374 LX. Tenebrionidae. - Blaps. Asida. Phylan. Opatrtjm. Gonocephalfm. 



Sub-Orde IX. HETEROMEEA (C.N.II.244) i). 



LX. Familie TE\EBRIOMDAE (C. N. II. 244) 2). 



Blaps^) ni o r t i s a g a Lin. (acuminata de Geer, canaliculata Fisch., carbo Fisch., confusa 

 Fisch., Dahli Sol., elongata Ménétr., ensifera Motsch., reflexicoUis Fisch.) (C.N.II.250, noot 5 en 

 L.VII). Deze soort werd, in enkele exemplaren, in een pakhuis te Rotterdam, Mei, gevangen, 

 ook bij Sittard. Door deze vondst krijgt eene oude opgave van Wttewaal, wellicht uit Voorst, 

 meerdere waarschijnlijkheid; ook zou zij bij Maastricht gevangen zijn. Het voorkomen in Neder- 

 land is intusschen thans met zekerheid geconstateerd. Zij onderscheidt zich van 1 e t h i f e r a 

 IMrsh. (C.X.II.250.1.1) door het lang gestrekte, tamelijk smalle lichaam. Dekschilden smaller en 

 meer langgestrekt, met meer rechte zijden; aan het uiteinde, in beide seksen, in eene duidelijke, 

 ongeveer 2 mm. lange, bij het ^ veel langere, ongeveer 3 mm. lange, van boven stomp gekielde, 

 in het midden gegroefde mucro (punt) uitgetrokken. Het 4e — 7e sprietlid aanmerkelijk langer dan 

 breed, bij 1 e t h i f e r a niet langer dan breed, of bij het (J iets langer. Halsschild weinig breeder 

 dan lang, naar achteren iets versmald, weinig smaller dan de dekschilden. Dekschilden aan de basis 

 niet breeder dan de basis van het halsschild, geheel zonder schouders, fijn en verspreid bestippeld. 

 Achterlijf tusschen het Ie en 2e sterniet bij het (J met eene roestroode haarvlek. Pooten als bij 

 lethifera. Lengte 20—31 mm. Zij komt ook voor inde Rijnprov. (bij Aken, Crefeld, Dussel- 

 dorp en Ehrenbreitstein), in Westfalen en bij Hamburg. Volgens L. von Heyden zijn de drie 

 soorten uit Zuid-Europa geimporteerd en aan menschelijke woningen gebonden. 



Asida sabulosa Goeze (in: Fuessl. Schweiz. Ins., 1775.) (grisea Oliv., (^ variolosa F.). 

 Volgens Lilden Frennet (Note sur les Coleoptères de la region jurassique Beige, in: Buil. Soc. 

 Ent. Belg. T. 2ème IV— V, 1920) aan den voet van H i p p o c r e p i s c o m o s a L. (een, naar 

 het schijnt, niet in Nederland voorkomende Papilionacee) ingegraven en moeielijk te ont- 

 dekken, vermoedelijk het meest in Mei voorkomende. 



Olocratcs Muls. et Rey (Omocrates Muls., Heliopathes Muls, pars) (C.N.II. 252. 2.1) moet 

 heeten: Phylan Stephens (1832) (Heliopathes Redt. 1845, 1849; Olocrates Muls. 1854). Synoniem 

 met de soort gibbus Fabr. zijn: (<J pilipes Herbst, arenosus Marsh., gemellatus Mrsh., gibbium 

 Curt., maritimus Leach, paludicola Che\T., campestris Bacsko). 



Opatrum r i p a r i u m Scriba. Eene aan s a b u 1 o s u m Lin. (distinctum Villa, rugosum 

 de Geer, tricarinatum Motsch.) aanverwante en daarmede ook wel verwarde soort, welke, volgens 

 Schilsky, in de Rijnprov., Nassau en Hannover voorkomt. Zij onderscheidt zich aldus: 



Halsschild met eene kleine onbestippelde, glanzige plek voor het schildje en twee 

 dergelijke grootere plekken op de schijf. De korrelrijen op de dekschilden menigmaal 



rimpelig ineenvloeiende. Dof zwart. Lengte 7—8 mm riparium Scriba. 



Halsschild doorgaans gelijkmatig fijn korrelig, dof, zonder gladde plekken op de schijf. 

 Dof zwart. Lengte 7 — 10 mm sabulosum Lin. '^) 



Gouoceplialum rusticuni Oliv. (errans Woll., famelicum Kust., fuscum Woll., modestum 

 Kust., obductum Gebl.,patruele Kust., pulverulentum Oliv., setulosum Kust., substriatum Bess., 

 terrosum Klist., trichoiJterum Gemm. et Har., ? vestitumKüst., vicinumGemm. et Har., villosum 

 Stev.) (C.N.IL264 noot 1 en L. VIII). Het genus Gonocephalum Chevi. is van O p a t r u m 

 onderscheiden door de meer lange, paralelle, minder gewelfde gedaante, de overal duidelijk 

 behaarde bovenzijde en den veel langeren metathorax. Het ^J onderscheidt zich slechts weinig 



') Was in C.N. II. 244, vergeten bij te voegen. 



') Edm. Reuter, Tenebrionidae (III) (Best. Tab. Europ. Col. LUI. Heft, 1904; in: XLII 

 Bande der Verhandl. d. Xatuif. Vcrciiis in Brünn, 1904). 



(81 Heft) Bestiiiiiiniiitrs-Sclilü.ssel für die Unter-faniilien und Tribus der palaarktisclien Tene- 

 brionidae, in: Wien. Kut. Zcituiig XXXVI, III— V, Heft, 1917. 



ibid. (82. Heft) Tenebrioninae, 13 Teil. Unterfamilie A s i d i n i, in : Verh. naturf. Ver. 



Brünn 1917. 



ibid. (87 Heft). Tenebrionidae XV. Teil Tenebrioninae enz. Paskau 1920. 



H. Oebien, Teuebrinidao, Coleopterorum Catalogus, XV, Junk-Schenkling, I, Pars 15, 1910: 

 II, Pars 22, 1910; III, Pars 28, 1911. Gebien verdeelt deze familie in sub-fanilliën, welke met de door mij 

 aangenomen tribus overeenstemmen. Het genus E 1 e d o n a Latr. wordt door hem van de B o 1 i t o- 

 phaginae afgescheiden en tot eene sub-fam. Rhipidandrinae gebracht. 



') Zie: G. Gilson, Odoriferous glands of Blaps (Journ. K. Microsc. Soc. London, 1888). 



*) Dr. Weber (Entom. Blatt. VI. 1910) ving van deze soort uitsluitend gevleugelde exemplaren (zie: 

 C.N.II.253. 3. 1.). 



