LVI. Cleridae. - Trichodes. Galeruclerus. Corynetes. Necrobia. 363 



Trichodes 1) apiariiis L. (corallinus Ménétr., geoigianus Che\T.) (C.N.II.206.5.1). Bij a. *i7iter- 

 ruptiis Klug. is de voorste dwarsband tot twee of drie, in grootte veranderlijke, vlekken geredu- 

 ceerd. Bij a. *si(btrifasciatus Khig. is de voorste dwarsband naar den naad onderbroken en reikt 

 niet tot aan den zij rand. 



T. alvearius F. (Dahli Spin., alveolarius Latr., apiarius Müll.) (C.N.II.206.5.2 non 1). Bij *a. 



Theresae Pic is de voorste dwarsband aan den naad onderbroken. 



T. f a V a r i u s lllig. (elegantulus Spinola, hispanicus 8pin.) komt, volgens L. von Heyden, 

 in Nassau voor op bloemen. Deze soort is het naast verwant aan alvearius; het hals- 

 scliild is eveneens grof en dicht bestippeld en van achteren gedeeltelijk dof. Het verschil is 

 aldus : 



Dekschilden rood, met twee blauw-zwarte dorsale dwarsbanden en eene blauw- 

 zwarte topvlek, de naadkant donker. Zwartblauw, dicht zwart behaard. Lengte 



10 — 14 mm fa var ius lllig. 



Dekschilden rood, met drie blauw-zwarte dwarsbanden, de achterste (derde) staat voor 

 het uiteinde op een rood veld ; de voorste band is zeer schuin geplaatst, de naadkant 

 donker en aan de basis tot eene breede, driehoekige vlek verbreed. Zwartblauw, dicht en 

 lang zwart behaard, liptasters geel. Lengte 10—15 mm alvearius Fabr. 



Galeruclerus lleicri Schnkg. (B.88 en 89). Volgens Oahan (Aim. Mag. Nat. Hist. (8) 

 V, 1910, p. 75) behooren alle soorten van het genus P e 1 o n i u m Spin., bij welke de klauwen 

 aan de basis verbreed zijn, tot het genus Galeruclerus Gahan. Deze, waarschijnlijk uit 

 Zuid-Amerika afkomstige, C 1 e r i d e werd, in eenige exemplaren, tegelijk met eene massa exem- 

 plaren van Xylotheca Meieri Reitt., in Rotterdam uit divi-divi verzameld. Deze soort 

 werd door S. Schenkling (Deutsche Ent. Zeits. 1900, blz. 408), uit Hamburg, als P e 1 o n i u m 

 Meieri beschreven. De „Cat. Col. Eur." etc, 1906, en Schilski/s System. Verzeichn. der Kafer 

 Deutschl. 1909 vermelden deze als ,, geïmporteerd" en brengen het genus P e 1 o n i u m Spinola 

 tot den tribus E n o p 1 i i n i. Kenmerkend voor dit genus zijn de sprieten, die het meest met die 

 van Orthopleura Spinola (C.X.II.206) overeenkomen, het bijlvormig eindlid der tasters 

 en de zijbulten van het halsschild. De soortbeschrijving, volgens Schenkling, luidt aldus: „Kop en 

 halsschild zeer dicht en vrij sterk bestippeld, roodbruin; voorhoofd met vlakke groef jes. Halsschild 

 aan weerszijden, achter het midden, met eene spitse bult; aan weerszijden van den achterrand met 

 een klein rond bultje. Tasters en de 10-ledige sprieten geel. Dekschilden tot aan het uiteinde dicht 

 in rijen bestippeld, lichter gekleurd dan kop en halsschild; in het midden van elk met eene ronde 

 (bij mijne exemplaren meer verbreede) zwarte vlek en voor het uiteinde met een gemeenschappe- 

 lijken, iets getanden, zwarten dwarsband, welke den zijrand niet volkomen bereikt; ook om het 

 schildje en aan den achterrand der dekschlden zwartachtig aangeloopen (wat bij mijne exem- 

 plaren niet het geval is). Onderzijde en pooten geel tot roodbruin. Lengte 3J mm. (bij mijne 

 exemplaren ongeveer 4 mm.). 



Corynetes m e r i d i o n a 1 i s Oberberger ^). Eene aan mij onbekende soort, welke na ver want 

 is aan c o e r u 1 e u s De G., en o.a. in de Rijnprov. voorkomt. Zij is gemiddeld grooter, 4—9 mm. 

 Halsschild vooral van voren minder sterk ingesnoerd, iets fijner en spaarzamer bestippeld, daar- 

 tusschen meer effen; eene gladde onbestippelde plek in het midden, vóór het schildje, duidelijker 

 aangeduid. Stipj)elrijen op de dekschilden veel regelmatiger en veel fijner, de stippels langwerpiger. 

 Beharing op de dekschilden langer, vooral naar voren gericht, maar ook met eenige duidelijke, 

 naar achteren gerichte of recht opstaande borstelharen. 



Necrobia ruficollis F. (C.N.II.207.7.1). Naar aanleiding van eene mededeeling van Gallois'-^), 

 dat deze soort niet alleen van rottende vleeschresten zou leven, maar ook de in haar gezelschap 

 levende Di/j^erew-larven zou verslinden, deelt Taschenberg *) mede, dat hij waarnam dat uit de 

 poppen van C a 1 1 i p h o r a a z u r e a Fall. meermalen N e c r o b i a-imagines te voorschijn 

 kwamen. Hij neemt aan dat de larven van Necrobia, om te verpoppen, eene ledige, door de 

 vliegen reeds verlaten, pop uitzoeken, zich daarin verschuilen, een ki-ijtwit dekseltje afzonderen 

 en daarbinnen verpoppen. 



^) A. Champenois. Sj-nopsis des espèces paléarctiques du genre Clerus Muller (Trichodes 

 Herbst) in: 1'Abeille T. XXX 1900—1906. 



^) Jan Oberberger. Ueber die europaischen Corynetes arten etc, in: Zeitsch. f. wissenschaftl. In- 

 Bektenbiologie, Band XII, Heft 9/10, Berlin 1916. 



^) Gallois, Note sur les moeurs du Corynetes ruficollis Ol. et de sa larve; in: Buil. Soc 

 Ent. Sciènc. Angers 1874 — 1876. 



*) Prof. Dr. O. Taschenberg: Beitrag zur Lebensweise von Necrobia (Corynetes) ruficol- 

 lis L. und ihre Larve; in: Zeitschr. Wissensch. Ins. Biologie 2. 13 — 17, 1906. 



