348 LUI. Cantharidae. - Cantharis. 



nen, en grootendeels het achterlijf geelrood. De a. Raiiterbergi Reitt. (l.c. noot 2), met alle pooten, 

 benevens de geheele buik, roodgeel, is de meest algemeene vorm in ons land. Exemplaren, bij 

 welke alle pooten zwartachtig, of alleen nog de voordijen iets roodbruin zijn, worden niet 

 door Reitter vermeld; ik noem deze obsciiripes nov. ab.; ik zag deze uit Breda, Gilze Rijen 

 en Oisterwijk (B.117). Bij Nijkerk werd een exemplaar gevangen bij hetwelk alle schenen donker 

 gekleurd zijn; de achterdijen zwart, aan de basis geelrood; de middeldijen roodgeel, naar den top 

 donker; de voordijen geelrood, bovenop iets donker gekleurd. Bij a. *mirabilis D. Torre vertoonen 

 de dekschilden eene roodachtige vlek, wat aan a. pallidosignata Pic van C. n i g r i o a n s ]\Iüll. 

 herinnert. 



€. obscura Linn. ^) (C.N.II. 161.2.6) is nog op meerdere plaatsen in Noord- en Zuid-Holland ge- 

 vangen. 



€. pulicaria F. (opaca Germ., discicoUis Brull.) (C.N.II. 162). Bij Arnhem en Delden, 

 Mei (B.117). In België bij Genval, algemeen in vochtige weilanden. 



€. paludosa Fall. (boreella Zett.) (C.N.II.162 en B.93). In aantal bij Valkenburg, Mei; ook 

 nog bij Weiten en Vlodrop (Limb.) gevangen. In vochtige weilanden. 



C. a 1 b o m a r g i n a t a Miirk. (C.N.II. 163) werd in aantal gevangen bij Houffalize en Laroche 

 m België. Vroegere opgaven (1870) uit Nederland waren, als zijnde verkeerd gedetermineerd, 

 vervallen. 



€. lateralis Lin. (oralis Germ.) (C.N.II. 163.2.9). Volgens Reitter zijn exemplaren met twee, dicht 

 aaneenstaande, zwartachtige dorsaalvlekken op het halsschild: a. nigronotata Pic, dus sjnioniera 

 met a. notaticollis Schilsky. Volgens DelaJion zijn deze toch verschillend, daar eerstgenoemde 

 slechts eene enkele donkere vlek op het halsschild vertoont, bij de andere er twee voor- 

 handen zijn. 



€. nigricans Müll. (plumbea Eschsch.) (C.N.II. 163.2. 10). Bij a. pallidosignata Pic 

 (L.VI en VIII) vertoonen de dekschilden, elk over het midden, een meer of minder duidelijken, 

 roestkleurigen of geelachtigeri langsband; halsschild in het midden donker gevlekt; sprieten geheel 

 roodgeel (den Haag, Loosduinen, Deventer). Bij Amersfoort werd een exemplaar als a. I u t e i- 

 p e s Schilsky (L.IX) gevangen met geheel gele sprieten en pooten en een zeer klein vlekje op het 

 halsschild. 



C. q u a d r i p u n c t a t a Müll. (^ fulvipennis Germ., § assimilis Payk., $ dilatata Redtb.) 

 (C.N.II. 163). Bij a. *montaiui Strl. is het halsschild zwart en zijn slechts de zijden breed gezoomd; 

 zeldzamer zijn alleen de uiteinden der dijen en de middel- en achterschenen, benevens eene vlek 

 op den schedel zwart: a. *sulcicornis Reitt. Eene vroegere opgave van deze soort uit Nederland 

 bleek onjuist te zijn. 



C. sudetica Letzn. (C.N.II. 164) is in de Belgische provincie Luxemburg bij Houffalize, 

 vrij algemeen; ook bij Hoelaert. In Nassau op bloeienden meidoorn. 



C. ruïa Linn. (analis Steph.) (C.N.II.164.2. 11). Met deze soort worden veelal sommige exemplaren 

 van f i g u r a t a ]VInnh. en p a 1 1 i d a Goeze verward. Eerstgenoemde is gemiddeld grooter, 

 met dichte, zeer fijne, aanliggende beharing der dekschilden; bij de beide andere, 

 kleinere soorten is de beharing minder d i c h t, ruwe r en niet aanliggend. Het t>'i:)e is 

 geheel eenkleurig bruinrood; bij a. liturata Fall. {mactilicollis Steph.) zijn gedeeltelijk de onder- 

 zijde, het uiteinde der sprieten, eene vlek aan weerszijden aan den rand van den schedel en twee of 

 meer, een M-vormende, vlekjes op het midden van het halsschild zwart. Onder de donkere exem- 

 plaren van a. liturata waren ook (ten onrechte) medegerekend vertegenwoordigers van C. f i g u- 

 r a t a ]\Innh., welke vooral door de beharing der dekschilden te onderscheiden zijn. Bij de donker- 

 ste exemplaren van C. r u f a zijn de dekschilden aan het uiteinde iets- of grootendeels berookt. 

 (Zie nader bij C. f i g u r a t a Mnnh.). 



€. paliida Goeze (bicolor Panz.) (C.N.II.164.2.13). Bij a. *ustidata Kiesw. zijn de knieën zwart- 

 achtig en de dekschilden aan het uiteinde gebruind. Veelal zijn bij deze soort de achterrand van 

 den schedel, het schildje, het sternum en het midden van den buik zwart; bij C. f igurata 

 Mmih. is de onderzijde grootendeels zwart. 



') Zie: Xambeu, Moeurs et métaniorphoso du Thelephorus obscurusL. (Le Naturaliste 

 1902). 



