LUI. Cantharidae. - Cantharis. 347 



Tot het sub-gen. A n c i s t r o n y c h a Miirk. rekent Reitter alleen soorten met blauwe- of 

 groenachtig-blauwe, metallisch glanzige dekschilden, C. E r i c h s o n i Bach. rekent hij niet 

 daartoe. 



Cantharis a b d o m i n a 1 i s F. (C.N.II.159). Reitter onderscheidt de kleur-varieteiten aldus: 

 Zwart, achterlijf rood, halsschild bij het (J zwart, bij het ? rood (type); of ook bij het (J rood 

 (a. *cyanipenms Bach, cyanea Dietr.). Veelal is het halsschild rood, de voor- en achterrand, of de 

 geheele omtrek zwart gerand (a. *ocripitalis Rosenh. [consohrina Miirk.); of het zwarte halsschild 

 met eene roode zijvlek (a. *Passeriana Gredl. {maculithorax Pic). ^) 



C. vioiacea Payk. (C.N.II. 160.2.1) is nog bij Velp, Hengelo en op vele plaatsen in Zuid-Limburg 

 gevangen. De a. " t i g u r i n a Dietr. {vioiacea Dietr.) is bij Valkenburg (Limb.) gevangen (B.105). 

 Exemplaren welke op den schedel zwartachtig zijn, worden als a. u o t a t i c e p s Pic geduid. 



0. livida Linn. (C.N.II. 160.2.4). Exemplaren (bij Maarsbergen en GeuUe (Limb.) en in België 

 bij Waulsort), als het type, doch met eene zwarte middelvlek op het halsschild, zijn: a. 

 e r e lu i t a Rosenh. (L.Vltl). Bij a. r u f i c e p s Reitt. (L.VIII) is de bovenzijde roodgeel, even- 

 zoo de pooten; behalve eene donkere schedelvlek, ook de middel- en achterschenen zwart (met het 

 tj'pe, bij welke de achterschenen en meestal ook het uiteinde der achterdijen zwart en de schedol 

 meestal eene rondachtige donkere vlek vertoont). De a. bicolorata Ragusa ( Varendorffi 

 Reitt.) (L.IX), uit Noord-Italië bekend, is geelrood, de sprieten naar het uiteinde zwartachtig, het 

 metastemum en veelal ook de achterschenen zwart; dekschilden in het laatste derde gedeelte 

 zwartachtig; deze ab. werd bij Apeldoorn gevangen. De a. nigripes -) Schilsky werd nog bij Breda 

 gevangen. Bij het typische ras (of de var.) rufipes Hrbst. *) zijn alle schenen, alsmede het uiteinde 

 der achterdijen en de dekschilden zwart; in den regel zijn de voorpooten geheel roodgeel. Bij eene 

 a. *sitbrufipes Bauer zijn alleen de middel- en achterschenen, benevens het uiteinde der dijen 

 zwart, met zeer donkere, nagenoeg zwarte tarsen; slechts de eerste twee sprietleedjes geel, het vol- 

 gende op de geheele voorhelft zwart, de volgende 3 slechts aan den wortel, aan de binnenzijde, met 

 eene zeer kleine lichte vlek; achterhoofd met eene zwarte vlek; voorpooten geheel geelrood; overi- 

 gens als rufipes gekleurd. Bij eene merkwaardige monstruositeit van het type, bij den Haag ge- 

 vangen, zijn de sprieten van af het 3e lid zwart, het 3e en 4e lid, te zamen, tot een uitwas misvormd 

 (aan weerszijden), de eerst volgende leedjes verbreed en afgeplat. 



€. fusca Linn. (C.N.II.161.2.2). De a. conjuncta Schilsky (aurita Rey) is niet zeldzaam; de a. im- 

 muculicollis Lap. de Cast. is nog bij den Haag, Deventer en in Zuid-Limburg gevangen. De larven 

 komen, in Januari, in massa op besneeuwde weilanden voor en zijn bij de boeren in Duitschland 

 onder den naam van „Schneewurm" bekend. 



C. annularis Ménétr. (illyi'ica Muls.). Volgens Schilsky in den Elzas; volgens L. von Hey- 

 den in den Taunus. 



C. o c u 1 a t a Gebl. Volgens Schilsky wellicht in den Elzas. 



Beide laatstgenoemde soorten zijn het naast verwant aan C. r u s t i c a en p e 1 1 u c i d a, 

 zij zijn aldus te onderscheiden: 



1 Halsschild verbreed, aan de zijden zeer sterk afgerond en even zoo breed als de dek- 

 schilden 2 



Halsschild in de grootste breedte niet geheel zoo breed als de dekschilden. De soorten 

 rustica en pellucida. 



2 Pooten geheel geel. Halsschild geelrood met twee ronde zwarte vlekken vóór het mid- 

 den, welke bij a. *immaculithorax Pic ontbreken. Voorste gedeelte van den kop en de 

 sprietwortel geelrood. Basis der eerste 4 sterniten, het 5e en 6e elk met 2 vlekken 



zwart. Lengte 11 — 13 mm oculata Gebl. 



Pooten slechts gedeeltelijk roodgeel, de achterdijen zijn zwart. Halsschild op het mid- 

 den met twee kleine ronde zwarte vlekken, welke veelal ontbreken kunnen (a. *insig- 

 naticollis Pic), of tot eene grootere vlek samenvloeien (a. *longitarsis Pand.). Zwart, het 

 voorste gedeelte van den kop, de sprietwortel en de randen van het achterlijf rood- 

 geel. Lengte 11— 18 mm annularis Ménétr. 



C. pellucida Fabr. *) (C.N.II.161.2.5). Bij het type zijn de pooten, behalve de zwarte achtersche- 



') G. Luze, Die Metamorphose von C a n t h a r i s a b d o m i u a 1 i s F., in: Berl. Ent. Zeits. 47, 

 239, 1902. 



^) Niet: nigripennis. 



') De pop van C. 1 i v i d a ras rufipes werd door L. Planet beschreven (Le Naturaliste 1891). 



*) Zie : J. Minsmer. Une curieuse anomalie sur une antenne deCantharis L. (pellucida F.); 

 in: Ann. Soc. Ent. Fr. 71 (Buil. 91). 



