XLVIII. Elateridae. - Agriotes. Synaptus. Adrastus. 341 



dijen en gedeelten der schenen en tarsen donkerbruin. De (^ a. *Bobigm Du Buyss. is roodgeel, 

 het Ie sprietlid, de dijen en randen der sterniten, veelal ook nog het schildje en de uiterste basis 

 der dekschilden zwartachtig, veelal ook nog de kop zwart. 



A. ustiilatus Schall. (blandus Germ., gilvellus Lac, confusus Bach, subrectus Rey, major Beffa) 

 (C.N.II.130.13.6). Exemplaren met okergele of geelbruine dekschilden vormen het type (= a. 

 inustus Du Buyss.); zijn de okergele of geelbruine dekschilden aan den top gebruind of zwart, dan 

 a. gilvellm F. {= sputator Redt.). Bij a. flavicornis Panz. {= tristis Schilsky, = piceus Meg., 

 Schwarz) de dekschilden zwart. Reitier houdt deze soort voor een grooteren schadeveroorzaker, aan 

 te velde staande granen, dan 1 i n e a t u s L., wat vermoedelijk voor het meer oostelijk gebied 

 van Duitschland geldt. 



A. lineatus L. (segetis Bjerk., striatus F.) (C.N.II.131.13.7). Terv\TJl bij het type het halsschild 

 even breed als lang, grof maar niet zeer dicht bestippeld is, is bij var. *proximus Schwarz, uit het 

 Schwarzwald, het halsschild iets breeder dan lang, zeer dicht en vrij sterk bestippeld. 



A. pallidulus Illig. (umbrinus Germ., IVIiegi Graëlls) (C.N.II.131.13.9). Exemplaren met zwarte 

 dekschilden zijn als: ii ni li r i n ii s Germ. geduid. 



A. sputator L. (graminicola Redtb., productus Rey) (C.N.II.131.13.8). Zwartachtige exemplaren 

 zijn :a. negatus Du Buyss. 



Synaptus filiformis Fabr. (incola Herbst, cinereus Illig., unguliserris Gyllh.) (C.N.II.131.14.1). 

 Volgens Reitter zijn de eerste ontwikkelingstoestanden van dezen kever nog niet bekend. 



Adrastus limbatus F. (nitidulus ]\Ii-sh. ^), porrectifrons Des Gozis, alpicola Rey) (C.N.II.132.15.1). 

 Deze soort schijnt in Nederland, behalve in Zuid-Limburg, zeldzaam te zijn ; ik zag nog exemplaren 

 uit Lochem, Pamierden, Ede, Barchem, Doetinchem, Laag-Soeren, Valkenburg, Gulpen en Epen 

 (Limb.). De vorm lacertosus Er. zag ik nog uit Oegstgeest, Doetinchem en Valkenburg. Snellen 

 van Vollenhoven (1870) noemde A. 1 i m b a t u s „eene der gemeenste soorten van kniptorren", 

 wat onjuist is door verwisseling met p a 1 1 e n s F. 



In Reitter' s Fauna Germanica III wordt lacertosus Er. als eene zelfstandige soort, vroeger 

 (Deutsche Ent. Zeits. 1896) daarentegen door Reitter als het $ van limbatus, beschouwd, 

 (zie: C.N.II.132. noot ^)). Zij is het naast verwant aan limbatus, evenzoo gekleurd, evenzoo 

 dicht en fijn bestippeld en neerliggend fijn behaard, maar door dunnere, veel lichter 

 gekleurde sprieten onderscheiden. Zwart, dekschilden met lichte schoudervlek, zelden nagenoeg 

 geheel donker of met lichtere dekschilden; sprieten en pooten roodachtig, de eersten meestal 

 naar het uiteinde zwartachtig, de pooten veelal met gebruinde dijen. Het 2e en 3e sprietlid bij het 

 $ even lang, langwerpig, bij het (J het 3e lid zeer weinig langer dan het 2e ; bij limbatus 

 daarentegen het 2e lid veel korter dan het 3e, tweemaal korter dan bij het o, langwerpig maar 

 duidelijk korter dan het 3e bij het $. Bij a. *Guillebeaui Du Buyss. zijn de sprieten en pooten geel, 

 het 2e sprietlid even lang als het 3e of slechts zeer weinig korter; dekschilden meestal donker 

 met geelbruine, langwerpige schoudervlek; de tusschenruimten dicht, raspachtig bestippeld, kort, 

 dicht en zeer aanliggend behaard. Lengte 5—5^ mm. 



A. h u m i 1 i s Er. ( ?montanus Scop., du Buyss.; ?minutus Oliv.) (C.N.II.133) heet bij Reitter 

 en Schilsky: m o n t a n u s Scop. (humilis Er., rudis Kust.). In Nassau op bloeienden C h a e r o- 

 phyllum bulbosum L. 



A. pallens F. ( ?nitidulus Mrsh., du Buyss.; limbatus Er., i)usillus Herbst) (C.N.II.133.15.2). 

 Deze soort wordt door meerdere auteurs (niet door Reitter) als: uitidulus Mrsh. (= limbatus 

 Payk.) geduid; daarvan heeft a. pallens Er. {pusillus Herbst) eenkleurig gele dekschilden; bij a. 

 lateralis Hbst. (non Er.) zijn de dekschilden zwart tot bruin, met geelbruine schoudervlek. Bij 

 het type zijn naad en zijden der dekschilden donkerder. 



A. nanus Herbst ( ?rachifer Fourcr., du Buyss.; S pusillus Er.; $ luteipennis Er.) (C.N.II.133. 

 15.3) moet heeten: rachifer Fourcr. (minutus Öliv., nanus Hrbst., luteipennis Er.). Op regel 6 v. o. 

 in de beschrijving, l.c, dezer soort, de zinsnede: „sprietengeelachtig", veranderen in „pooten geel- 

 achtig" (L.VIII). Geheel gele exemplaren, bij welke alleen de schedel en het midden van het hals- 

 schild gebruind zijn, zijn a. *Reitteri Du Buyss. De dekschilden zijn bij het ^ naar het uiteinde 

 toegespitst. De soort is nog op meerdere plaatsen in Gelderland gevangen. 



') In den Catalog. Coleopter. Europ. 1906 wordt A. nitidulus Mrsh. behalve als synoniem van 

 limbatus F. nog als eene zelfstandige soort (= limbatus Payk.) vermeld en daarvan A. pal- 

 lens Er. als ab. opgegeven. 



