324 XL VI. Throsctdae. - Drapetes. - XLVII. Eucnejudae. - Cerophytum. 



Drapetes biguttatus Piller (equestris F., cinctus Panz.) (C.X.II.92). Bij a. *monlel- 

 loides Host. de dekschilden met eene scheeve, aan den naad versmalde, geelioode dwarsband, 

 welke bij het tyije in twee ovale vlekken opgelost is; bij a. Hmiimculatus Fleisch. (in Hongarije) 

 ontbreekt deze geheel. 



XLVII. Familie EUOEMIDAE (C. N. II. 92). 



Reitter zondert de C'erophytini (C.X.II.93. I. Tribus) als eene fam. Cerophytidae van de Ëucne- 



niidac af. Ofschoon zeer na verwant aan laatstgenoemde familie, is zij, evenals van de E 1 a t e- 

 r i d a e, onderscheiden door het geheel ontbreken der dij platen van de achtercoxae. Sprieten bij 

 het $ sterk gezaagd, bij het $ vanaf het 3e lid in lange zijtakken uitgegroeid, welk verlengstuk, 

 niet zooals bij verscheidene E u c n e m i d a e en E 1 a t e r i d a e aan den top, doch aan de 

 basis der leedjes gezeten is. Halsschild smaller dan de dekschilden en tegen dezen stevig aangeslo- 

 ten, niet los articuleerende. Pooten als bij de E u c n e m i d a e, de middel- en achterdijen echter 

 met lange trochanters, aan welker uiteinde zij ingeplant zijn. 



De thans als E u c n e m i d a e beschouwde familie onderscheidt zich, doordat de sterniten 

 Bcherp van elkaar, zonder zichtbare gewrichtshuid, gescheiden zijn. Achtercoxae met duidelijke 

 dijplaten. Sprieten tusschen de oogen in eene diepe, zijwaartsche insnijding van den kop ingeplant, 

 elkaar meer of minder genaderd ; de clypeus naar voren sterk verbreed, waaraan de soorten dezer 

 famiUe gemakkelijk te herkemien zijn. Halsschild los tegen de dekschilden, evenals bij de E 1 a- 

 t e r i d a e, articuleerende en van deze laatste familie het gemakkelijkst door het ontbreken der ge- 

 ■WTichtshuid aan het voorlaatste stemlet en de vorming van den clj-peus te herkennen. Reitter 

 verdeelt deze familie in de navolgende tribus: 



1 Dijen en schenen gewoon, niet verbreed en platgedrukt. Halsschild naar voren afge- 

 rond of versmald, de voorhoeken neergebogen, van voren niet uitgerand 2 



Dijen en schenen sterk verbreed en platgedrukt. Halsscliild naar voren recht verbreed, 

 aan den voorrand het breedst en aldaar uitgerand ; de voorhoeken als eene hoekige, 

 bij het cj van voren gerande, lob uitstekende; zonder basale lob voor het schildje. 

 Sprieten naar het uiteinde geleidelijk verbreed, gekamd. Anale stemlet aan het 

 uiteinde gecomprimeerd en in een hoek uitgetrokken. . Het genus M e 1 a s i s 

 Oliv Melasini. 



2 Halsschild vlak onder den zijrand-kant met eene volledige, diepe langsgroef tot het 

 inleggen der sprieten. De genera E u c n e m i s Ahr. en Dromaeolus Kiesw. . . . 



Eiicneinini. 

 Halsschild vlak onder den zijrand-kant zonder sprietgroef 3 



3 Halsschild met een onvoUedigen, of onvolledig dubbelen, of onderbroken zijrand-kant; 

 de voorrand is aan weerszijden lijstvormig afgezet en zet zich in de voorhoeken een 

 klein eind, op de daar ongerande zijden, als randkant, voort. Het genus D i r r h a- 

 gus Latr., met volkomen ontwikkelde sprietgroe ven, tusschen de naden van het pro - 



sternum en de omgeslagen zijden van het halsschild Dirrliajjini. 



Halsschild met gewonen, voUedigen, zelden met afgeronden en daardoor ontbrekenden, 

 zijrand-kant; de voorrand gewoon. De zijden van het prosternum, naast de omgeslagen 

 zijden van het halsschild, zonder sprietgroef 4 



4 De dijplaten der achtercoxae zijn naar buiten versmald, zij zijn aan de basis veel 

 breeder dan aan de zijden. De genera: Isorhipes Lacord. (= Tharops Laporte, nou 

 Hübner) en Hypocoelus Lacord A n e 1 a s t i n i. 



Het tweede sprietlid verkort, het 3e verlengd ; de leedjes van af het 4e bij het $ naar 

 buiten sterk gezaagd, bij het ^ in lange uitsteeksels uitgetrokken. Basaallob van het 

 halsschild voor het schildje kort uitgesneden,waardoor het schildje door twee tandvor- 

 mige uitsteeksels omsloten wordt. Halsschild met een, van voren verkorte, scherp 

 ingegraven middelgroef . De laatste twee sterniten aan het uiteinde in een naar bene- 



denwaarts gerichten tand uitgetrokken Isorhipis Lacord. 



De middelste sprietleedjes niet duidelijk zaagv'ormig verbreed of van uitsteeksels 

 voorzien. Slechts het 2e lid verkort en half zoo lang als het 3e; het 3e lid langer 

 dan het 4e. Halsschild voor het schildje met eene korte, veelal dubbele langsgroef, 

 de basale lob voor het schildje afgeknot Hypocoelus Lacord. 



De dijplaten der achtercoxae met eenigszins parallele zijden, dus overal even breed. 



Halsschild kogelvormig geweld. Het genus Xylobius Latr X y 1 o b i i n i. 



C e r o II II y t II in c I a t c r o i d e s Latr. (C.X.II.94, B. 14 en L.I). Bij Meerssen en Houthem 

 (Limburg). Zij zou zich ook uit oude wilgen en populieren ontwikkelen ; ook aan wonden van oude 

 iepen. Volgens L. von Heyden springt het $, opdenruggelegd, opde wijze vande E la ter iden, 

 iets, maar zeer weinig omhoog; ook zou zij op den buik zittende, iets opspringen, zelden echter ver. 



