XLVIII. Elateridae. - Athous. 337 



ecne larve steeds verder in hare gang terug en kwam op eens in de popholte van een imago van 

 genoemde C e r a m b y c i d e terecht, waar zij onmiddellijk met de kaken in het midden ge- 

 grepen werd en voor dood bleef liggen. Naar het scheen was zij, voor zij gestoord werd, op den 

 terugtocht voor de gevaarlijke boktor. Athous villosus Fourcr. schijnt ongeveer een 

 vol jaar noodig te hebben voor de ontwikkeling. De beide laatstgenoemde, aanverwante, soorten 

 zijn nog nader aldus te onderscheiden: 



De prosternale lob van voren met een verheven rand; het middelgedeelte van het 

 prosternum veel sterker (ongeveer tweemaal zoo sterk) bestippeld dan de omgeslagen 

 zijden van het halsschild. De borststekel (van het prosternum) van af het midden, 

 tusschen de coxae, naar achteren tegen het mesosternum gebogen. De 3 krachtige 

 zijstrepen der dekschilden van voren zeer grof bestippeld, de stippels sterk verbreed 



en door smalle dwarsbalkjes gescheiden rufusDe Geer. 



De prosternale lob van voren niet gerand; het middelgedeelte van het prosternum wei- 

 nig of niet sterker bestippeld dan de omgeslagen zijden van het halsschild. De borst- 

 stekel achter de voorcoxae in hetzelfde vlak verlengd, slechts de top tegen het meso- 

 sternum gebogen. De 3 krachtige zijstrepen der dekschilden van gewone, rondachtige, 

 grove stippels voorzien villosus Fourcr. 



A. alpinus Redt. (deflexus Thoms.) (C.N.II.117.8.2) heet, vo\gens Reuter e.a.: niger Lin. (pubes- 

 cens Mnnh., alpinus Redtb., deflexus Thoms.,? laesus Germ.). Exemplaren bij welke, behalve de 

 dekschilden, ook het halsschild gedeeltelijk roestkleurig is, zijn: a. S c li a u in i du Buyss. (L.IX), 

 of wel het halsschild met een smallen lichten rand: a. s e m i r ii ï ii s Desbr. ; beiden zeldzaam 

 (L.IX). Bij een exemplaar uit Doetinchem zijn de zwarte dekschilden over den naad (het rechter 

 dekschild breed) geelbruin. 



A. niger L. (Redt.) (? hirtus Hrbst., laesus Germ., porrectus Thoms.) (C.N.II.118.8.3)heetnu: 

 liirtus Hrbst. (niger auct., porrectus Thoms.). Zij is nog bij Hillegom, Arnhem en op vele plaatsen 

 in Limburg gevangen. 



A. longicollis Oliv. (melanophthalmus Fourcr.) (C.N.IL 118.8.7). Bij het typische (J is het 

 halsschild donkerbruin, bij a. b i c o I o r Goeze bruinrood, maar iets donkerder dan de dek- 

 schilden, die geen donkeren zijrand hebben. De a. u n i c o I o r D.Torre (met geelbruine dekschilden) 

 is = type. Exemplaren bij welke de dekschilden geelbruin zijn, de naad en zijrand zwartachtig, 

 zijn: a. marginellus Hrbst. ^ (= bicolor D. Torre). 



A. Iiaeniorrlioidalis Fabr. (interpositus Rey) (C.N.II. 118.8.4). Het 3e sprietlid is duidelijk 

 langer dan het 2e en iets korter dan het 4e. Exemplaren met lichter pekbruine dekschilden zijn: 

 a. rnjicamlis Gyll.; of wel het achterlijf is geheel bruin, de dekschilden roestkleurig-bruin, maar 

 langs de zijden iets donkerder (a. *faeculentii^ Du Buyss.); of wel de dekschilden bruin, de tus- 

 schenruimte langs de zijden en een breede dorsale langsband geelbruin (a. Heucophaeiis Lac). 

 Delahon vermeldt eene kleur-ab. bij welke kop, halsschild en sprieten, boven en onder, zwart- 

 bruin, de dekschilden eenkleurig geelbruin zijn; pooten meer of minder donker; deze is vermoe- 

 delijk met a. ruficaudis Gyll. synoniem. 



A. p u n c t i c o 1 1 i s Kiesw. (anahs Muls.) (C.N.II. 118.8.5). Bij nader onderzoek is mij geble- 

 ken dat deze soort niet in Nederland voorkomt. Het exemplaar, uit Roermond vermeld, 

 behoort tot A. v i 1 1 a t u s F. a. angularis Steph. Daar A. puncticollis eene in het 

 Zuiden van Europa voorkomende soort is, is het niet onwaarschijnlijk, dat de, door ScMhky 

 vermelde, vindplaats Elberfeld eveneens onjuist is. Behalve de door mij genoemde kenmerken is 

 nog opvallend, de op het halsschild overal iets grovere en dichtere bestippeling dan bij v i 1 1 a- 

 t u s ; het 2e sprietlid is meestal iets korter dan het 3e, dit laatste slechts weinig korter dan het 

 4e; bij v i 1 1 a t u s het 2e niet of zeer weinig korter dan het 3e, dit laatste duidelijk korter dan 

 het 4e. Veelal is de geheele bovenzijde geelrood, slechts de kop zwartachtig, of is ook het midden 

 van het halsschild iets donkerder. Lengte 7—9 mm. (niet 13 — 14 mm., wat eene vergissing is). 



A. vittatus Fabr. (decipiens Rey) (C.N.II.119.8.6). Het type is zwart of bruinzwart, de dek- 

 schilden met een meer of minder duidelijken rooden langsband, de wortel der donkere sprieten, de 

 pooten (waarvan de dijen veelal gebruind zijn) en de epipleuren der dekschilden roodgeel; bij de 

 evenzoo gekleurde a. i n o p i n a t u s du Buyss. zijn bovendien de achterhoeken van het hals- 

 schild, de pleuraalnaad en de uiterste toprand van het prosternum, zooook de buikrand geelrood. 

 De als type aangeduide vorm, zonder geelroodeachterhoeken van het halsschild, zag ik nimmer, 

 van de overigens typisch gekleurde exemplaren alleen die van de a. inopinatiis en van deri als a. 

 siihfitscus Steph. (non Müll.) geduiden vorm; met deze laatste zou synoniem zijn: a. filicti Du 

 Buyss., welke geheel geelrood is en alleen gedeeltelijk het sternum en het midden van het hals- 



22 



