334 XL VIII. Elateridae. - Hypnoidus. Cardiophorus. Paracardiophorus. 



kleur-aberraties ; alleen in Limburg gevangen. Bij a. *flavipennis Gerh. zijn de hard geworden 

 dekschilden geel. 



In de tabel van Cardiophorus Esclisch. (C.X. II. 110.4) behooren de soorten onder 1, eerste 

 alinea, tot het subgenus Cardiophorus s.str. en die van de tweede alinea tot het sub- 

 genus Platynychus Motsch. (Gauroderus Thoms.). 



Cardiophorus graniincus Scopoli (thoracicus Fabr.) (C.N.II. 110.4.1). De larve zou, volgens 

 Reuter, achter eikenschors de larven en poppen van Phymatodes (Callidium) t e s t a- 

 c e u s L. en P y r r h i d i u m (Callidium) s a n g u i n e u m L. verslinden. De soort is bij 

 Brummen, Velp, op de Veluwe, bij Zeist en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



C. rut'icollis L. (C.N.II.1 11.4.2). Volgens Reitter leeft de larve achter schors en in rottend hout 

 van dennen, de kever op bloesems en onder stukken hout en afgevallen schors. Zij is nog gevangen 

 bij Baam, Velp, Vorden, Ommen en Bergen-op-Zoom. 



C. discicollis Hrbst. In mijne notities vind ik eene opgave uit Oldenburg, wat wel twijfel- 

 achtig is ; wellicht met r u f i c o 1 1 i s L. verward, met welke soort deze het naast verwant is 

 en aldus te onderscheiden: 



Het voorste derde deel van het halsschild zwart, een dwarsband vormende. Dekschilden 

 veelal met zwakken, blauwen weerschijn. Lengte bijna 5\ — l\ mm. . . rut'icollis L. 

 Zwart; halsschild rood, eene groote eenigszins ovale vlek op het voorste gedeelte van de 

 schijf zwart. Beharing der bovenzijde duidelijk, grauw. Bij a. *Ganglbaueri Du Buyss. uit 

 Oostenrijk is de geheele clypeus zwart. Bij a. *pleuralis du Buyss. de epipleuren der dek- 

 schilden, evenals bij het type, rood, maar met eene zwarte vlek in het midden. Lengte 



6 — 7 mm. Op bloeiende eiken, volgens Reitter in Duitschland zelden 



discicollis Hrbst. 



C. biguttatus Oliv. Ik vind eene aanteekening dat deze soort bij Tourneppe in België 

 zou gevangen zijn. Deze soort zou in de tabel (C.N.II. 110) bij 2 aldus bijgevoegd kunnen wor- 

 den : Zwart, dekschilden in het midden aan de zijden met eene roode vlek; sprieten en pooten zwart. 

 In het Zuiden van Europa varieert deze, doordat de clj'jieus gedeeltelijk rood is. Lengte 6—8 mm. 

 In Frankrijk op eiken en bloeienden C i s t u s, in den \vinter onder mos aan eikenstronken. 



C. asellus Er. (C.N.II.1 11.4.4). De larve leeft in dennenbosschen, onder mos, afgevallen bladen 

 en in de nesten van Formica r u f a L. 



C. rufipes Goeze (C.N.II.111) zou moeten heeten: Erichsoni du Buysson (rufipes 

 der oudere schrijvers, non Goeze). Zij leeft achter dennenschors en op bloesems, de larve in het 

 zand en in verwoeste mierennesten, aan den voet van oude holle eiken. In België is deze soort 

 bij Yvoir gevangen. L. von Heijden vermeldt C. Erichsoni du Buysson, uit Nassau als 

 eene met rufipes Goeze vermengde soort, welke onderscheiden is door de zwarte kleur, 

 zonder bronsglans. Ook C. rufipes Goeze wordt uit Nassau, op bloeiende wilde rozen, vermeld. 

 Het type met roode pooten niet uit Nassau, wel de var. *atripes Desbr., du Buyss. met zwarte 

 pooten. 



C. nigerrinius Erichs. (C.N.II.1 11.4.3) is nog bij Hilversum en op meerdere plaatsen in Limburg 

 gevangen. Ook op het Duitsche Noordzee-eiland Norderney. 



C. equiseti Herbst (C.N.II.1 11.4.5). Zwart, hoogstens de sprietwortel, knieën en tarsen rood 

 (type), of wel de sprieten en pooten grootendeels of geheel geelbruin en ook het anale uiteinde 

 licht gekleurd; bovenzijde meestal fijn geel behaard (a. I u r i d i p c s Lac. (L.VIII)), bij Schilsky 

 is deze synoniem met het type. 



C. cincrcus Herbst (equiseti Gyllh.) (C.N.II. 112.4.6). Volgens Reitter zijn kleine exemplaren, 

 met grauwgele beharing: a. C! a b r i e I i Gerh. (L.IX); groote, meer gedrongen, donkerder be- 

 haarde exemplaren: a. a g n a t h u s Cand. (L.IX), dus niet wat ik vermoedde dat dit de zwart- 

 pootige equiseti zou zijn (C.N.II.111 noot *)). De var. *testacetis F. bij Dortmund in West- 

 falen. 



Paracardiophorus musculus Er. (C.N.II. 1 12). Vroegere opgaven (1870) uit 

 Nederland (Noordwijk en Breda) waren onjuist. L. ion Heyden vermeldt de soort uit Nassau, onder 

 Thymus serpyllum L. 



