaard. Het genus H o p 1 i a Tribus Hopliini. 



Een belangrijk onderscheid tusschen de SIclolonthini en Sericini (C.N.II.12.VII en VIII) is nog 

 het navolgende: 



De beide einddoornen der middel- en achterschenen zijn aan de basis dicht aaneen- 

 staande en bevinden zich op het onderste gedeelte van den scheenrand ; de tarsen-uitran- 

 ding of -groef bevindt zich boven of liever voor de einddoornen ; het grootere 

 vermogen tot bewegen der tarsen is daardoor schuin naar boven en naar binnen ge- 

 richt :>lelolontliini. 



De beide einddoornen der middel- en achterschenen zijn in het midden van den bin- 

 nensten scheenrand zeer ver uiteenstaande ; de tarsale uitranding- of groef bevindt zich 

 tusschen de einddoornen ; het grootere vermogen tot bewegen der tarsen is naar binnen 

 gericht Sericini. 



Trox ^) hispidus Pontopp. (Schilsky noemt als auteur: Laicharting) (= sabulosus Preyssler, 

 luridus Rossi, niger Rossi, arenosus Gyll., arenarius Payk.) (C.N.II.18.1.3). Volgens O. Schneider 

 vertoonen alle exemplaren van het duitsche Noordzee-eiland Borkum de niet verhevene tusschen- 

 ruimten op de dekschilden veel sterker gekorreld dan bij de fransche, oostenrijksche en zelfs bij 

 de iets gegranuleerde Caucasische exemplaren zijner verzameling; wellicht behooren deze, meende 

 hij, tot de aan hem onbekende var. *noduhsus Harold; is zulks niet het geval dan wil hij deze 

 a. i n s u i a r i s (B.113 en 115) noemen. Behalve de 4 in mijne collectie aanwezige exemplaren 

 uit Nederland (Bosch en Duin) (Utr.), Apeldoorn, Arnhem en Bemelen (L.)), zag ik nog exem- 

 plaren uit Otterlo, Juli, en Exaeten (L.), Mei. Vergeleken met Oostenrijksche exemplaren bevestig 

 ik wat O. Schneider vermeldt; bijna alle exemplaren uit ons land behooren tot deze ab.; bij één 

 exemplaar, uit Otterlo, ontbreken echter de korrels op de vlakke tusschenruimten nagenoeg totaal 

 wat dus met de genoemde buitenlandsche exemplaren overeenstemt, dit zou dan zijn de ab. s. 

 a s i a t i c u s Fald. (B.115). Een exemplaar uit Exaeten, waar die korrels wat minder duideUjk 

 zijn, kan als overgangsvorm gelden. T. nodulosus Harold is eene andere var., bij welke de grootere 

 bultjes met de korrels der vlakkere tusschenruimten door dwarsrimpels verbonden zijn (zie Col. 

 Keerl.II.18) De door O. Schneider als a. insularis geduide vorm moet als type der soort beschouwd 

 worden, 



T. cadaverinus 111. (undulatus Zoubk.) (C.N.II.18) leeft, volgens Reitter, onder verdroog- 

 de vogelcadavers in zandige streken, meestal in het zand ingegi-aven. 



T. H a r o 1 d i Flach (nidicola Bonnaire) (C.N.II.18 en B.98 en 99) moet heeten: P e r r i s i 

 Fairm. (Haroldi Flach, nidicola Bonnaire). Zij leeft, met D e r m e s t e s b i c o 1 o r F., in oude 

 eiken, waarin woudduiven, uilen en spechten nestelen; de larven voeden zich met uitwerpselen 

 en uitgevallen veeren. Ook, naar het schijnt, in duivenhokken en zelfs in half verdroogde vogel- 

 cadavers, die in oude nesten liggen; ook wel in uitgeworpen haarballen onder uilennesten -). 



Tsamuiodius Lap. ^) (Psammobius Heer) (C.N.II.18.2) heet, volgens Reitter en Schmidt: Psanimo- 



') O. J. Arrow, Scarabaeidae, Troginae etc. Colcpteroruni Catalogus, Junk-ticheniding, 

 Pars. 43, 1912. 



* Op blz. 11, C.N. II, regel 13 v. o. staat „borstvlekken", lees: „borstelvlekken". 



') A. Schmidt, Aphodiinae, Coleopterorum Catalogus, JunkSchenkling. Pars 20, 1910. 



Coleoptcra Lamellicornia, Aphod idae, 1910, CX, iu P. Wijtsman 



Genera Insectorum). 



