LUI. Cantharidae. - Malthodes. 355 



voortzetting, maar met deze onder het 8e terugtrekbaar (in de figuur als vrij liggende voorgesteld). 

 Het laatste sterniet aan de basis breed, in het topgedeelte met den vorm van eene, recht naar 

 achteren gerichte, tamelijk kortgesteelde, van korte tanden voorziene en daartusschen halve- 

 maanvormig uitgesneden vork, welke weinig voorbij de zijlobben van het voorlaatste sterniet 

 uitsteekt (Fig. 5). 



M. spretus Kiesw. (affinis Muls.) (C.N.II.174). Bij het (J is het voorlaatste tergiet lang, 

 meer dan 1 i maal zoo lang als breed, met parallele zijden, van achteren afgeknot met afgeronde 

 hoeken (Fig. 6). Bij het type zijn de dekschilden geheel zwart, bij a. *guttulifer Reitt. met gele 

 topvlek. 



M. d e b i 1 i s Kiesw. (C.N.II.175). Bij het (J is het voorlaatste tergiet gewoon, het vooraf- 

 gaande aan de zijden van eene doornachtige voortzetting voorzien, welke bij ingedroogde exem- 

 plaren, tengevolge van het kromtrekken der zijden, veelal naar binnen gericht is en dan, van 

 terzijde gezien, niet opvalt (Fig. 7). 



M. dispar Germ. (laetus Waltl) (C.X.II. 175.6.4) is nog op vele plaatsen in Limburg gevangen 

 en zeer verbreid in de pro\nnciën Gelderland en Overijssel. Bij a. *Noualhieri Bourg. zijn de sprie- 

 ten geheel donker gekleurd. Bij het ^ vertoont het derde-laatste tergiet aan de zijden eene lange, 

 gebogene, in het topgedeelte verbreede, zijdelings samengedrukte en haakvormig opwaarts ge- 

 kromde voortzetting. Het beugelvormige laatste sterniet is in de achterhelft plotseling opwaarts 

 gekromd; de zijrand ervan is na de kromming, onder de vorming van een stompen hoek, plotseling 

 sterker opwaarts gebogen (Fig. 8). 



M. flavoguttatus Kiesw. (alpinus Muls., limbiventris Thoms., obliquus Weise) (C.X.II.175.6.5) is 

 nog bij Wageningen, Druten, Zaandam en op meerdere plaatsen in Limburg gevangen. In België 

 bij Hockai en Houffalize. Bij het ^ vertoont het derde-laatste tergiet, aan weerszijden, eene 

 langere of kortere, rechte of slechts zwak geki'omde. doornvormige voortzetting. Het beugelvor- 

 mige laatste sterniet is matig opwaarts gekromd, de zijrand ervan is in het topgedeelte slechts zeer 

 geleidelijk sterker opwaarts gebogen (Fig. 9). 



M. pelliicidus Kiesw. (C.N.II. 175.6.6) heet bij Schilsky en Reitter: fiisciis Waltl (pellucidus Kiesw., 

 castaneicoUis Reitt.). Nijmegen is nog steeds de eenige aan mij bekende inlandsche vindplaats. 

 In België bij Francorchamps. Bij het ^ vertoont het laatste sterniet zich als een smallen, flauw 

 opwaarts geki'omden, van eene doorschijnende middellijn voorzienen, beugel, welke naar den top 

 iets smaller wordt en aan den top smal afgerond, afgeknot of kort uitgesneden is. Het voorlaatste 

 sterniet is diep uitgesneden (Fig. 10). 



M. ruficollis Latr. (minimus Thoms., nee L., sanguinicollis Fallén, sanguinolentus Gyllh.) 

 (C.N.II.176.6.7) heet bij Reitter: mininius L. (ruficollis Latr., sanguinicollis Fall., sangui- 

 nolentus Gyllh.). De a. iii a r g i n i c o 1 1 i s Schilsky (L.III) bij Wageningen en Denekamp. Bij 

 het cj is het laatste sterniet in twee, volkomen gescheidene, langwerpige, bovenop iets concave, 

 platen gedeeld, welke naar onderen schuin tegen elkaar gericht en van achteren afgerond-toe- 

 gespitst zijn. Het voorlaatste sterniet is slechts flauw uitgerand (Fig. 11). 



M. p u 1 i c a r i u s Redtb. (dimidiaticollis Rosenh.) (C.N.II. 176) moet heeten: d i m i d i a- 

 ti collis Rosenh. (pulicarius Redtb., auritus Motsch.). Bij het ^ is het laatste tergiet van 

 achteren breed en diep uitgebogen, ongeveer de helft langer dan breed, naar het uiteinde iets ver- 

 breed. Het voorlaatste tergiet is breed, aan de zijden voor de voorhoeken met een scherp, schuin 

 afwaarts gericht tandje. De zijlobben van het voorlaatste sterniet sterk verlengd, den top van 

 het voorlaatste tergiet bereikende, vrij lang en dicht behaard. Het laatste sterniet tot over het 

 midden gevorkt, de vorktakken eenigszins opwaarts gekromd (Fig. 12). Zie verder l.c. 



M. f i b u 1 a t u s Kiesw. (distans Thoms.) (C.N.II. 176). Volgens Schilsky en Reitter is d i s- 

 t a n s Thoms. niet synoniem aan deze soort, maar aan m a u r u s Lap. de Casteln. Eene vroe- 

 gere opgave uit Breda berustte op verkeerde determinatie. In België bij Poilvache. Bij het (^ van 

 deze soort en ook van M. m a u r u s Lap. de Casteln. is de rugzijde van het derde-laatste tergiet 

 aan weerszijden in eene lange, over de laatste twee tergiten reikende, horizontaal naar achteren 

 gerichte voortzetting verlengd, wier topgedeelte plotseling, onder de vorming van een kant, af- 

 waarts geknikt en in eene van achteren uitgeholde slip versmald is. Het derde-laatste tergiet 

 vertoont kort voor de knikking, aan weerszijden, eene schuin naar achteren gerichte, bij vele exem- 

 plaren echter (van terzijde beschouwd) zichtbare voortzetting (Fig. 13); bij m a u r u s vertoont 

 dit tergiet, aan weerszijden kort achter de basis, een schuin naar binnen gerichte (van terzijde 

 beschouwd) niet zichtbare voortzetting (Fig. 13). 



