336 XLVIII. Elateridae. - Athous. 



buiten slechts weinig versmald. Gioote, roestroode of roestbruine soorten: ruf us 



De Geer en villosiis Geoffr. (r h o m b e u s Oliv.) (S t e n a g o s t u s Thoms.). 



Sprieten zouder gladde langslijn over het midden op de afgeplatte zijde, de leedjes 

 duidelijker en ook scherper gezaagd; de iets dunner wordende top van het eindlid 

 r u g w a a r t s niet als een leedje afgesnoerd. Dijjjlaten der achtercoxae naar buiten 

 meer of minder duidelijk versmald, het voorlaatste tarslid klein 3 



3 ^"oorrand van het voorhoofd afgerond en in het midden neergedrukt, dicht tegen den 

 voorrand van den, loodrecht staanden, clypeus en tegen den achterrand der bovenlip 

 aanstaande. Achterhoeken van het halsschild spits en divergeerende, de zijden daarvoor 

 uitgebogen ; de, veelal fijne, kiel in de achterhoeken voor den top van dezen niet verkort. 

 De zijden van het prosternum, van achteren nabij de coxae, met eene gladde, sterk glan- 

 zige vlek. De 7e tusschenruimte der dekschilden op de schouderbuil niet gekield. 

 Lichaam zwart, veelal de dekschilden alleen geelbruin. De soorten Iiirtus Hrbst. 



en niger L (Athous s.str.). 



Voorrand van het voorhoofd, door een diepen indruk, kantig opgericht, het midden 

 ervan niet neergedrukt ; naar voren breed, eenigszins plaatvormig, uitstekende en, van 

 boven gezien, de monddeelen bedekkend; van den voorrand van den loodrechten 

 clypeus en den achterrand der bovenlip ver verwijderd. Halsschild lang, de achter- 

 hoeken niet spits, maar stomp en breed afgeknot toeschijnende ; de kiel in de achter- 

 hoeken zwak ontwikkeld, voor den hoektop afgeknot ; de zijden voor de achterhoeken 

 niet uitgebogen. De 7e tusschenruimte der dekschilden aan de schouderbuil fijn 

 gekield. De soort: m u t i 1 a t u s Rosenh., (C r e p i d o p h o r u s Muls.) 



4 Het -ie tarslid zeer klein en dun, niet breeder dan de basis van het klauwlid; grooten- 

 deels door de, op de onderzijde gelegene lange, naar den top verbreede, lob van het 3e 

 lid bedekt, waardoor, althans van de onderzijde gezien, de tarsen 4-ledig schijnen te 

 zijn. De soorten: p u n c t i c o 1 1 i s Ksw., vittatiis F. en haemorrhoidalis F 



(G r y p o c a r u s Thoms.) 

 Het 4e tarslid slechts weinig kleiner dan het voorafgaande ; of wel het is klein, of zelfs 

 bijzonder klein, maar volkomen vrij en op de onderzijde niet door de lob van het 3e lid 

 bedekt 5 



5 De tusschenruimten der fijne langsstrepen op de dekschilden duidelijk bestippeld, de 

 stippels gewoon en niet of ternauwernood fijner dan die der strepen. Met de soort: 



siibtuscus MüU (A n a t h r o t u s Stejih.) 



De tusschenruimten der langsstrepen op de dekschilden zijn fijn, meestal eenigszins 

 vijlachtig bestippeld, de stippels fijner dan die der strepen 6 



6 Het schildje is half rond of half elliptisch en van voren breed en scherp afgekirot, en 

 aldaar loodrecht afvallende ; meestal vlak, zeldzamer iets gewelfd, van voren gezien 

 is de rand recht, niet neergedrukt; is het schildje iets gewelfd, dan schijnt de randkant 

 breed en vlak gebogen. De tarsleedjes nemen in lengte af. De soort: Ze bei Bach. . 



(Haplathous Reitt.) 

 Het schildje is ovaal, van voren bultig gewelfd en neergebogen, meestal kleiner dan 

 bij Haplathous; het is meestal verder naar achteren gericht en \T.ilt gewoonlijk, 

 vooral van voren, de ingezonken ruimte van het schildje niet aan 7 



7 De tarsleedjes nemen in lengte af, het 4e lid slechts weinig kleiner dan het vooraf- 

 gaande. De soort: difformis Lac fOrthathous Reitt.) 



Het 4e tarslid veel kleiner dan het voorafgaande, meestal opvallend klein ; het 2e en 3e 



lid op de onderzijde sterker gelobd. De soort: iongicollis Oliv. (G r y p a t h o u s Reitt.) 



Athous ruf us De G. (C.N.II.117) leeft in uitgestrekte dennenbosschen, volgens i?ei7;er de larve 

 in rottende dennenstronken. Volgens v. Chappnis, Fvchs, Kuntzen en Minck daarentegen 

 leeft de kever in nog niet vermolmde, zeer harde dennenstronken; zij moet met de bijl uitgehakt 

 worden. 



.4. rlionibciis Oliv. (C.X.Il.117.8.1) heet, volgens Reitter e.a. : villosus Geoffr. (rhombeusOliv.). 

 Deze soort werd nog bij Winterswijk, Roon bij Rotterdam, Valkenburg, Bemelen, Bunde en 

 Kerkrade, Juni, Juli, gevangen. Exemplaren bij welke de dwarse haar banden op de dekschilden 

 ontbreken, zijn: var. robustiis 8tierl. (Ainhem, Valkenburg en Bemelen) (B.114). Zij vliegt 

 's avonds rond en behoort, volgens Rmchkanip (Maandblad door het Natuurhist. Genoots. in 

 Limburg No. 1, Jan. 192U) tot de nvittige E 1 a t e r i d e n. De larve werd door Y&ter Rüsch kamp 

 op het einde van Mei, in een rottenden cikentak gevonden, de ]iop was op 6 Juni gevormd, het 

 imago (misvormd) verscheen op 11 Jvnü. Op het einde van Maart vond hij in een vermolmden, 

 armdUtken eikentak larvenhuiden en 3 levende larven van 1.3 cm. lengte. De larven knaagden 

 gangen in het vermolmde hout (ook door de kurk van het vangglas). Zij hadden eene pop 

 van H a p 1 o c n e m i a n e b u 1 o s a F. verslonden. Bij het afbiokkelen van den tak week 



