LX. TENEBRIO^^D. - Tribouum. Echocerus. Gnathocerus. Uloma. Alphitob. Tenebrio. 377 



Triboliuni contiisiiin du Val (ferrugineum Muls.) (C.N.II.262.16.2) wordt opgegeven als schade- 

 lijk aan rijst- en roggemeel ; zou ook in amandelen en suiker gevonden zijn. In Valkenburg (Limb.) 

 werd zij in zuurkool aangetroffen. 



T. ferriia:ineuin F. (castaneum Hrbst, na vale F. Seidl.) (C.N.II.262.16.1) heet bij Schilsky en 

 Beitter: navale F. (ferrugineum F., castaneum Hrbst.), bij K. G. Bair (Ent. Monthly Mag. 2dser. 

 vol. XXIV, 1913) : castanciini Herbst ( = ferrugineum auct., nee F., ? navalis F.) i) Deze soort werd 

 in Rotterdam in bedorven gerst en in eene verwaarloosde insecten-collectie uit Suriname aange- 

 troffen. Ook in allerlei grutterswaren. Zij zou ook achter boomschors gevangen zijn. In Amster- 

 dam werd een melanistisch exemplaar (a. E v c r t s i Mc Gillavry) (geheel zwart) in havermout 

 gevangen (B.120). De vorm b i ï o v e o 1 a t ii in Dfts. (L.III) met het type. '-) 



Echocerus Horn. (Gnathocerus auct., nee Thunbg., Cerandria Lucas) (C.N.II.262.17) is bij 

 Schilsky, Beitter en Gebien: Gnathocerus Thnbg. 



«nathocerns niaxillosns F. (C.N.II.263.17.2) is niet bij Beitter vermeld. Deze was eertijds, door 

 Snellen van Vollenhoven, ten onrechte, als G . c o r n u t u s F. gedetermineerd. Zou ook in Kerk- 

 rade gevangen zijn. 



Uloma Lap. de Casteln. (C.N.II.263) heet bij Schilsky en Beitter: M e 1 a s i a Muls. (U 1 o- 

 m a Lap., non Stephens). Volgens Gebien ^) is Ulo m a van Latreille en moet heeten: Uloma 

 Latr. (= Me las ia Muls.) De soort: culinaris Lin. (cucuUata Fish., ferruginea Panz., 

 rufa Pill. et Mitterp.) wordt door Beitter alleen opgegeven, als levende achter boomschors in den- 

 nenbosschen, niet wat ik verder vermeldde. Volgens Beitter leven de kevers en hare larven in het 

 boormeel van R h a g i u m en andere boktorren. Het laatste tergiet der larve is breed afge- 

 rond, slechts in een puntje eindigende; het halsschild is even lang als de volgende twee tergiten 

 te zamen; kop aan weerszijden met twee ocellen. Dalla Torre vermeldt eene diepzwarte a. *tristis, 

 die nergens besproken wordt. 



Alphitobius Stephens (C.N.II.263.18). De larven onderscheiden zich van die van P e n t a- 

 p h y 1 1 u s door het met doornen bezette laatste tergiet, door kortere kegelvormige pooten en door 

 de meerdere grootte. 



Alphitobius diaperinus Panz. (C.N.II.264.18.1) moet, volgens Schilsky en Beitter,h.eeten: piceus 

 Oliv. (1792) (= diaperinus Panz. (1797) = oryzae Herbst (1799) ). Een cosmopoliet, op meerdere 

 plaatsen gevonden. 



A. piceus Oliv. (? mauritanius F., oryzae Herbst.) (C.N.II.264.18.2) moet nu heeten: ovatus 

 Hrbst. (= diaperinus Muls. non Panz., = fagi Strm., piceus Seidl.) 



Het genus D i a c 1 i n a Duval, met de soort: fagi Panz. (gracilipes Baudi) (C.N.II.264, 

 noot 3)) zou, volgens Schilsky, bij Hamburg gevangen zijn. Dit genus onderscheidt zich van Al- 

 p h i t o b i u s, waarmede het naverwant is en gewoonlijk als een sub-genus beschouwd wordt, 

 doordat de voorrrand van den clypeus niet uitgebogen is, de achterhoeken van het halsschild spits 

 zijn, naar achteren uitgetrokken en verder uitsteken dan de middelste lob van de tweebochtige 

 basis; de zijden zijn reeds van af de basis naar voren versmald en eindelijk zijn alle schenen onge- 

 doornd. De soort is smal, lang-elliptisch, zwart. Sprieten en pooten roestrood. Halsschild verbreed, 

 de basis en de zijden zeer fijn gerand, bovenop zeer fijn, eene langsstreep nabij den zijrand iets 

 sterker bestippeld. Dekschilden tweemaal zoo lang als van voren te zamen breed, met langs den 

 naad krachtiger stippellijnen, welke allen aan het uiteinde verkort zijn; de zijden uiterst fijn ge- 

 rand, van boven zichtbaar. Lengte 5 mm. 



Tenebrio Linné. (C.N.II.264.19). *) Bij de larven („meel wormen") der verschillende soorten, welke 

 in brood- en meelafval in huizen, of achter vermolmde boomschors van verschillende loofboomen 

 en in den molm daarvan, leven, is het 3e sprietlid langer dan het 2e, alle segmenten zijn even 

 lang als breed, het laatste tergiet is smaller en toegespitst, aan den achterrand met 1 of 2 haken ; 

 de kop meestal met twee ocellen. Over parthenogenese bij Tenebrio ni o 1 i t o r L. ^) 



>) Zie: A. Bau, T r i b o 1 i u m als Bierverderber, iu: Wieu. Ent. Zeit. Jahrg. XXIX, 1910. 



^) De ware ferrugineum F. zou eene andere soort zijn uit tropisch Afrika, tot een nieuw genus 

 Tribolioides Blain behoorende. 



') Hans Gebien, Eine gefalu'liclie Auslegung der Nomenklaturgesetzte. Über den Namen der T e n e- 

 b r i o n i d e n-Gattung U 1 o m a: in: Deutsch. Ent. Zeit. 1912. 



*) Edmund Reuter, Bestimm.-Tab. der europ. Coleopt. Heft 87. T e n e b r i o n i d a e XV Teil: 

 Tenebrioninae etc. 1920. 



') Zie: S. A. Arendsen Hein, Studies on variation in tlie Mealworni, Tenebrio molitor, from 

 Journal of Genetics, Vol. X. No. 3, October 1920, Cambridge at the University press. 



Th. Kerschner. Die Entwicklungsgeschichte des mannl. Copulationsapparats von Tenebrio mo- 

 litor L.; in: Zoolog. Jahrb. Abt. Anat. 36 Bd. 3. Heft 1913, p. 337—373. 



