322 XLV. BuPRESTiDAE. - Agrilus. 



A. aurichalceus Redtb. In de Rijnprovincie en Nassau. Deze soort was vioeger (1870), 

 maar ten onrechte, als Xederlandsch opgegeven. Zij onderscheidt zich van de naast verwante 

 b e t u 1 e t i Ratz. aldus : 



Voorrand van het prosternum (kinplaat) door eene diepe plooi begrensd en zwak uit- 

 gerand. Halsschild met eene scherpe, rechte langskiel in de achterhoeken. Anale sterniet 



aan het uiteinde zeer zwak uitgerand. Zie verder: C.N.II.85 betuleti Ratz. 



Voorrand van het prosternum (kinplaat) afgerond, slechts zwak begrensd. Halsschild 

 met eene korte, gebogene, naar voren viitgewischte langskiel in de achterhoeken. Anale 

 sterniet aan het uiteinde afgerond. Glanzig olijfgroen, kop en halsschild geelkoper- 

 kleurig. Halsschild fijn dwarsstrepig. Dekschilden schubachtig bestippeld, het uit- 

 einde fijn getand. Lengte 5—6 mm aurichalceus Redtb. 



A. elongatus Herbst (tenuis Ratz., Sahlbergi Mannh., viridis Lap., sulcicollis Lac.) (C.X.IL85. 

 4.4). Blauwe of paarsachtige exemplaren zijn: a. c y a n c u s Rossi (L.VIII). Het type is meer 

 groenachtig. De var. minor Suf f r. schijnt op ongewoon kleine exemplaren te duiden ; een exem- 

 plaar uit Denekamp, Mei, meet slechts 5 mm. De soort is zeer verbreid in de provinciën Gelderland, 

 Overijssel en Limburg; ook bij Amersfoort en in aantal bij Loosduinen, Juli en Aug. op stapels 

 planken van geïmporteerd hout; eveneens, in Rotterdam, in massa uit brandhout ontwikkeld. 



A. pseudocyaneus Kiesw. Volgens Schilsky in den Elzas. Langs oevers op wilgenscheu- 

 ten. Deze soort is het naast verwant aan coeruleus Rossi en aldus onderscheiden : 



Kop op den schedel diep gegroefd. Halsschild aan de zijden met eene zwakker aange- 

 duide, op den bodem dicht rimpelig bestippelde groef. Anale sterniet met iets uitge- 

 bogen toprand. Blauw, zelden groen (a. virens Schilsky). Lengte 5|— 7 mm. . . . 



coeruleus Rossi. 

 Kop op den schedel slechts zwak gegroefd. Halsschild aan de zijden met een grooten, 

 driehoekigen indruk, welke op den bodem slechts van enkele stippels voorzien of glad is. 



Anale sterniet met afgeronden toprand. Donker blauw. Lengte 6 mm 



pseudocyaneus Kiesw. 



.4. luticornis 111. (laticollis Kiesw.) (C.X.II.86.4.9) is zeer verbreid in de provinciën Gelderland 

 en Limburg; ook nog bij Ommen; niet in de zeeprovinciën. Op berken en jonge eikenscheuten. 



A. olivicolor Kiesw. (olivaceus Ratzeb.) (C.N.II.86.4.6) is op meerdere plaatsen in de provinciën 

 Gelderland en Limburg, ook in het Liesbosch bij Breda, Juli, gevangen. Op hazelaars en eiken. 



A. angustulus Illig. (olivaceus Gyll., laetefrons Mannh., pavidus Lap., laticornis Lap., viridi- 

 ceps Rey, cyaniventris Rey) (C.N.IL86.4.7). Bij de zeldzame var. *Gyllenhali Schilsky zijn de dek- 

 schilden fraai blauw, meestal ook de zijranden van het halsschild blauw. Volgens Seidlitz is de 

 var. *ru(jicoUis Ratzeb. ^) eene goede soort, welke het naast verwant is aan obscuricollis 

 Kiesw., doch onderscheiden door breede, diep gezaagde sprieten, en sterker uitgerande kinplaat. 

 Bovenzijde ertskleurig-groen. Lengte 6 mm. Niet bij Reitter vermeld. 



A. scaberrinius Ratz. (C.N.II.86.4.8) zou, volgens Reitter, wellicht eene monstruositeit van 

 angustulus zijn, wat volgens Daniel geenszins het geval is. Zij onderscheidt zich reeds door 

 het opvallend sterk dwars gerimpelde, als bij R o b e r t i Chevr. (pratensisRatz.), geheel of ten 

 minste aan de zijden levendig koperroode, aan de zijden iets meer afgeronde halsschild en de iets 

 kortere en krachtiger getande sprieten. 



A. obscuricollis Kiesw. komt, volgens SchiUkij, bij Hamburg voor. Eene kleine, 

 3J — 4| mm., lange donkergroene, weinig glanzige soort, welke met laticornis en angus- 

 tulus verwant is. Dekschilden volkomen zonder rijpachtig glanzige beharing, slechts met zeer 

 fijne, moeielijk zichtbare haartjes bezet. Sprieten smal, zwak gezaagd. Kinplaat met eene kleine 

 uitranding. Bij var. *foveola Rey is de middelgroef van het halsschild door eene diepe ronde groef 

 vervangen. 



A. asperrimus Mars. (Reyi Bauduer). Volgens Schilsky in den Elzas; ook in Nassau. 

 Deze soort is het naast verwant aan obscuricollis Kiesw. en van dezelfde grootte. Sterk 

 glanzig groen. Het midden van het prosternum, tusschen de voorcoxae, iets verbreed, bij obs- 

 curicollis met paraUele zijden. 



A. convexicollis Redtb. In Nassau, op F r a x i n u s. Deze soort zou in de tabel, 

 C.N.II.86., bij 12 aldus tusschengevoegd kunnen worden: 



") Vroeger (1870 en 1875) ten onrechte als inlandsch (Amersfoort) opgegeven. 



