344 L. Cyphon. - Cyph. Hydroc. Prionoc. Scirt. Eubria. - LI. Lampyr. - Lamp. Phosph. 



f. padi L. (pygmaeus Payk., pusillus Guër.) (C.N.II.141.3.5). Bij het type zijn de dekschilden 

 geheel zwart; dat is dan = a. simplex Schilsky (L.IX). Ook komen nagenoeg eenkleurig geel- 

 bruine exemplaren voor. 



C. variabilis Thunb. (dorsalis Mrsh., pubescens Gyllh., dubius Steph., fuscipes Kirby, modestus 

 J. Lee, nebulosus J. Lee, ovalis Say, padi Zett., piceus J. Lee, punctatus J. Lee, laevipennis 

 Tourn.) (C.N.II.14L3.3). De a. nigricornis Schilsky en a. pubescens F. zijn bij Reiffer s^^loniem, 

 onder den naam van: a. pubescens F. (= nigricornis Schilsky), bij welke de kop en de geheele 

 sprieten zwart zijn (wellicht eene goede soort). De a. nigriceps Kiesw. ^) is roodgeel of geelbruin, 

 met geheel lichte sprieten, of deze zijn bruin met gelen wortel (als het type), maar met zwarten 

 kop. Onderzijde donkerbruin, bij a. r u f i p e c t ii s Rey geheel geel. De a. *nigricans Delahon 

 (Schilsky i.1.) is op de bovenzijde geheel zwart. 



C. pallidulus Bohem. (C.N.IL14L3.4) heet bij Reilter: ocliraceus Steph. (pallidulus Boh., sutu- 

 ralis Toum.). 



C. P u t o n i Bris. ($ depressus Muls.). Volgens Schilsky in den Elzas. Bij deze soort ontbreken, 

 evenals bij variabilis, o c h r a c e u s en p a d i, de flauw aangeduide kielvormige langs- 

 lijnen op de dekschilden. Het 3e sprietlid is, evenals bij padi, iets korter dan het 2e, bij de andere 

 twee genoemde soorten, even lang als of iets langer dan het 2e. Lichaam langwerpig, met nagenoeg 

 parallele zijden, tamelijk vlak, bruingeel, de dekschilden veelal iets donkerder; bij het $ met een 

 indruk achter het schildje over den naad, welke fijner en dichter bestippeld is dan de rest der dek- 

 schilden. Lengte 2 — 3^ mm. 



Hydrocyplion dcflexicollis MüU. (ater Steph., pini Curt.) (C.N.II.142.4.1). Uitsluitend in Zuid- 

 Limburg (Valkenburg), Juli, gevangen. Vroegere (1870) opgaven, uit Utrecht en N.-Brabant, 

 waren onjuist. 



Prionocyplion serricornis Müll. (chrysomeloides Steph., serraticornis Zett.) (C.N.II. 142.5.1). 

 Deze soort schijnt in vermolmde eiken te leven, die door mieren bewoond en doorvreten zijn. 

 De kever is lichtschuw en vliegt in de schemering rond. 



Scirtcs heniispliaericus L. (fuscus De G.,latiusculus Müll.) (C.N.II. 143.6.1). De vorm a 1 1 e n u a- 

 t u s Baudi (L.III) werd bij Arnhem en aan den Hoek van Holland, Aug., gevangen. 



Eubria palustris Germ. (C.N.II. 143 en A.775). Typische exemplaren bij Meerssen, Bun- 

 de en Kerkrade (Z. -Limburg), Juni. Het genus Eubria wordt, door M. Pic, tot eene sub-fam. 

 E u b r i i n a e van de Fam. D a s c i 1 1 i d a e gerekend. 



LI. Familie LAMPYRIDAE {C. N. II. 143). 



Lamproliiza -) Motsch. (C.N.II. 146) heet bij Reitter en E. Olivier: Pliaiisis Leconte (1852) (L a m- 

 p r o h i z a Motsch., 1853; L a m p r o r h i z a Muls.) ^). 



Lamproliiza splcndidula L. (Sencki Villar., antiqua BruUé, noctilucaPoda, Farinesi Villa) (C.N. 

 11.147.2.1) is nimmer in de zeeprovinciën gevangen; vroegere opgaven van »SneZZenva?i VoUenhoven 

 berusten ongetwijfeld op eene vergissing. Volgens L.t;oM.//e//rZen hoofdzakelijk in vochtige streken; 

 's avonds lichtend rondvliegende, vooral in den zomer; het $ zou, volgens hem, sterker en meer 

 aanhoudend lichten. 



IMiospliaeniis licmiptcrus Goeze (non Fourcr.) ^) (C.N.II.148.3.1). Bij het $ zijn de sterniten van 

 het achterlijf, naast de middellijn, elk van twee, fijn gegroefde langsbuilen voorzien; ook zouden $$ 

 voorkomen, bij welke de laatste 3 sterniten stroogeel gekleurd zijn. Het eerste % dat ik uit Neder- 

 land zag, werd bij Rotterdam in een stadstuin gevangen (B.105). 



») In „Col. Neerl. l.c." werd deze genoemd : var. punctipenuis Sharp (=uigriceps Thoms.) 

 welke eone andere soort uit Schotland schijnt te zijn. 



') /. Bongardt: Bcitriige zur Kenntuis der Leuchtorgane einhcimischer Lampyriden (in: Zeits. 

 f. wisschensch. Zoölogie 75, 1 Heft 1U03). 



E. Olivier, L a ni p y r i d a c, 1907. LUI {Wytsman, Genera Insectorum). 



, L a m p V r i d a e, Junk-Schenkling, (Colcopt. Catalog. IX) Pars 9. 1910. 



3) In C.N. II. 115, regel 27 v. o. staat: <J ongevleugeld; lees ? ongevleugeld. Ook op regel 24 v. o. „Het 

 (J", veranderen in „Het ?". 



De auteur van het genus L a m p y r i s is Fourcr. (Geoffroy), niet Linné. Seidlitz noemt Linné de au- 

 teur in het overzicht der genera, Geoffroy daarentegen in dat der soorten. 



*) Zie : ƒƒ. du Buysson et L. Mesmin, Observations sur la? de Phosph aenus hemipterus 

 Goeze, in: Buil. Soc. Entom. de France, 25 Juni 1901. 



