356 LUI. Cantharidae. - Malthodes. 



M. c h e 1 i f e r Kiesw. (C.N.II.176, noot 2). Ook volgens Schilsky in Westfalen. Niet bij Beitter 

 vermeld. Zwart ; herkenbaar aan de verdikte voorhoeken van het halsschild. Het laatste sterniet 

 lang-steelvormig, met gevorkten top; het voorlaatste sterniet met spits uitgetrokken zijdeelen. 

 Het laatste tergiet klein en smal, in den vork van het laatste sterniet passend; het voorlaatste 

 tergiet breeder en aan weerszijden uitgerand. Bij deze en ook bij de aanverwante M. d i m i- 

 d i a t i c o 1 1 i s Rosenh. is het halsschild weinig breeder dan lang. 



>l. niaiiriis Lap. de Casteln. (carbonarius Waltl, profanus Kiesw., distans Thoms.) (C.N.II.176. 

 6.8) is nog bij Brummen, Warnsveld, Tiel, Ommen en in Zuid-Limbvn-g gevangen. P o d i s t r i n a 

 c o n t i n u a Bourg. is het ongevleugelde $ van deze soort (poecilogpiie). Zie de laatste drie 

 achterlijfssegmenten bij het ^ in Fig. 14. 



M. 111 i s e 1 1 u s Kiesw. (C.N.II.176 en L.VIII) is bij Rotterdam, Breda, Arnhem, Leuvenum, 

 Warnsveld, Tiel en Meerssen (Limb.) gevangen. Vroegere opgaven (1881 en 1887) waren onjuist. 

 Beitter beschouwt deze als eene ab. van m a u r u s, bij welke het halsschild geheel zwart is. 



M. crassicornis Maklin (helveticus Kiesw.). Volgens Beitter in Noord- en Middeleuropa. 

 Halschild van voren nagenoeg tweemaal zoo breed als lang, naar achteren iets versmald, aan de 

 zijden zeer krachtig gerand, aan de voorhoeken met eene tamelijk kleine, maar uitstekende nap- 

 vormige verdikking; met eene iets gegroefde middellijn, aan de zijden van de schijf met twee 

 breede, door eene overdwarse bultige verhevenheid gescheidene, dwarsindrukken. Sprieten bij het 

 ^ krachtig ontwikkeld, lang, het uiteinde der dekschilden bereikende. Bij het ^ is het laatste ter- 

 giet kort ; het laatste sterniet is eene weinig verbreede, aan den top hoekig uitgesnedene, aan de 

 zijden iets opwaarts gebogen plaat (Fig. 15). 



llaltharchus Weise (C.N.II.176) wordt door Beitter niet als een afzonderlijk genus beschouwd, 

 maar is s\Tioniem aan Malthodes Kiesw. 



M. brevicollis Payk. ( ?atomus Thoms.) (C.N.II.177.7.1, M a 1 1 h a r c h u s) heet bij 

 Beitter: atouius Thoms. (brevicollis Kiesw.). Deze soort zou nu in de tabel, C.N.II. 173.6, bij 2, 

 tweede alinea, bij: „Dekschilden in beide seksen eenkleurig, zonder zwavelgele topvlek (hieraan 

 toegevoegd: ,.of met eene onduidelijke, troebele gele topvlek") bijgevoegd kunnen worden. Bij 

 deze soort is de bovenzijde grauw, de basis van het halsschild geel gerand, de dekschilden met on- 

 duidelijke, troebele, gele topvlek. Zie verder l.c. Bij deze zeer kleine soort, zijn bij het (J de vork- 

 takken van het laatste tergiet en sterniet dun en slank, het voorlaatste tergiet zonder zijtakje, 

 zooals bij de hieronder volgende drie soorten (Fig. 16). 



M. 1 o b a t u s Kiesw. ($ apterus Muls., brachypterus Ksw., Apodistrus brachypterus Reitt.) 

 (C.N.II.177. noot 1)). Volgens Beitter in Middel- en Zuid-Eiuopa. De cJcJ uiterst zeldzaam; de $$ 

 veelal in groot aantal. Zwart of bruin, met roodgelen sprietwortel. Halsschild veelal aan den achter- 

 rand of ook aan den voorrand geelachtig. Dekschilden bij het ^ veelal met eene vuilgele topvlek. 

 Kop bij het (^ met matig groote oogen. Het $ slechts met zeer kleine rudimenten van achtervleu- 

 gels, zeer korte, het midden van het achterlijf niet bereikende dekschilden en korte spriet- en tar- 

 senleedjes. De laatste achterlijfssegmenten bij het (^ slechts matig verlengd, het voorlaatste tergiet 

 aan weerszijden van de basis met een tamelijk kort, schuin afwaarts gericht uitsteeksel; het laatste 

 tergiet met kortere, breedere (dan bij s p a t h i f e r Ksw.), schuin toegesjiitste takken. Het 

 laatste sterniet slechts aan den top gevorkt, met korte vorktakken (Fig. 17). Lengte bijna Ij — 

 ruim 1| mm. 



M. h e X a c a n t h u s Kiesw. (funditor Weise) (C.N.II.177.7, M a 1 1 h a r c h u s). In België 

 bij Landelies. Beitter noemt deze „een der algemeenste soorten"; \Teemd dat deze nog niet uit 

 Nederland bekend is. De in het Zuiden voorkomende var. *ornatnlus Bourgeois (l.c. noot 2) is 

 synoniem met a. *tetracanthvs Ksw. Bij het ^ is het laatste tergiet vóór de vorksgewijze splitsing 

 plotseling verbreed en iets naar voren omgebogen, de vorktakken echter horizontaal of schuin 

 opgaande en naar achteren gericht, zoodat zij onder een bijna rechten hoek gebroken toeschijnen, 

 de bovenzijde ervan uitgehold. De zijlobben van het voorlaatste sterniet het derde-laatste tergiet 

 niet of ternauwernood overschrijdend. Het voorlaatste tergiet van achteren aan weerszijden met 

 een afwaarts gericht uitsteeksel, dat aan den top naar binnen in eene langere of kortere spits ver- 

 breed is (Fig. 18). 



M. spatliifcr Kiesw. (C.N.II.177.7.2, M a 1 t h a r c h u s)) werd ook op vele plaatsen in België 

 (Groenendael, Yvoir, Houffalize) verzameld '). Deze soort is grooter dan 1 o b a t u s, bij het ^ 



') In Italië komen voor donkerder tot geheel donkere variëteiten, welke laatsten geheel zwarte sprie- 

 ten, eenkleurig zwart halsschild en bruine dekschilden vertoonen en zelfs de gele topvlek kan ontbreken 

 (a. *teter Fiori). Ook komen daar voor S6 met veel kleinere oogen en kortere zijlobben van het voor- 

 laatste sterniet (S forma *mionopsxs Ganglb.). 



