340 XLVIII. Elateridae. - Corymbites. Sericts. Dolopius. Agriotes. 



dekschilden ertskleurig of metallisch groen, bij a. *simpIonicns Strl. de pooten rood. 



Lengte 12 — 15 mm. In bergstreken melancholicus F. 



Het 3e sprietlid minstens zoo lang als het 4e, de leedjes van af het 4e onduidelijk ge- 

 zaagd. Zie verder bij 17 de soorten: aeneus L. en eriiciatiis L. 



C. aeneus Lin. (C.N.II. 126.10.10). Volgens Reiüer is het type op de bovenzijde rood- of geel- 

 koperkleurig, de pooten rood ; exemplaren met koperroode dekschilden en metallisch groen hals- 

 schild werden als a. b i c o I o r Depoli beschreven; fraaie exemplaren bezit ik uit Heerenveen en 

 Roermond ; bij a. (/erjnamis L. {nitens Scop.) evenzoo, maar de pooten zwart. Of wel is de bovenzijde 

 levendig groen, de pooten bruin of rood: (a. v i r i d i n i t e ii s Voet), of levendig blauw en de 

 pooten rood (a. coendeus Schilsky), of de pooten donker (a. cyaneus Mrsh.). In Oostenrijk komt eene 

 a. *snhpi(heri(li(S Reitt. voor, bij welke de bovenzijde duidelijk zeer fijn en kort behaard is. De a. 

 *mutator Rey is een rufino (dekschilden roodachtig). Bij a. *si(perbiis K. Daniel is het midden van 

 het halsschiid en de onderzijde, met de pooten, grootendeels scharlaken rood. De a. *snbrugosi- 

 collis Reitt. vertoont eene dichtere, krachtiger sculptuur van het halsschiid, dit is aan de zijden 

 rimpelig. Bij Epen (Limb.), Mei, werd een sterk blinkend, zwart exemplaar, met zwarte pooten, 

 gevangen; op kop en halsschiid is nog een zeer geringen groen-, op de dekschilden een uiterst ge- 

 ringen bronsachtigen schijn voorhanden; ik noem deze: Vanrooni nov. ab.. naar den ont- 

 dekker, de heer G. van Boon. 



i\ cruciatiis Lin. (C.N.IL126.10.11). Reiüer noemt alleen E q u i s e t u m, waarop deze soort 

 leeft. 



De larven bij het genus Serieus Eschsch. (C.N.II. 126. 11), leven, volgens -Ret7/er, in bosschen, op 

 droge plaatsen; ook op grasvelden in bosschen, in den grond en onder dichte moskussens. Zij schij- 

 nen zich vooral met mos te voeden, verpoppen in Juli. De kever kruipt, na verloop van drie weken, 

 uit, om tot hel volgende voorjaar op de plaats, waar zij verpopt is, verblijf te houden. 



Serieus brunneus L. (fugax Gyll., brxmneipennis Steph.) (C.N.II. 127. 11.1). De zeldzame a. (^ 

 t i b i a I i s Redt. (l.c. noot ^), L.III en B.26), bij welke het geheele lichaam, met uitzondering van de 

 epipleuren der dekschilden en de pooten, zwart zijn, is bij INIaarsbergen, Doorn,Wageningen, Bergen- 

 op-Zoom en in Limburg gevangen. Bij var. *sj(lcipennis Du Buyss. zijn de langsstrepen op de 

 dekschilden dieper, de stippels daarin grooter ; de beharing meer geelachtig. Het vinden van deze 

 soort bij den Haag is zeer twijfelachtig, of is zij wellicht met mos of andere plantendeelen aangevoerd. 



Dolopius uiarginatus L. (sticticus Panz., depressus Esch.) (C.N.II. 128.12.1). Eenkleurig geel- 

 roode exemplaren zijn: a. f u I v u s Mrsh. (L.VIII). Dr. A. Fleischer beschrijft eene a. *Laczoi uit 

 Hongarije, bij welke de bovenzijde geheel zwartbruin is, slechts de bovenlip, de voorrand van het 

 halsschiid, de schouders en de top der dekschilden iets lichter; deze is even groot, evenzoo ge- 

 kleurd en gesculpteerd als Agriotes gaUicus Cand. en zou daarmede verward kunnen 

 worden; zij onderscheidt zich gemakkelijk door de van voren niet naar benedenwaarts gerichte 

 zijrandlijn van het meer parallele en langere halsschiid. 



Agriotes sobrinus Kiesw. (? acuminatus Steph., du Buyss.; pallidulus Redt.) (C.N.II.129.13.3) 

 heet bij Reiiter en Schilsky: aeuminatus Steph. (sobrinus Ksw.) en wordt, met A. g a 1 1 icus Lac. 

 (l.c. 130. 13. 5). en pallidulus lUig. (l.c. 131. 13.9), tot een sub-gen. Agriodrastus 

 Reitt. gerekend. Reitter beschouwt laatstgenoemde soort als t>^ie van dit sub-genus, terwijl A. 

 g a 1 1 i c u s hierin een iets of wat vreemd element blijft. Terwijl bij het type de zijrandlijn van het 

 halsschiid in het midden onderbroken is, is zulks niet het geval bij de, in den Caucasus voorkomende, 

 a. *integricollis Reitt. De sub-genera Agriotes s.str. en Agriodrastus Reitt. zijn aldus 

 te onderscheiden: 



Dekschilden met korte, dichte, volkomen neerliggende beharing. De kiel in de achter- 

 hoeken van het halsschiid scherp aangeduid, van den zijrand duidelijk verwijderd. De 

 soorten: pilosus Panz., ustulatus Schalk, sputator Lin., lineatus Lin. en obseurus Lin. 



(Agriotes s.str.) 

 Dekschilden met tamelijk ruwe, eenigszins schuin opgerichte, van terzijde gezien, 

 duidelijk afstaande langere beharing. Kiel der achterhoeken van het halsschiid zeer 

 dicht tegen den randkant van het halsschiid aan staande, fijn aangeduid. Halsschiid 

 iets langer dan breed. De soorten: gallieus Lac, acuminatus Steph. en pallidulus Illig. 



(Agriodrastus Reitt.) 



A. obseurus L. (variabilis F.) (C.N.II. 130.13.4). De a. e i n u a ni o ni e u s du Buyss. (L.III) 

 bij Scheveningen. 



A. gallieus Lacord. (C.N.II. 130.13.5). Bij cj a. *atacimis Du Buyss. zijn de onderzijde, de kop, 

 de voor- en achterrand van het halsschiid, het schildje, de dekschilden aan de uiterste basis, de 



