320 XLV. Btjprestidae. - Coraebus. Agrilus. 



aan het uiteinde blauwzwart ; aldaar met 3 bieede, bochtige, dichter bestippelde en wit 

 behaarde, bronsgroene dvvarsbanden;de zij rand van achteren en het uiteinde fijn getand. 

 Schildje met eene, meer of minder ontwikkelde, dwarsgroef. Lengte 14 — 16 mm. . . 



fasciatus Villers. 

 Halsschild voor de basis met een diepen indruk en naast den zij rand met eene; naar 

 voren uitgewischte, gebogene kiel. Schildje niet gegroefd 2 



2 Dekschilden met dwarse zig-zagvormige haarbanden; het uiteinde gekerfd of fijn ge- 

 tand 3 



Dekschilden zonder lichte haarbanden, het uiteinde met gaven rand. Lichaam eenkleurig 

 bronzig groen of -bruinachtig, bij a. *a3«/"e(/s Reitt. donkerblauw. Bij a. *coman Mars. 



is het lichaam smaller, glanzig donkergroen. Lengte 5 — 7 mm. . . 1 a m p s a n a e Bon. 



3 Schildje glad, glanzig. De kiel langs de zijden van het halsschild naar voren en naar 

 achteren afgekort. Naad der dekschilden, tot over het midden, naar voren hoog dak- 

 vormig opgericht. Zie verder: C.N.II.82. Op beuken -hakhout en op bramen gevangen. 



Li België bij Brussel u n d a t u s F. 



Schildje dicht bestippeld, dof. De kiel langs de zijden van het halsschild slechts naar 

 voren afgekort, de achterhoeken nagenoeg bereikende. De naad der dekschilden van 

 achteren zwak verheven. Glanzig zwart, kop en halsschild veelal met bronsglans. 

 Dekschilden met 4—5 witachtige haarbanden. Lengte 8 — 10 mm rubi L. 



Agrilus ^) G u e r i n i Lac. (C.N.II.82.4) Volgens Schilsky in de Rijnprovincie. 



A. sexguttatus Brahm. (biguttatus Rossi). Volgens Beitter overal in Duitschland. 

 Op eikenscheuten, zou ook op P o p u 1 u s n i g r a L. voorkomen. Beide soorten zijn onderschei- 

 den, doordat de dekschilden in een punt uitgetrokken-, bij de andere soorten elk afzonderlijk af- 

 gerond zijn. Zij onderscheiden zich van elkaar aldus: 



De top der dekschilden is lang en divergeert. Lichaam zwartgroen of donkerblauw, 

 glanzig. Dekschilden met drie kleine, lichte haarvlekken, van welke de voorste in de 

 humeraalgroef gelegen is. Sterniten met witte haarvlekken aan de zijden, ook de ach- 

 terdijen wit behaard. Lengte 12 mm Guerini Lac. 



De top der dekschilden kort, recht. Donker olijfgi'oen. Dekschilden met drie kleine, 

 witte haarvlekken ; deze als bij G u e r i n i. Ook de sterniten aan de zijden met haar- 

 vlekken. Ijengte 8 — 10 mm sexguttatus Brahm. 



A. subauratus Gebl. (auripennis Lap. coryli Ratzeb.) (C.X.IL83) leeft, volgens i?e«7/e?-, 

 op den hazelaar. In België werd zij bij Torgny op een eik gevangen. 



A. m e n d a X Mnnh. (Faldermanni Lap.). Volgens Beitter in den ElzasenMecklenburg. Eene 

 vroegere opgave uit Breda was onjuist. Deze soort is het naast verwant aan s i n u a t u s Oliv. 

 en daarvan aldus onderscheiden: 



Dekschilden kaal of slechts uiterst fijn donker behaard (de beharing, van boven gezien, 

 onherkenbaar) ; aan den top naar buiten afgerond, naar binnen schuin afgesneden en 

 overal fijn getand. De twee zijkanten van het halsschild vereenigen zich in het midden 

 en loopen van daar als een enkelen kant naar de basis. Bovenzijde met zeer fijne, dichte 

 sculptuur. Halsschild smaller dan de dekschilden. Kop kort, borstelachtig wit be- 

 haard. Onderzijde groen, bovenzijde geelkoperkleurig ; de dekschilden kojjerkleurig- 



bruin. Lengte 11 mm mendax Mnnh. 



Dekschilden slechts van achteren, naast den naad, met eene korte, smalle, behaarde 

 langsstrook; aan den top, elk afzonderlijk, afgerond (naar biimen sterker), zeer fijn 

 getand. De twee zijkanten van het halsschild verloopen, van achteren, meestal dicht 

 aaneen, naar de basis. Bovendeden met grovere sculptuur. Zie verder: C.N.II. 83.4.1. 

 Schadelijk aan 5 — 15-jarige perenboomen. Lengte 8^— 10 mm siuuatiis Oliv. 



A. 1 i t u r a Kiesw. (curtulus Muls.). Volgens L. von Hei/den bij Frankfort a. M. 



A. g r a m i n i s Lap. Volgens Beitter overal in Duitschland, behalve in het noordelijkste ge- 

 deelte. Volgens L. von Heyden in Nassau. 



A. derasofasciatus Lac. (angustulus Lap.). Volgens L. von Heyden in West-Duitsch- 

 land, Nassau. Vooral in aanplantingen van den wijnstok; de larve leeft in het dorre hout. 



A. hastulifer Ratzeb. In den Elzas, Nassau en in de Rijnprov. 



Deze 4 aanverwante soorten behooren, met s i n u a t u s Oliv., tot eene groep bij welke de 

 dekschilden slechts plaatselijk licht behaard zijn, of wel zij vertoonen onbehaarde, donkere, kale 



') Het gcuus Agrilus is van Cnrtis, niet van SoHer. 



