362 LVI. Cleridae. - Denops. Tillus. Tarsost. Opilo. Clerus. Thanasimus. Allonyx. 



Dekschilden meer of minder verkort, 3 tergiten onbedekt latende. Slapen meestal lang, 



de oogen ver van het halsschild afstaande C y 1 i n d r i n i. 



Dekschilden niet verkort, normaal, hoogstens het pygidium onbedekt latende. Slapen 

 kort, de oogen dicht tegen den voorrand van het halsschild gericht Tülini. 



Bij het genus Denops is de kop gioot, het halsschild langer dan breed. Sprieten, van af 

 het 5e lid, naar biimen zaagachtig verbreed. De soort albofasciatus is lang gestrekt, cylin- 

 dervormig, spaarzaam behaard, rood. Metasternum, buik en dekschilden zwart; deze laatsten 

 nagenoeg glad, dicht voor het midden met een rechten, doorloopenden, gelen dwarsband. Sprieten 

 naar het uiteinde en de dijen (althans de achtersten) en het voorste gedeelte van den kop zwart; bij 

 a. *longicollis Stev. {ruhrojasciatus Pic, Spinolae Ragusa) zijn de geheele kop en de basis der dek- 

 schilden rood. Lengte 4^ — 7i mm. Larven en poppen werden in de gangen van Xylonites re- 

 t u s u s Oliv. (C.N.n.213, Xylopertha) aangetroffen. 



Tillus elongatus Lin. {^ ambulans F., ater Panz., aterrimus Eschsch., coeruleus Voet, marchiae 

 L. Gmel.,§ nificoUis Herbst) {C.N.II.202.L1). Deze soort maakt jacht op in hout levende larven, 

 als van Anobiiden, Anthaxia, Pogonochaerus e. a. Dea. *bimuculatus Donov. is 

 een vorm van het (^, met een zwak aangeduiden, glasachtigen dwarsband achter het midden der 

 dekschilden; ook a. hyalinus St. is een vorm van het (J. 



T. unifasciatus F. (fasciatus Fourcr., formicarius minor Sulz., serraticornis Villers) 

 (C.N.II.202) Eene vroegere opgave viit Maastricht is zeer twijfelachtig. 



Tarsostenus univittatus Rossi. Deze soort komt in Pruissen voor en schijnt over 

 de geheele aarde verbreid te zijn. Het genus Tarsostenus Spin. wordt tot de T i 1 1 i n i 

 gerekend en onderscheidt zich van Tillus aldus : 



Sprieten van af het 3e, 4e of 5e lid naar bimien zaagachtig verbreed. Achtertarsen dui- 

 delijk 5-ledig Tillus Oliv. 



Sprieten met 3 eenigszins verbreede eindleedjes, die eene los gelede knots vormen. 

 Achtertarsen schijnbaar 3-ledig, aangezien het Ie en 4e lid uiterst klein zijn .... 



Tarsostenus Spin. 

 De soort is smal, pekzwart ; sprietwortel, tarsen en gedeeltelijk de schenen bruingeel ; bovenzijde 

 grijs behaard, bovendien met donkere opgerichte haren. Kop, met de oogen, ruim zoo breed als het 

 halsschild, grof bestippeld. Halsschild langer dan breed, geheel aan de basis versmald, ongelijk- 

 matig sterk bestippeld. Dekschilden met dicht opeenstaande grove stippelrijen, welke achter 

 den geelwitten dwarsband (die iets achter het midden staat) verdwijnen. Lengte 4—5 mm. 



Opilo mollis L. (carinatus Lewis, cruciger Fovu-cr., fuscofasciatus de Geer) (C.N.II.203.2.2). Kos- 

 mopoliet. Volgens Reuter leven de larven achter boomschors, in de popholten van P i s s o d e s 

 notatus F., ook op afgestorven eiken, iepen, linden, in oud beukenhout en zelfs achter de 

 schors van oude klimoi3;ook in huizen. De soort werdt nog bij Breda, Barchem en op vele plaatsen 

 in Zuid-Limburg gevangen; twijfelachtig of bij Haarlem waargenomen. 



O. germanus Che\Tol. (C.N.II.203). Het origineele exemplaar van Cheirolat stamt uit 

 Hamburg, andere opgaven uit Duitschland schijnen veelal eerder te duiden op afwijkend gekleurde 

 exemplaren van mollis en d o m e s t i c u s, die volkomen als germanus en p a 1 1 i- 

 d u s gekleurd kunnen zijn. 



Clerus m u t i 1 1 a r i u s F. (fasciatus Geoffr., formicaroides Schrnk.) (C.N.II.204 en L.II). 

 Een exemplaar uit Leiden (ex coll. VerLoren), wellicht op timmerhout gevangen, komt ook op ge- 

 velde eiken voor. Bij a. *nigroanalis Reitt. is de achterhelft van de roode buik zwart, de donkere 

 kleur niet scherp begrensd. 



Tlianasimus formicarius L. (C.N.IL204.3.1). De a. laetipes Reitt. (/«7am Du Buyss.)(L. VIII) 

 bij Maastricht; hier zijn ook de sprieten geheel rood. Volgens Reuter wolfden de dennenscheerders 

 (ook M 5^ e 1 o p h i 1 u s minor Hartig) door T. formicarius aangegrepen, het halsschild 

 afgescheiden en de ingewanden verslonden. 



T. r u f i p e s Brahm. (C N.II.205). Deze soort leeft, volgens Reuter, op ahorn- en dennen- 

 stammen. De a. *austriacus Reitt. werd, van April— Juli, in de pruissische prov. Brandenburg 

 veel op dennen-houtstapels gevangen. 



Allony.v quadriniaculatus Schall. (C.N.II.205.4.1) is nog bij Bergen-op-Zoom, Ossendrecht, 

 Hoogerheide (N.Br.), Juni en Vlodrop (Limb.) gevangen. In België ook bij Calmpthout. 



