350 LUI. Cantharidae. - Rhagonycha. Silis. Malthinus. 



R. linibata Thoms. (nigrofemorata Schilsky ^) ) (C.N.II. 167.3.4). Van de a. f e iii o r a t a Rey 

 (B.101) werd een ex. bij den Haag gevangen. Bij Dieren werd een ex. gevangen, dat deze ab. nadert. 

 Reitter beschouwt deze niet als eene ab., maar als s^^Tionieni met 1 i m b a t a. wat ook mij meer 

 rationeel voorkomt. 



R. pallida F. (C.N.II.167.3.5) heet bij Reitter: lignosa Müll. (pallida F.). De a. lignosa 



Muller (pallipes F.) (L.VIII) heet nu bij Reitter: p a I I i p e s F. (bij Roermond, Juni). In de be- 

 schrijving (l.c), op de eerste regel, achter: „Pooten geheel geel" laten volgen: „ , zeer zelden 

 de dijen donker gestreept; de achtercoxae meer of minder gebruind." Op de regels 3 en 4 van de 

 beschrijving, de zin: „Pooten geheel roodgeel, zeer zelden enz." laten vervallen. i^eiWer vermeldt 

 niets van exemplaren met donker gestreepte dijen. 



R. femoralis Brullé (C.N.II.168). Op Coniferen. In de Belgische prov. Luxemburg 

 bij Houffalize. De var. *nigripes W. Redt., eveneens op Coniferen, is bij Reitter eene afzon- 

 derlijke soort. Deze drie soorten worden nu aldus onderscheiden: 



1 Dijen geheel of gedeeltelijk zwart 2 



Pooten en sprietwortel (voor een groot deel) licht geel. Lengte 5 — 7 mm. .. lignosa Muller. 



2 Zwart, dekschilden bruinachtig-geel, de sprietwortel geelrood. Pooten bruingeel, de 



dijen geheel of gedeeltelijk zwart. Lengte 5 — 7 mm femoralis Brullé. 



Zwart, dekschilden bruingeel, de schenen veelal donkerbruin, aan de sprieten veelal 

 het 2e lid bruin. Lengte 6— 8 mm (fugaxMnnh. -) ) n i g r i p e s Redb. 



R. fiilva Scop. (melanura Oliv.) (C.N.II.168.3.1). Reitter zegt voor a. *usta Gemm. (terminalis 

 Redtb.), dat de zwarte kleur aan den top der dekschilden veelal tot naar het midden reikt; of deze 

 overal in Duitschland voorkomt? In 1848 (later niet meer) vermelde Snellen van Vollenhoven eene 

 (J var. met geheel zwarte dekschilden, wat wel op eene verkeerde determinatie berustte. 



R. lutca Müll. (fuscicornis Oliv.) (C.N.II.168.3.2). Exemplaren met eene donkere schouderlijn 

 op de dekschilden, zijn: a. ÜI a r k e I i Kiesw. (L.VIll). Deze soort is niet zeldzaam in Limburg. 



R. banatica Rosenh. Deze soort zou, volgens Schilsky, in Nassau voorkomen. Overigens in 

 Oostelijk- Europa. Zij is het naast verwant aan elongata en atra, eveneens met zwarte 

 dekschilden, maar met rood halsschild. Sprieten roodbruin, pooten geel. Dekschilden meestal langs 

 den zijrand smal licht gezoomd. Lengte 6 — 10 mm. 



R. elongata Fallén (paludosa Redtb.) (C.N.Il.168.3.6) en atra Lin. (l.c. 169.3.7) worden door 

 Reitter nog nader onderscheiden: dat bij eerstgenoemde soort de dekschilden sporen van langs- 

 ribben vertoonen, bij de tweede daarentegen niet. Bij Reitter heet bij elongata het halsschild 

 bij het $ zoo lang als-, bij ,^ iets langer dan breed, naar voren iets versmald, de zijden nagenoeg 

 recht, het midden der achterschenen menigmaal bruin. Bij de kleinere R. atra is het halsschild 

 breeder dan lang, aan de zijden iets afgerond ; bij uitzondering het uiteinde der achterschenen iets 

 donker gekleurd (a. rhaeticu Stierl.). Eerstgenoemde heet niet zeldzaam te zijn, van de tweede 

 wordt gezegd: in het gebergte op Coniferen (zie C.N.II. 169 noot ^)). R. e 1 o n g a t a is ook 

 in de provinciën Gelderland, Utrecht, Overijssel gevangen. R. atra wordt o.a. ook uit Hamburg, 

 vooral op bloeiende dennen, opgegeven. 



Silis ruficollis F. (rubricollis Charp., torquata Gyllh.) (C.N.II. 170.4.1). Bij sommige exemplaren 

 zijn de achterste twee bultige plekken ojs het halsschild zwart; daarvoor bevinden zich twee ijwarte 

 stippen, welke met de achterste zwarte vlekken meer of minder samenhangen; ik noemde deze: 

 8 i g n i c o I I i s nov. ab. (B.112); soms zijn nog slechts twee kleine onduidelijke zwarte plekken 

 achter op het halsschild merkbaar. De soort werd nog bij Loosdrecht, Weesp, Ankeveen, Kampen 

 en Bunde (Limburg) gevangen. Bij een monstrueus exemplaar, uit Loosdrecht, bevindt zich, op het 

 6e lid van de linkerspriet, een sprietvormigen zijtak uit 4 leedjes bestaande. 



S. nitidula 'F. {^ excisa Germ., spinicoUis Charp.) (C.N.II. 170) werd in vroegere lijsten 

 (1854, 1870 en 1875) ten onrechte uit Nederland (Rotterdam) opgegeven. 



Malthinus f r o n t a 1 i s Mrsh. (immaculatus Steph., pinicola Steph., longipennis Motsch.) 

 (C.N.II. 171) is in België op meerdere plaatsen (Groenendael, Houx, Poilvache) gevangen. 



M. flaveohis Payk. (punctatus Bourg.) ^) (C.N.II. 171. 5.1). Bij a. *collaris Steph. is het halsschild 



') Door SchiJsIc}/ ten onreclite als ab. van testacea L. beschouwd. 

 ') Volgens Schilsky eene afzonderlijke soort uit Oost-Pruisen. 



') Zie: J. Uourgeois, Xotes sur (luelqucs Malthinus palóarctiques (Ann. Soc. Ent. Fr. 1902 — 

 1903). 



