XLV. BUPRESTID. - BUPRESTIS. EURYTHYREA. POECILONOTA. ChRYSOBOTH. 317 



leen in de lengte met elkaar verbonden; veelal zijn de vlekken klein (a. *maculata F.), 

 zeldzamer zijn daarvan slechts enkele kleine stipvlekken voorhanden (a. *tristis 



Schilsky). Lengte 14— 20 mm n o v e m m a c vi 1 a t a L. 



Dekschilden achter de schouders niet verbreed, voor het midden slechts met eene zeer 

 flauwe uitranding. Bovenzijde fijner bestippeld. Zie verder: C.N.II. 77. Lengte 9 — 15 

 mm. 's Zomers in dennen- en sparrenbosschen ; bij heete middagzon op de wortels van 

 dennen zittende; ook aan jonge sparrenspruiten ; in Augustus, op den middag bij 

 zonneschijn, rondvliegende octoguttataL. 



Eurythyrea scutellaris Oliv. (carniolica Herbst, similis Schönh.). Volgens L. von 

 Heijden in Nassau, aan eiken en ook op een timmermans-werkplaats uit hout ontwikkeld. Het 

 genus Eurythyrea Sol. is het naast verwant aan B u p r e s t i s L. en aldus onderscheiden: 

 Schildje klein. Sprietleedjes van af het 3e aan den top driehoekig verbreed. Zie verder 



de beschrijving: C.N.II.73.1 Biiprestis L. ^). 



Sbhildje vrij groot. Sprietleedjes vanaf het 4e aan den top zaagvormig verbreed. . . 



Eurythyrea Solier. 

 De soort: scutellaris Oliv. is levendig metallisch goudgroen, zonder goud- 

 kleurige randstreep op de dekschilden, zooals bij andere soorten het geval is.Tusschen- 

 ruimten der stippellijnen op de dekschilden sterk gewelfd, naar achteren kielvormig 

 verheven ; de twee tanden aan den top scherp toegespitst en krachtig ontwikkeld. 

 Schildje hartvormig, zeer weinig breeder dan lang. Lengte 16—24 mm. 



Poecilonota variolosa Payk. (conspersa GylL, plebeja Herbst) (C.N.II.78). Volgens 

 Beitter aan stammen van P o p u 1 u s t r e m u 1 a L. en a 1 b a L. ; ook aan andere loofboomen. 

 De ontwikkeling is door Reineck, in: Deutsch. Ent. Zeit. 1919, beschreven. 



P. d e c i p i e n s IVIimh. (limbata Mnnh., dives Guilleb.). Volgens Reitter in den Elzas. Op 

 elzen. 



P. festiva L. (10-punctata F.). Eveneens in den Elzas. 



Beide soorten behooren, met P. r u t i 1 a n s F. (aeruginosa Herbst, fastuosa J. Du Val) 

 tot het sub-genus L a m p r a Spin. en zijn aldus onderscheiden: 



1 Het schildje is sterk verbreed, met scherpen tophoek. De zwarte, vierhoekige vlek- 

 ken op de dekschilden zijn klein en talrijk. Dekschilden langs den zijrand meer of min- 

 der duidelijk purperrood 2 



Het schildje is slechts weinig breeder dan lang, het hoekige midden van den achter- 

 rand onduidelijk. Groen; twee vlekken op het halsschild en eenige, meestal in vlekken 

 opgeloste, dwarsbanden op de dekschilden zwartblauw. Lengte 7 — 11 mm 



festiva L. 



2 Uiteinde van het laatste sterniet bij het $ aan den achterrand driehoekig uitgesneden, 

 bij het (J breed uitgerand met korte, breede, zijdelingsche tanden. Halsschild in den 

 regel zonder duidelijke zwarte middellijn. Lichaam breeder gebouwd. Zie verder: C.X. 



11.78 en 79. Lengte 11 — 14| mm r u t i 1 a n s F. 



Uiteinde van het laatste sterniet bij het $ uitgerand ; zoo ook bij het ^, maar bij deze 



is de uitranding aan weerszijden doornachtig uitgetrokken. Halsschild met eene 

 zwarte middellijn en eenige donkere schijf-vlekken. De blauwzwarte vlekjes op de dek- 

 schilden veel talrijker. Lichaam smaller. Lengte 11 — 14 mm. . . d e c i p i e n s Mannh. 



Chrjsobothris affinis F. (chrysostigma Herbst, congener Payk.) (C.N.II.80.2.1) ^). Ook aan 

 kwijnende pruimen- en kersenboomen. Bij a. *Reinecki Schirmer ontbreekt de koperkleurige mid- 

 delvlek op de dekschilden geheel ($$). Bij a. *aeruginosa Fügn. is de bovenzijde, met de groetjes, 

 blauwgroen. 



C. S o 1 i e r i Lap. Volgens L. von Heyden bij Frankfort a. M. Aan vermolmde dennenstam- 

 men. Deze soort gelijkt zeer op affinis F. en is van deze aldus onderscheiden: 



•)Eene soort, welke eenige malen in Noord-Dnitschland, bij Berlijn, en ook in Zweden gevonden en wel- 

 licht uit Nooi'd-Amerika, waar zij veel voorkomt, afkomstig is, is Buprestis aurulenta L. 

 (splendida Payk., splendens F., pretiosa Herbst). Dekschilden ongevlekt; van de andere ongevlekte soor- 

 ten onderscheiden, doordat de stiiiijeliijen der dekschilden niet in gesroefde strepen staan; de top is af- 

 gerond, slechts van een klein tandje aau den naadhoek vooizien; t ussclienrnimten der stippelrijen dicht 

 bestippeld, vlak, de afwisselende sterker gewelfd. Kopeirood ; de dekschilden, behalve de naad en de zij- 

 rand, blaiiwgroen. Lengte 18 — 21 mm. Ik zag een exemplaar, dat in Amsterdam uit geïmporteerd hout 

 gesneden was (zie: T. v. E. LVIII 1915, p. XVI). 



^) Zie: Edm. Reitter. Synoptische Uebersicht der Chrysobothri s-Arten mit Gruben auf den 

 Flügeldecken, aus der palaearctischen Fauna (Deutsch. Ent. Zeits. XIV, 1895). 



