LUI. Cantharidae. - Malthinus. Malthodes. 353 



vlek gereduceerd of zelfs geheel verdrongen wordt. Dekschilden van voren en aan liet 

 uiteinde met breeden, zwartachtigen dvvarsband, het achterlijf grootendeels bruinach- 

 tig. Lengte 3—4 mm balteatus Suffr. 



Genus Malthodes Kiesw. (C.N.II. 172.6). De soorten zijn, bij de ,^,^, naar den bouw der laatste 

 achterlijgssegmenten zeer scherp te onderscheiden. Ook de gecompliceerde bouw van het (J-copu- 

 latietoestel is bij de soorten verschillend ; dit is aan de basis van het laatste sterniet bevestigd 

 en kan niet uitgestoken worden, waarom de laatste segmenten van het (^ tot grijpen en vasthouden 

 zijn ingericht. Het achterlijf heeft 10 tergiten en 8 sterniten, van welke het eerste sterniet tot het 

 tweede tergiet, het 8e, of laatste sterniet, tot het 9e tergiet (d.i. het voorlaatste of genitaalsegment) 

 behoort. Soms (M. b r e v i c o 1 1 i s Payk.) is het 9e tergiet zeer kort en onder het 8e volkomen 

 terugtrekbaar. 



Volgens Reitter kan het voorhanden zijn of ontbreken der vleugels (gevallen van poecilandrie en 

 poecilogynie) bij enkele soorten, geen aanleiding geven tot de door Fiori i) aangenomen genera 

 en sub-genera. Ook zijn de onderscheidingskenmerken in de vorming der voorkaken en tasters 

 (volgens Weise) tot het aannemen der genera M a 1 1 h a r c h u s Weise (en Paramaltho- 

 d e s Weise) evenzoo weinig natuurlijk te noemen als het door Seidlitz aangenomen sub-genus 

 Podistrella (= Malthinella Seidl.) met betrekking tot de zijranding van het halsschild. 

 (J en $ eener zelfde soort, zijn wel eens als twee verschillende soorten beschreven -). 



Bij het overzicht der Nederlandsche soorten van dit genus (naar Reitter) geef ik ook eene repro- 

 ductie der schetsteekeningen van de laatste drie achterlijfssegmenten bij het (J (uit Reitter' s Fauna 

 Germanica III, 1911, p. 267-274 »). 



Orienteerings-tabel der hierachter uitvoeriger besproken soorten van het genus Malthodes 

 Kiesw. (Zie: nevensgaande plaat). 



1 Het tweede sprietlid duidelijk korter dan het derde. De zijlobben van het voorlaatste 



sterniet kort {^). Grootere soorten, van 3—6 mm 2 



Het tweede sprietlid van het derde in lengte weinig verschillend. Kleine soorten, 

 van bijna If — 3 mm 5 



2 Het derde-laatste tergiet normaal {^) 3 



Het derde-laatste tergiet aan de zijden van een korten doorn, of van eene langere gewone 

 of van achteren verbreede en opwaarts gekromde voortzetting, of rugwaarts aan weers- 

 zijden in eene van achteren plotseling omgeknikte voortzetting verlengd. Het laatste 

 tergiet klein, gewoon. Het laatste sterniet als een opwaarts gekromden, aan den top hoe- 

 kig uitgesneden, over het midden gegroefden beugel (^). Sprieten bij het ^ lang, het 

 uiteinde van het achterlijf overschrijdend 4 



3 Halsschild rondom gerand. Het laatste sterniet uit twee, tot over het midden door een 

 doorschijnenden langsband met elkaar verbondene of dicht aaneen gegroeide, takken 

 bestaande. De soorten: niarginatus Latr., trifurcatus Ksw., mysticus Ksw., 

 giittifer Ksw. en s p r e t u s Kiesw. (Fig. 1. 2. 4. 3 en 6). 



Halsschild aan de zijden slechts over de schuin afgeknotte napvormige voorhoeken ge- 

 rand. Het voorlaatste tergiet van achteren breed afgerond, het laatste tamelijk klein, 

 gewoon ((J) (vergelijk ook M. d e b i 1 i s). De soorten mininiiis L. en fiisciis Waltl 

 (Fig. 11 en 10). 



4 Het derde-laatste tergiet aan de zijden met een doorn of eene langere, van achteren niet 

 afwaarts geknikte voortzetting {^). Halsschild breeder dan lang, aan de zijden veelal 

 zeer duidelijk gerand. Dekschilden met gele tojjvlek. De soorten: d e b i 1 i s Ksw., 

 tlavoguttatiis Ksw. en dispar Germ. (Fig. 7, 9 en 8). 



Het rugvlak van het derde-laatste tergiet aan weerszijden in eene lange, over de laatste 

 twee tergiten reikende, horizontaal naar achteren gerichte voortzetting verlengd, wier 

 topgedeelte plotseling, onder de vorming van een kant, afwaarts geknikt en in eene 

 van achteren uitgeholde slip versmald is {^). Halsschild bij het (J niet of slechts weinig 

 breeder dan lang, aan de zijden slechts over de voorhoeken gerand. Dekschilden zonder 

 gele topvlek. De soorten : f i b u 1 a t u s Ksw. en luauriis Lap. de Casteln. (Fig. 13 en 14). 



5 Het laatste tergiet aan den top niet of slechts zwak uitgerand. De zijlobben van het voor- 

 laatste sterniet kort {^). Halsschild met diepe zijindrukken en met eene middelgroef. 

 Dekschilden lang, het uiteinde van het achterlijf bereikende. De soorten: crassicor- 

 n i s Maklin en brevicollis Payk. (Fig. 15 en 5). 



') A. Fiori: Revisione delle specie italiane a me note del genere Malthodes Ksw. (Rev. Col. Ital. 

 III. 221—252, 1905 en IV, 1—26, 1906). 



Zie ook: J. Bourgeois: Malthodes et Podistrina (Buil. Soc. Ent. France LXX, 1901). 



') Zoo is: Malthodes meloiformis Lind. het ? van Malthodes atratus Baudi, 

 uit de Pyreneeën en M. a p t e r u s Muls. het ? van 1 o b a t u s Ksw. 



^) De uitstekende deelen van het copulatietoestel zelf zijn hier weggelaten. 



Ook in Kuhnt'a Illustr. Best. Tab. der Kafer Deutschlands, 1913, 452 — ^454, zijn van de laatste drie 

 achterlijfssegmenten bij de cJ<J duidelijke schetsen gegeven. 



23 



