LIV. Melyridae. - Zygia. - LV. Lymexyloniuae. - LVI. Cleridae. - Denops 361 



Zygia oblonga Fal)i-. Enkele malen in de pakhuizen van Hamburg gevangen, door den 

 handel uit de landen om de Middellandsche zee ingevoerd. Het genus Zygia Fabr. behoort tot 

 den tribus M e 1 y r i n i, welke van den anderen tribus der sub-familie Dasytinae aldus 

 te onderscheiden is: 



1 Bovenlip even lang als breed. Aan de tarsen is slechts een dor klauwen normaal ont- 

 wikkeld, de andere is verdikt en als een stompje veikort. Achterlijf uit .5 stemiten be- 

 staande üanacaeini. 



Bovenlip broeder dan lang. Jieide klauwen gewoon, of met eenbasalentand, of nioteen 

 vliezigen zoom, of met vvn vliezig aanhangsel 2 



2 De epipleuron der dokschilden voor hot uiteinde afgekort. Het Ie tarslid zelden korter 

 dan het 2e. Dokschilden zonder langsstrepen of stippolrijen en zonder langsribben, 

 de naad dor dokschilden niet of slechts van achteien kielvormig of dakvormig opge- 

 richt (hierbij ook IMilooophilus, sonsu lieilter) Dasytini. 



De epipleuron der dokschilden tot aan het uiteinde duidelijk ontwikkeld. Dokschilden 

 veelal met langsstiopon, stippolrijen of langsribben, de naad over de geheele lengte en 



de zijrand tot aan het uiteinde eenigszins kantig opgericht; het uiteinde gemeenschap- 

 pelijk afgerond. Het Ie tarslid meestal iets korter dan het 2o M e 1 y r i n i. 



Het genus Zygia Fabr. vertoont op de dokschilden langsribben; daartusschon 

 krachtig, veelal in rijen, bestippold. Halsschild met eenigszins kantig omgebogen zij- 

 rand; daarnaast, op de schijf, mot eeno, met het opgerichte middelgedoelte van den 

 voorrand samenhangende, kiellijn. Bovenzijde kaal, zonder afstaande beharing. — De 

 soort oblonga Fabr. is langwerpig, naar voren sterker versmald, gewelfd, rood; 

 do kop en do dokschilden blauw, blauwgroen of zwartblauw, de tasters en het uit- 

 einde der korte sprieten donker; de smalkantige zijrand, ook wel de naadkant dor 

 dokschilden, meer of minder roodachtig. Kop langwerpig, smal, rimpelig bestippold, 

 van voren met twee ondiepe langsindrukken. Halsschild iets smaller dan de dok- 

 schilden, verbreed, naar voren zeer versmald ; do voorrand en de basale kant meer 

 of minder fijn zwartachtig, bovenop fijn en spaarzaan bestippold. Dokschilden naar 

 achteren zwak verbreed, met 2 of .3 fijne dorsale ribbon, waarvan de buitenste naar 

 achteren uitgewischt is; tusschen de ribben dicht on krachtig bestippold. Lengte 

 8—12 mm. 



LV. Familie LYMEXYLOMDAE (C. N. II. 196) i). 



Hyiccoctus derinestoides Lin. (^ proboscideus F., $ francofurthanus Herbst) (C.N.II.198.1.1). 

 Het eerste exemplaar uit Nederland, dat ik zag (een $), werd in eene serre bij Apeldoorn, Mei, 

 vliegende waargenomen; vermoedelijk uit houtwerk aldaar ontwikkeld. Zou o. a. in Oldonburg 

 niet zeldzaam, achter boukenschors, zijn; ook bij Luik. Volgens Reuter in loof bosschen algemeen. 

 Reuter noemt ^,2 met bruingele dokschilden : a. */?t^vi/3ewnjis; met zwarten top der dokschilden: 

 a. *Marci L. {harhatus Panz., aestiralis Gistel, nijcturgus Gistel, proboscideus F .); met geheel 

 zwarte dekschilden : a. *morio F. 



Lymexylon navale L. (flavipes F., saxonicum L.) (C.N.II.199, L.IV en B.31). Een ^ 



achter eikenschors in het Haagsche bosch, 1 Aug. 1906; sedert niet meer terug gevonden. Volgens 

 L. von Heyden komt deze soort in den Taunus voor aan oude kastanjes, vooral op gevelde stammen 

 aangevlogen. Juli; doch alleen $$, die snel rondloopen, gauw wegvliegen en steeds trachten met 

 haar lang, bewegelijk achterlijf in eene reet te steken om daarin eieren te leggen. Het grootste § 

 meet 14 mm., de mannetjes waren slechts 4..5— 5 mm. 



LVI. Familie CLERIDAE (C. N. IL 199) 2). 



Denops albofasciatus Charp. (personatus Arag., agilis Lucas, rubrofasciatus Pic, 

 Spinolai Ragusa). Volgons L. von Heyden in Nassau. Volgens Reitter in West-Duitschland. Het 

 genus Denops Fisch wordt tot oen tribus Cylindrini gerekend, welke hot naast verwant 

 is aan de T i 1 1 i n i en zich aldus onderscheidt : 



') Zie: Dr. F. Germer, Untersuchungen über den Bau und die Lebensweise der Lymexyloniden, 

 spezieil des Hylecoetus derinestoides L. (in: Zeits. f. wissenschaftl. Zoölogie, Bd. 101, Heft 

 4, m. Taf. 30—31 und 31 Fig., p. 683—735, 1912). 



Dr. F. Germer und Dr. O. Steche. Über Bau und Bedeutung der Kopfgliedmassen bei den L y m e x y- 

 O n i d e n, Tafel VI in: Entom JVntteil. I 1912, No. 10. 



Beschrijving van het ei van Hylecoetus dermestoides, door Theo Vaternahm, in Zeits. f. 

 wissenschaftl. Insektenbiologie, Bd. XII 1916, p. 138. 



*) .S'. Schenkling, Cleridae Coleopterorum Catalogus, Junk-Schenkling, Pars 23, 1910; en C 1 e r i- 

 d a e, 1903. XIII {W ijtsman. Genera Insectorum). 



