XLVIII. Elateridae. - Elater. 331 



Reitt.) zijn de dekschilden eenklourig rood, aan den top niet zwart ^), overigens met het type 

 overeenkomende. De soort is nog bij Maastricht, vermoedelijk ook bij Venlo gevangen. 



E. sanisiiinolentus Schrnk. (ephippiiim Oliv.) (C.N.II.104.2.4). De a. *immaciilatus Schauf. 

 {coccinois .Schiödtc), bij welke de, fijn zwart behaarde, dekschilden eenkleurig rood zijn, zonder 

 eenige aanduiding van eene zwarte naadvlek, zag ik nog niet uit ons land; de opgave dat deze 

 (met het type) bij ons verbreid zou zijn, berust op eene vergissing ; wel werd een dergelijk exemplaar 

 laij Tilburg gevangen, maar met de stroogele kleur van a. *paleatus Cand.; deze werd door 

 Reuter als a. f 1 a v e o I ii s aangeduid (B. 117). 



E. iioinonue Steph. (C.N.II. 105.2.5). i?ei7/er noemt E. miniatus Gorham sjaioniem met 

 p o m o n a e en karakteriseert het type als : zwart, dekschilden rood, onderzijde fijn geelachtig-, 

 bovenzijde zwart behaard. De vorm pomonaeformis du Buysson wordt, door Eeitter, bij a. picta- 

 viensis du Buyss. gebracht en geduid als: lichaam bruingeel-, slechts de dekschilden gemengd 

 zwart en geelachtig behaard ; deze vorm werd nog op meerdere plaatsen in de provinciën Utrecht, 

 Gelderland, Drenthe, en Overijssel gevangen. Bij a. *qvercicola du Buyss. is de onderzijde zwart-, 

 kop en halsschild roodachtig-, dekschilden donkergrauw behaard. Bij a. *Gerardi Cand. zijn de 

 dekschilden geel, de onderzijde fijn geelachtig-, de bovenzijde zwart behaard. 



E. crocatiis Lac. ( ?nigroflavns Goeze, du Buyss.; ?erubescens Eschsch.) (C.X.II. 105.2.9) wordt 

 ook door Eeitter nigrotlaYiis Goeze (= crocatus Lap., flavescens Fourcr., podolicus Reitt.) ge- 

 noemd. Eene a. *concolor Gerh., met eenkleurig oranjegele dekschilden, zou moeten heeten: 

 GerJiardti Pic, omdat reeds eene a. *concolor Stierl. van E. e r y t h r o g o n u s MüU. bestaat, 

 wat m.i. op een verkeerd beginsel berust. De soort is nog bij Velp en op meerdere plaatsen in 

 Limburg gevangen. 



E. pomoruui Hrbst. (C.N.II.105.2.6) moet heeten: fcrrugatus Lac. (pomorum auct., Hjorti B. 

 Rye) -). Bij a. *fnlvilegulns Reitt. zijn de boven- en onderzijde gelijk en gewoon geelachtig behaard. 

 Schilsky noemt nog eene var. pomonaeformis du Buyss., welke echter tot E. p o m o n a e Steph. 

 gerekend wordt en door Schilsky bovendien ook daar vermeld is. 



E. e r y t h r o g o n u s MüU. (auritus Gyll.) (C'.N.II.106) komt in Nassau aan beuken voor; 

 volgens Eeitter in bergstreken in het najaar, achter de schors-schubben van oude ahorns, waar zij 

 overwintert. 



E. r u f i c e p s Muls. (pallidus Redtb., semiobscurus Pic). In Nassau, van eiken geklopt. 



E. s i n u a t u s Germ. Li Nassau van laag eikenhout, aan den rand van dennenbosschen, ge- 

 klopt en in gras onder dennen gevangen. Beide soorten zouden in de tabel, C.N.II. 106, bij 11, 

 aldus bij E. e r y t h r o g o n u s ]\Iüll. tusschengevoegd kunnen worden: 



11 Kop en onderzijde roodbruin. Bovenzijde donkerbruin. Halsschild aan de basis, als- 

 ook de basis der dekschilden smal lichter roodbruin. Dekschilden lang, geelachtig be- 

 haard. Lengte 5— 5|^ mm ruficeps Muls. 



Boven- en onderzijde zwart, het halsschild gedeeltelijk rood 11' 



11' Kop en halsschild fijn bestippeld, slechts de achterhoeken, veelal ook de voorhoeken 



en de zijrand van het halsschild rood. Pootengeelrood. Lengte 6— 6i mm 



erythrogonus MüU. 

 Kop en de voorhelft van het halsschild grof bestippeld. De geheele achterhelft van het 

 halsschild rood. Pooten grootendeels donker. Lengte 8^—9 mm. . . s i n u a t u s Germ. 



E. n i g r i n u s Payk. (pilosulus Hrbst., anthracinus Lee.) (C.N.II.106). In Nassau, aan oude 



') Reuter zegt dat de aberraties, welke alleen op de geelachtige of zwarte beharing der onderzijde opge- 

 steld zijn, zoo weinig scherp zijn, dat het beter is ze als synoniemen te beschouwen. 



^)E. Hjorti Rye is, voJgens Reitter, een ferrugatus, waar bij het <? het 3e sprietlid eenigs- 

 zins driehoeldg verbreed is. Een dergelijk dimorphisme bij het (? komt ook bij andere soorten veelvuldig 

 voor. Dit verbreede 3e lid is in dit geval glanzig, evenals de basale leedjes, en niet geheel dof zoo als die 

 van af het 4e volgende leedjes. 



Zie ook : Prof. J. C. Schiödtc (on the Classification of Buprestidae and Elateridae, with 

 special regard to the Danish Fauna, in: The Annals and Magazine of Natural History, Vol. XVIII, 3d se- 

 ries, 1866 I, 173, II 327) verwerpt de vroegere pogingen tot het opstellen van meerdere soorten, met to- 

 taal roode dekschilden, van het genus A m p e d u s Germ. Volgens hem zijn de aangegevene kenmerken 

 onstandvastig en vooral wat betreft de driehoekige gedaante van het 3e sprietlid, waarop von Kiesenwet- 

 ter zijne E. satrapa opstelde, wat eene seksueele bijzonderheid zou zijn; het '2e en 3e lid der sprieten 

 zijn zeer veranderlijk wat vorm en grootte aangaat bij de beide seksen. Dan zijn, volgens Schiödte, de 

 vormen sanguine us F., cardinalis Schiödte, dibaphus Schiödte en coccineua 

 Germ. vooral onderscheiden door de lengte -verhoudingen van halsschild, dekschilden en sprieten. De 

 sprieten zijn zwart bij sanguine iis en dibaphus, bruin btj cardinalis en lichtbruin bij 

 coccineus. 



