364 LVI. Cleridae. - Xecrobia. Opetiopalp. Laricobius. - LVII. Bostrychidae. - Dinoder. 



i\. violacea L. (angustata Fald., chalybea Strm., errans Melsli., quadra Mrsh.) (C.N.II.207.7.2) 

 is nog bij Denekamp, Houtheni (Limb.), bij Hilversum, in aantalen op meerdere plaatsen in 

 Gelderland gevangen. 



N. rufipcs De G. (amethystina Steph., dermestoides Pill. et Mitterp., foveicollis Schenkl., glabra 

 Champollion, mmniarnm Hope) (C.X.II.208.7.3). De in noot ^) vermelde N. Kelecsenyi 

 Gebien, uit Hamburg, schijnt, volgens Reitter, een nigrino te zijn. X. p i 1 i f e r a Reitt. (l.c.4) 

 is slechts eene variëteit van r u f i p e s. Deze soort leeft in naturaliën en is door den handel in 

 huiden over de geheele aarde verbreid; ook aan beenderen en hoeven. L. von Heijden vermeldt 

 een geval dat zij, in massa, met de larven, uit Catalonië geïmporteerd, kurken vernielde; de 

 larvengang is van buiten met eene wasachtige massa gesloten, waaraan de aangestoken kurk is te 

 herkennen. Met deze soort komt ook N. r u f i p e s De G. voor. Men opperde de vraag, of i- u f i- 

 c o 1 1 i s het $ van r u f i p e s zou zijn; een geslachts-onderscheid schijnt in de litteratuur niet 

 vermeld te zijn, de soort-verschillen kunnen even goed sexueele zijn. Mij komt zulks zeer twijfel- 

 achtig voor. 



Opetiopalpus scutellaris Panz. (C.N.II.208, L.II en B.20). In een oliefabriek te 

 Delft, tusschen Arachiden-noten. 



Laricobius Ericlisoni Rosenh. (lituratus Costa, rubidus J. Lee.) (C.N.II.208.8.1). Ook bij Valken- 

 burg Juni, werd deze soort (tegen een venster) gevangen. Door Sharp, Ganglhauer, Reitter en Schen- 

 Hing wordt het genus Laricobius Rosenh. ^) tot eene familie Derodontidae -) gerekend. 

 (Zie tabel blz. 342 in dit werk). 



LVII. Familie APATIDAE (C. N. II. 209). 



Deze familie heet bij Lesrie^) en Reitter: Bostrychidae. Apate^) capiicinaL. (C.X.II.212.3.1) 

 heet nu Bostrycliiis capucinus L. Het genus Xylopertha Guér. (C.X.II.212) wordt nu X y- 

 lonites Lesne genoemd. De Psoini (C.X.II.209), met het genus Psoa Herbst (zie: 

 blz. 342 van dit werk), worden tot eene afzonderlijke familie P s o i d a e gerekend, welke van 

 de Bostrychidae onderscheiden zijn door den vrijen, horizontaal vooruitstekenden kop 

 (A p a t i d a e p r o c e p h a 1 a e) en het niet gekorrelde halsschild, dat smaller is dan de 

 dekschilden. De soort viennensis Hrbst. komt, volgens iïeiYter, in Middeleuropa voor, maar 

 niet in Duitschland. 



Reitter onderscheidt de twee tribus aldus: 



Kop dicht achter de oogen rugwaarts met eene dwarsgroef, tot aan de oogen in het 

 halsschild intrekbaar, de schedel kort en nimmer gestreept. Voorcoxae meer of minder 

 verbreed, niet duidelijk kegelvormig uitstekende. Het Ie vrije tarslid niet opvallend 



verlengd. Genera met kleine vormen D i n o d e r i n i. 



Kop dicht achter de oogen zonder dwarsgroef, de oogen meestal van den voorrand van 

 het halsschild verwijderd; de knotsvorniige schedel veelal fijn gestreept, het voor- 

 hoofd meestal dwarsrijig behaard. Voorcoxae kegelvormig uitstekende, het Ie \Tije 

 tarslid sterk verlengd Bostryclüni. 



Dinoderus bifoveolatus Woll. ^). Deze soort is, evenals D. m i n u t u s F., door den 

 handel in drogerijen en verfhout, naar europeesche havens (o.a. Hamburg) ingevoerd. Beide soorten 

 onderscheiden zich aldus: 



Bestippeling op het afbellende uiteinde der dekschilden zeer dicht, grof en diep, niet 

 als navelstippels. Voorrand van het halsschild met kleine, afgeronde tandjes. Roestbruin. 



Lengte 2J— bijna 3| mm bifoveolatus Woll. 



Bestippeling op het afbellende uiteinde der dekschilden zeer dicht en grof, maar opper- 

 vlakkig, als navelstippels. Voorrand van het halsschild met ongeveer 10 tot 12 scherpe 

 tandjes. Zwartbruin, de dekschilden roestrood met donkerder uiteinde. Mond, sprieten 

 en pooten geelrood. Lengte 2f — bijna 3f mm. Werd nog in aantal uit een aangestoken 



wandelstok verkregen (substriatus Steph., siculus Baudi, 



bifoveolatus Zoufal nee Wollaston) niiniitiis F. 



') Met de genera D e r o d o n t u s Lee. en Peltastica Mannh. 



-) S. Schenkling, Derodontidae, Lymexylonidae etc. Coleopterorum Catalogus, Junk- 

 Schenkling, Pars 64, 1915. 



') P. Lesne, Synopsis des B o s t r y e h i d e s paléarctiques et Supplément, 1'Abeille T. XXX 1900 — 

 1906. 



Rcvision des Coleoptères de la familie des Bostrychides: Dinapatinae et Apa- 



ti n ae Paris; in: Aun. d. 1. Soc. Entoniol. de France 1909. 



Le régime alimentaire des B o s t r y c h i d e s; in : Ann. Soc. Ent. Fr. Vol. 90. Buil. p. 135, 1911. 



*) Tot het genus A p a t e F. wordt eene zeer groote, zwarte soort uit Zuid-Europa gerekend. 



°) In Kionunenie werd een aantal exemplaren van den, bijna 4 mm. langen, geheel zwarten Dinode- 

 rus japonicus Lesne, uit wornistekigen, gevlokten bamboes verkregen. 



