380 LXI. Allecul. - Omophl. - LXII. Lagriid. - LXIII. Melandr. - Tetrat. tot Anisoxya. 



gevangen zal worden, daar het ras *lividipes Muls. (picipes Redt.) in de Antwerpsche Campine en 

 in de Rijnprov. aangetroffen is. Terwijl bij het type de dekschilden uiterst fijn geel, als bestoven, 

 behaard zijn, is bij a. fricjidus Muls. (meestal $$) deze beharing, evenzoo fijn zwart. 



Door SchiUky, Reitier en Borchmann wordt lividipes Muls. {picipes Redtb., non F.) als eene zelf- 

 standige soort beschouwd, welke kleiner is dan r u f i t a r s i s; het halsschild aan de zijden veel 

 smaller afgezet, vóór het midden het breedst, de schijf zeer spaarzaam zwart behaard, dijen en 

 schenen aanzienlijk verdikt, de voor- en middeltarsen bij het <^ iets duidelijker verbreed; sprieten 

 bij het cJ het midden der dekschilden ver overschrijdend, bij het $ kort. Lengte 6 — 8 mm. (bij 

 rufitarsis 8—11 mm.). O. r u f i t a r s i s werd in België bij Torgny en Virton verzameld. 



LXII. Familie LA<;RHDAE (C. N. II. 275). i) 



Lagria atripcs Muls. et Guilleb. (C.N.II.277.1.2). In de Mark Brandenburg (Duitschland) leeft 

 deze soort aan dorre lindentakken. Juni en Juli, in gezelschap van Hoplosia fennica 

 Payk. Ik zag nog exemplaren uit Hilversum, Walcheren, Oirschot, Venlo, Valkenburg en Bunde 

 (Limb.). 



LXIII. Familie MELAIN^DRYIDAE (C. N. II. 277). 



SrhiJsl-y en Reitter onderscheiden geen sub-Familiën, maar alleen tribus. Reitter neemt nog een 

 afzondei lijken tribus Hallouicnini aan, welke zich van de E u s t r o p h i n i aldus onderscheidt: 

 Halsschild nagenoeg half cirkelvormig, iets breeder dan de dekschilden; met naar ach- 

 teren uitgetrokken, de basis der dekschilden omvattende, achterhoeken, voor de 



basis zonder groef j es. Het genus Eustrophus Latr E u s t r o p h i n i. 



Halsschild niet breeder dan de dekschilden, de achterhoeken niet uitgetrokken en de 

 schouderbasis niet omvattend, aan weerszijden van de basis met een stipgroefje. 

 Het genus H a 1 1 o m e n u s Panz. -) Ilallomenini. 



De Conopalpini worden, door Reitter, niet van de O s p h y i n i afgescheiden. 



Totratoma a n c o r a F. (C.N.II.282)leeft vooral achter de beschimmelde schors van afgestorven 

 beuken. 



T. fungoruni F. (C.N.II.282.1.1) leeft in boomzwammen van verschillende loofboomen, als 

 beuken, appel- en notenboomen, van Sept. tot in den winter ; ook achter week gewordene schors van 

 doode beuken en op versch geveld hout. Zij werd nog, in eenige exemplaren, op Groeneveld bij 

 Baarn in de boomzwam Pholiota aurivella Batschen bij Denekamp, Juli — Sept. gevangen. 



T. Desniarcsti Latr. (C.N.II.282.1.2) is nog bij Arnhem, Oct., gevangen. 



Hallomenus binotatus Quens. (humeralis Panz.) (C.N.II.283.2.1) werd in Duitschland ook aan 

 vermolmde planken-schuttingen gevangen; Juli, Aug. In België bij Boitsfort, Juni, 



Orcliesia Latr. (C.N.II.283.3). De larven gelijken in habitus iets op die van C e r a m b y c i d e n; 

 zij zijn vleezig, week, gedrongen, soms naar voren iets verdikt, met wratten of bultjes, die tot 

 voorbeweging schijnen te dienen; sprieten en tarsters \Tij lang; pooten gestrekt, over de borst- 

 ringen uitstekende; anaalsterniet klein, afgerond, onbewapend, tarsen klauwvormig. 



Orchesia micans Panz. (picea Reitt., non Herbst.) (C.N.II.284.3.1) werd nog bij Bussum, Pan- 

 nerden, Arnhem, Hoog iSoeren, de Steeg en Groningen gevangen. 



O. minor Walker (sepicola Rosenh., tetratomaThoms.) (C.N.II.284.3.2) is nog bij Leuvenum, 

 Laag-Soeren en Ommen, Juni, gevangen. In België bij Auderghem. 



O. u n d u I at a Kr. (fasciata Gyll., Thoms., non Illig.) (C.N.II.284 en B. 106) leeft, volgens 

 Reitter, ook onder afgevallen beukenbladen, in beukenzwammen en aan dorre boomtakken. 

 In aantal bij Winterswijk, Juni en Octob., achter kersen- en eikenschors. 



Anisoxya fuscula Illig. (tennis Rosenh., mustela Ab.) (C.N.II.285). De larve leeft, 

 volgens Perris, in doode takken van tamme kastanjes, R o b i n i a, hazelaar en appelboomen, 

 waarin zij zich ook verpopt. Buddeherq vond ze ook in dorre takken van S y r i n g a v u 1 g a r i s 

 L. De kever op dorre heggen en in droge eikentakken. 



•) F. Borchmann, Lagriidae etc, Coleopter. Catal. Junk-Schenkling, Pars '2. 1910. 

 ') En het niet in ons gebied voorliomende genus Mycetoma Muls. 



