LXUI. Mklandr. - Abdera. Phloeote. Xylita. .Serropalp. Hypul. enz. tot Osphya. 381 



Abdera a f f i n i s Payk. (C.K. 11.285) is van de daarmede sterk overeenkomende Hallo- 

 menus axillaris 111. gemakkelijk te onderscheiden door het ontbreken van het basaalgroefje 

 aan weerszijden op het halsschild. De larve werd door Tl'. Kolbe op P o 1 y p o r u s o b 1 i q u n s 

 P. gevonden. 



.4. f I c \ II o s a Payk. (undata Panz.) (C.N.II.286 en II.A.775) op beuken- elzen- en wilgen- 

 zwammen, o.a. in F i s t u 1 i n a h e p a t i c a Fr. Bij Meerssen (Limb.), Mei. In België, in het 

 Fóret de Soignes. 



A. triguttata Gyll. (C.N.II.286.4.1) wordt door Eeiüer tot een genus Caridina Seidl. gerekend, 

 dat zich van Abdera onderscheidt door het breede, van voren recht afgesneden, halsschild, 

 welker zijden slechts van achteren duidelijk gerand zijn. De schedel is van boven zichtbaar. De 

 dekschilden vertoonen tusschen de fijne neerliggende beharing enkele, langere, opgerichte haartjes. 

 Seidlitz beschouwde C a r i d i n a als sub-genus van Abdera. Volgens Eeitter ook achter de schors 

 van afgestorven sparren- en dennenstammen, waar fungi aanwezig zijn; de larve verpopt aldaar in 

 de schors. Ook in oude eiken en tamme kastanjes. Het is deze soort die vroeger (1887) verkeer- 

 delijk als A. q u a d r i f a s c i a t a Curtis (non Steph.) was opgegeven. 



IMiIoeotrya r u f i p c s Gyll. (C.N.II.287 en II.A.775). Bij Valkenburg, Kerkrade en Epen (Limb.). 

 De a. t e s t a c e i p e IJ n i s Pic (L.VIII) (lichtbruine exemplaren of met lichtbruine dekschilden), 

 eveneens bij Epen. 



F. Vaudoueri Muls. (rufipes Steph., Stephensi du Val, tennis Hampe) (C.N.II. 287.5.1) werd 

 nog op een houtstapelplaats, tusschen Loosduinen en den Haag, tusschen planken, Aug., aange- 

 troffen. Het hout was uit Gelderland geïmporteerd. 



Xylita buprestoides Payk. (C.N.II.288). In België bij Olne. Zwarte, meestal kleine, 

 exemplaren, met geelbruine dekschilden, welke op de in Oost-Duitschland levende X. 1 i v i d a 

 Sahlb. gelijken, heeten: a. Hividipennis Reitt. 



Serropalpus barbatus Schall. (striatus Hellen.) (C.N.II.288 en L.V.). Eenige defecte 

 mannetjes in Amsterdam, Juli, vermoedelijk uit hout van het Schwarzwald ontwikkeld. 



H y p u 1 u s Payk. (C.N.II.288). Volgens Reitter leven de larven in vermolmde houtdeelen van 

 wortelstokken; hij vond de imagines van H . b i f a s c i a t u s F., in groot aantal, in die van 

 jonge elzen, waarin zij in, door de larven gevreten, holten in de bast overwinterden; ook werden 

 de larven gevonden in het vermolmde hout van Populus dilatata Ait. H. quercinus 

 Quens. werd in groot aantal bij Soest in Westfalen, in een eik aangetroffen. 



Zilora sericea Strm. (Eugeniae Ganglb.) (C.N.II.289) komt ook in Engeland voor, achter 

 de schors van de schotsche den en in Polyporus abietinus Fr. Het is een nachtdier. 



Melandrya Fabr. (C.N.II.289.6). De soorten van dit genus maken, aangeraakt, spartelende be- 

 wegingen. M. caraboides L. (l.c. 6. 1) werd ook uit berkenhout (Santpoort) verkregen. 



Conopalpus tcstaccus Oliv. (C.N.II.291.7.1) is nog bij EUecom, Winterswijk, Ommen en Kerk- 

 rade (Limb.) gevangen. Zij leeft ook in het hout van afgestorven beuken. 



C. brevicollis Kr. (Vigorsi Muls.). In de Rijnprov. bij Crefeld, Dusseldorp en Gulik, ook in 

 Westfalen en Nassau; in België bij Yvoir (Maasvallei). Uit dor hout gekweekt, ook op de bladen 

 van haagbeuk en Populus t r e m u 1 a L. ; ook op bloeiende roode kornoelje en L o n i c e r a 

 X y 1 o s t e u m L. De twee soorten onderscheiden zich aldus : 



Het 3e sprietlid veel langer dan het zeer korte 2e. Halssclüld slechts iets smaller dan de 

 dekschilden, ruim tweemaal zoo breed als lang. Zie verder: C.N.II.291.7.1 .... 



testaceus Oliv. 

 Het 3e sprietlid, evenals het tweede, zeer klein en ongeveer aan elkaar gelijk. Halsschild 

 veel smaller dan de dekschilden, ruim tweemaal zoo breed als lang. Dekschilden dicht 

 en fijn bestippeld en zeer fijn, neerliggend donker behaard. Zwart, de sprietwortel, de 

 tasters en pooten, als ook het halsschild geel; dekschilden zwartblauw. Lengte 3^—4 

 mm brevicollis Kr. 



Osphya bipunctata Fabr. (praeusta Oliv., uralensis Motsch., quadripunctata Donis- 

 thorpe) (C.N.II.292). De eerste ontwikkelingstoestanden zijn nog niet bekend, de kevers leven op 

 bloeiende struiken, wat bij de M e 1 a n d r y i d a e als uitzondering geldt. 



