LIX. Anobiidae. - Anobium. 369 



aan den top te zamen duidelijk afgeknot, met even kraclitige stippellijnen als bij pe r- 

 t i n a X. Lengte, volgens Reitter, 4—4,5 mm., volgens v. SeidlUz 4—5 mm.; ons exem- 

 plaar is 4 mm lang c o n f u s u m Kr. ^). 



A. paniceum Lin. (C.N.II.230.5.6) wordt tot een afzonderlijk genus: SitodrcpaTIioms. (Artobium 

 Muls.) gerekend, dat zich van Ano b i u m onderscheidt door de dubbele, aanliggende en af- 

 staande beharing; ook is het halsschild gewoon vlak gewelfd. De soort Sitodrepa panicea 

 L. (minuta F., ferruginea Hrbst., upsaliensis L. et Gmel., testacea Thunb., tenuicornis Mrsh., 

 obesa Melsh., rubella Mrsh., nana Kust.) werd ook nog in rijst, tarwe, koriander en komijnzaad 

 gevonden. Eertijds in menigte uit klissenwortels (Radix bardanae) in 's Rijks Herbarium te Leiden 

 en volgens wijlen Prof. J. van der Hoeven, 'm. 1846, bij millioenen in een huis in den Haag, dat daar- 

 door onbewoonbaar werd. Dr. Mac Gillavry (B.37) deelt een geval mede dat zij hare metamorphose 

 doorloopt zelfs in de zoo giftige strychnine- boonen. Merkwaardig dat zij bij Valkenburg, April, 

 langs de Geul in mos werd aangetroffen. Groote, donkere exemplaren uit Zuid-Europa zijn als a. 

 *ireos Rey beschreven. 



A. (N i c o b i u m) c a s t a n e u m Oliv. (tomentosum Muls.). Volgens L. von Heyden bij Frank- 

 fort a. M. Het genus N i c o b i u m Leconte (N e o b i u m Muls.) is het naast verwant aan 

 Sitodrepa Thoms. door de dubbele, aanliggende en afstaande, beharing, maar onderscheiden 

 door het bultig gewelfde halsschild, dat in zijne grootste breedte even breed is als de dekschilden. 

 De soort is zwartbruin, grof, eenigszins afstaande grauw behaard, op de dekschilden met haar- 

 strepen (bij var. *hirtum Illig. = fasciatnm Duf. met ongelijkmatige, dwarsbandachtige beharing). 

 Halsschild naar achteren sterk afgerond-versmald, met gekerfde zijranden. Dekschilden met 

 krachtige stippellijnen. Lengte 4— 4i mm. 



A. e m a r g i n a t u m Dufts. (C.N.II.230) was in 1881 verkeerdelijk uit Arnhem en de 

 Vechtstreek (Overijssel) opgegeven. Volgens Reitter overal, maar zeldzaam. Volgens M. Pic 

 wordt M i c r o b r e g m a Seidl. als genus opgesteld ; de soort heet dan M i c r o b r e g m a 

 e m a r g i n a t a Dufts. 



A. striatiiiu Oliv. (domesticum Muls., pertinax F.) (C.N.II.230.5.2), wordt ook uit oud hout 

 in bosschen verkregen, o.a. uit dat van wilgen, populieren, beuken en klimop. 



A. c a s t a u e II UI Herbst (cinnamomeum St.) (C.N.n.231 en IL A.775). Kerkrade, Juni, in 

 aantal, in mijniaalen. Maurice Pic beschouwt deze als var. van A. r u f i p e s F. (elongatus Payk., 

 juglandis Hrbst.) (l.c. noot 1). Wat het verschil tusschen het type en de var. is, is mij niet recht 

 duidelijk. Ik beschouw deze thans, met Reitter en Kuhnt, a!s de ware A. r ii f i p e s F. (bij 

 Schilsky = elongatum Payk.). Deze is ook bij Aken, in Westfalen en in België (OUoy, Marteau 

 en Ridderborn) gevangen. Eene opgave uit Breda is twijfelachtig. Volgens Kellner vooral aan 

 oude elzen. Volgens Reitter ook in lang bewaarde dennenstammen; ook uit C a r p i n u s-hout 

 en van oude notenboomen. 



A. Thomsoni Kr. (brunneum Thoms.). Volgens Schilsky in Noord -Duitschland. Deze 

 onderscheidt zich van r u f i p e s F. aldus : 



Negende spriet lid (Ie knotslid) hoogstens even lang als 3—8 te zamen. Dorsale bult 

 van het halsschild laagmaarduidelijk. Dekschilden in de langsstrepen met iets verbreede, 

 ongelijke stippen bezet; de tusschenruimten ternauwernood tweemaal zoo breed als de 

 stippellijnen, duidelijk korrelig gerimpeld, aan het uiteinde eenigszins verward en met 

 eenige ingestoken stippels. Grooter en doffer dan Thomsoni Kr. Lengte 4—5 mm. 



(castaneum Hrbst.) rufipes Fabr. 

 Negende sprietlid (Ie knotslid) iets langer dan 3—8 te zamen. Dorsale bult van het 

 halsschild bijzonder vlak, veelal zeer onduidelijk. Dekschilden in de langsstrepen ge- 

 woon, fijner bestijipeld; de tusschenruimten driemaal zoo breed als de stippellijnen, 

 ternauwernood zichtbaar fijn gekorreld, aan het uiteinde niet met eenige onregel- 

 matig staande ingestoken stipjDels. Iets kleiner, langer en smaller dan rufipes, iets dui- 

 delijker, stof fijn grauw behaard en met meer gelijkmatige bruine kleur. Lengte 4—5 

 mm Thomsoni Kr. 



A. fagi Muls. (fagicola Muls.) (C.N.II.231.5.3) wordt door M. Pic tot een genus Hadrobreg- 

 m u s C. G. Thoms. gerekend ; zoo ook de andere door mij vermelde soorten van het sub-gen. 



') Hieraan verwant is A. e a r p e t a n u m Von Heyden, uit Spanje, bij welke de voorlioeken van 

 het halsscliild afgerond zijn. De beliaring' der bovenzijde iets dichter en langer, de grondkleur be- 

 dekkende. Halsschild over het midden gelijkmatig gewelfd. 



24 



