LX. Tenebr. - GoNoc. Melanim. Cryptic. Phaler. Boletoph. Eledona. Scaphid. Diap. 375 



van het $, door een vlakken indruk aan het achterlijf. De hier vermelde soort is over alle warme 

 gewesten verbreid en ook naar Hamburg geïmporteerd. Zij werd bij Delft, in eene lading A r a- 

 c h i d e n-noten, in aantal, levend aangetroffen. Aangezien Reuter deze soort in zijne „Fauna 

 Germanica" opneemt, vermeld ik deze ook. De bovenzijde van het lichaam is zeer duidelijk op 

 de tusschenruimten der strepen, vrij lang, neerliggend behaard ; de haren staan daar nagenoeg in 

 drie rijen tot eene langsstreep samengekamd. De dekschilden zijn nagenoeg tweemaal zoo lang 

 als te zamen breed. De grondsculptuur is onduidelijk korrelig. Donkerbruin, uiteinde der sprieten 

 en de tarsen lichter roestkleurig-bruin. Lengte 8 — 11 mm. 



Microzoum Redt. (Melanimon Seidl.) (C.N.II. 253.4) heet bij Reitter en Gehien: MelaniniOD 

 Steven (Microzoum Redt.). De soort: tibiale F. (l.c.4.1) is, behalve in de duinstreken, nog 

 elders in ons land gevangen, o.a. bij Arnhem, Oosterbeek, Harderwijk, de Bilt, Venlo en Exaeten 

 (Limburg). 



Crjpticus quisqiiilius Lin. (glaber F., laevis Gmel., laticoUis Panz., luctuosus Schrnk., niger 

 Fourcr., pusillus Hrbst.) (C.N.II.254.5.1). De larve is hard en cylindervormig ; kop met ocellen; 

 het anale tergiet aan den achterrand onbewapend. 



Plialeria ^) cadaverina Fabr. (cava Hrbst. Seidl., nigriceps Baudi) (C.N.II.254.6.1). Reitter onder- 

 scheidt de kleurverscheidenheden aldus: het laatste sterniet zwartachtig (a. apicalis O. 

 Scheid.) (L.VIII), of het achterlijf in grooter omvang of geheel zwart (a. I u s c a t a O. Scheid.) 

 (L.VIII), of het achterlijf donker en bovendien eene, veelal in meerdere streepjes opgeloste, vlek 

 op de schijf der dekschilden zwart '-) (a. L e e g e i O. Schneid.) (L.VIII), of wel zijn kop en hals- 

 schild ook nog zwartachtig (a. *nigricollis Sahlb.). Bij de larve zijn de afzonderlijke segmenten 

 cylindervormig, het laatste aan den achterrand afgerond en van 4 stompe doornen voorzien. Kop 

 aan weerszijden met 4 ocellen, de voorpooten weinig langer dan de achtersten; de voorkaken aan 

 de buitenzijde met een bultje. 



Boletophagus^) reticulatus L. (boleti Pill. et Mitterp., cornutus Thunb., crenatus 

 F., gibbus Panz.) (C.N.II.255). De a. *brunneus D. Torre (met bruine dekschilden) is het door 

 Linné beschreven type; daarentegen hebben crenatus F. en gibbus Panz. betrekking op uitge- 

 kleurde, zwarte exemplaren. 



B. a r m a t u s Panz. (C.N.II.255) wordt door Reitter tot een nieuw genus E 1 e d o n o- 

 p r i u s gebracht, dat zich van Boletophagus onderscheidt, door den (met inbegrip van 

 kop en halsschild) sterk getanden zijrand van het lichaam, den van bultjes voorzienen kop, den 

 bij het (^ met twee grootere tandjes bewapenden voorrand van den clypeus, de in bultjes opgeloste 

 langskielen der dekschilden; vooral ook door de kortere pooten, welker dijende zijden van het li- 

 chaam niet overschrijden en de gewone, op de doorsnede ovale, niet van langskanten voorziene, 

 schenen. De larve onderscheidt zich van die van Boletophagus, door het onbewapende 

 anaalsegment. Eene vroegere opgave (1888) uit Maastricht (St. Pieter) was onjuist, het insect bleek 

 Eledona agaricola Hrbst. te zijn. 



Eledona agaricola Herbst (C.N.II.256.7.1) leeft in witte zwammen, die in holle eiken groeien; 

 ook in zwammen van vruchtboomen. Zij werd nog bij Amsterdam en Oosterbeek, Aug. en op 

 meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. De larve gelijkt op die van Boletophagus, 

 het voorhoofd is echter niet ingedrukt; alle segmenten verbreed, waarvan het laatste onbe- 

 wapend, bovendien de kop aan weerszijden van 3 ocellen voorzien. 



Scaphidenia metalliciim F. (aeneum Payk., ahenum Mrsh.) (C.N.II.256.8.1). Deze soort werd nog 

 bij Ommen, Burgst bij Breda, Twello (in aantal). Juni en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg, 

 o.a. bij Valkenburg, April, bij F o r m i c a r u f a L. gevangen. De larve wijkt van die der aanverwan- 

 te genera af, door den breeden, dikken vorm. De meeste inlandsche exemplaren die ik zag, behoo- 

 ren tot de a. b i c o I o r Redtb. (L.VIII). 



Diaperis boleti L. (fasciata Scop., interrupta v. Heyd., quercana Baudi) (C.N.II.257.9.1). 

 Vooral in boleten. De a. f u n g i Motsch. (l.c. 256, noot 1 en L.IV), bij welke de voordijen geel 

 gevlekt of geheel geel zijn, is bij Gronsveld en Roosteren (Limburg) gevangen. Ook de a. i n t e r- 



•) Zie: Edm. Reuter, Bestimm. TabeUen (LXXVIII Heft), Tenebrionidae, 8. Teil. Unterfam. 

 P h a 1 e r ii n i, in: Ent. Blatt. 1916. 



= ) Niet bimaculatus L., deze is eene andere soort uit Zuid-Europa (zie: 1. c). 

 ') In l.c, op 247 en 254, staat Bolitophagus; lees Boletophagus. 



