386 LXIV. MORDELUDAE. - MORDELUSTENA. 



lHo(l«'llist<>na ') abdominalis F. (c^ nigra Mrsh., ^ ventralis F., $ bicolor Sulz.) (C.N.II.302.4.1). 

 Zelden zijn de dekscliilden bruinachtig behaard (a. *jlavohirta Schilsky). Voor a. *macnlirollis 

 Schilsky zegt Reiüer: veelal is de schijf van het halsschild bij het $ donker. Jiij eene (^ a. *))iargini- 

 ventris Fleisch. is het achterlijf zwart en zijn alleen de randen der sterniten roodachtig (Hongaiije), 



M. latcralis Oliv. (variegata F.) (C.N.II.303.4.3) werd uit dor hout gekweekt, Juni, Juli; in 

 Nassau ook op de bloemen van R u b u s gevonden. Deze soort is kleiner dan de naverwante 

 hum e ra lis L., de gele vlek op de dekscliilden echter is verder naar achteren versmald, de zij- en 

 naadrand blijven altijd zwart. J. Roubal beschrijft eene a. *KHckai (uit Oostenrijk) met zwarte 

 dekscliilden. 



M. c o n f i n i s Costa. Volgens L. ron Heyden bij Frankfort a. M., overigens in Frankrijk, Italië 

 en Oostenrijk; de var. *Emeryi Schilsky, volgens Reuter, in Brandenburg. 



M. n a n a Motsch. In den Elzas en Nassau. 



M. e p i s t e r n a 1 i s ]\Iuls. (extensa Rosenh.). In Zuidelijk IVIiddel- Europa, in Nassau. 



M. parvula Gyll. (liliputana Muls., pumila Redt., pusilla Redt., troglodytes Mnnh.) (C.N.II. 

 304.4.4). Het tyjie is iets kleiner, de achterhoeken van het halsschild zijn stomp afgerond ; het 

 pygidium kegelvormig, het hypopygium, om de halve lengte, overschrijdende. 



De var. inaoqiialis Muls. is grooter, de achterhoeken van het halsschild ternauwernood afgerond; 

 pygidium dun, tweemaal zoo lang als het hypopygium; bij Maastricht Juli. De larve overwintert 

 in oude stengels van Artemisia en V a 1 e r i a n a d i o i c a L. in het merg; de kever ont- 

 wikkelt zich in de tweede lielft van Mei. De soort is nog bij Bussum, Castricum, Utrecht, Putten 

 (Geld.) en op meerdere plaatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



M. brevicauda Bohem. (subtruncata Muls., obtusata Bris.) (C.N.II. 304, L.IVenB.32. Bij 

 Oldenzaal en Valkenburg (Limb.). Vroegere opgaven (1881) waren onjuist. In Nassau werd zij uit 

 de wortels van G a 1 i u m m o 1 1 u g o L. gekweekt, einde Sept. 



M. I] 11 g e I II a r t i Schilsky (B. 115). Deze soort, welke in Denemarken ontdekt en ook in 

 Holstein gevangen is, werd bij Bergen-op-Zoom en op Texel, Juni, verzameld. Zij zou op eene 

 H i e r a c i u m-soort ontdekt zijn, doch ook op J a s i o n e m o n t a n a L. en volgens Künne- 

 mann, vooral op A n t h e m i s v u 1 g a r i s Fl. Dan. (Matricaria inodora L.) leven. Zij gelijkt zeer 

 op eene kleine M. p u m i 1 a, doch is gemakkelijk te herkennen aan den nagenoeg c i r k e 1 r o n- 

 d e n kop, welke bij pumila en bij alle ^lordelliden van achteren recht afgeknot is; 

 bovendien is het eindlid der tasters zeer lang gestrekt, ongeveer even lang als de eerste twee leedjes 

 te zanien, ruim tweemaal zoo lang als breed, aan de binnenzijde flauw, gelijkmatig convex en niet 

 bijlvormig. Lichaam smal, zwart, iets glanzig; uiterst fijn en niet duidelijk behaard, bovenop 

 grauw, op de onderzijde bruinachtig. Halsschild ruim zoo breed als de dekscliilden, aan de basis 

 tweemaal gebogen, met spitse achterhoeken, uiterst fijn bestippeld. Dekscliilden elk aan den top 

 afgerond, zeer dicht en fijn rimpelig bestippeld. Pygidium lang, geleidelijk toegespitst, ruim twee- 

 maal zoo lang als het ])i'o])ygidium. Aehterschenen met 3 inkervingen, van welke een aan den top; 

 van de andere ongelijke reikt de langste niet tot aan het midden van de scheen. Het Ie tarslid met 

 twee zeer korte inkervingen. De eindsporen der aehterschenen zwart, ongelijk. Voorschenen bij het 

 (J recht. Lengte 2— 2i mm. 



De zwarte soorten van het subgen. Mordellistena s.str. ') worden aldus onderscheiden: 

 1 Eindsporen der aehterschenen geel. Sprieten kort, het 5e tot 10e lid ternauwernood lan- 



•) In een Orchidecë n-kas, te Tilbiirpr, waarin C a 1 1 1 c y a 's frclioudcn werden, was eene M o r- 

 dellistcna cattleyaua Clianipion, naar het schijnt lüt Zuid-Anicrilca (Venezuela eu Colum- 

 bia) afkomstig, zeer schadelijk aan deze planten, doordat de larven de bladeren in alle richtingen mineer- 

 den. Het kevertje is ongeveer 2 4 mm. lang, geelrood; de dekscliilden meer okergeel, waarop twee zwarte 

 dwarsbanden; bovendien eene donkert^ teekoning achter op het halsschild. welke zich naar voren, in 't 

 midden, voortzet en zoodoende twee zij vlokken op de voorholft vrij laat; viiampion beschreef zijne soort 

 op exoinplaren bij welke het: halsschild geheel geelrood is, zoodat hier van eene klcur-afwijking sprake 

 Is. Ook 11- ]Slarienfeld bij Ik'rlijn richtte deze soort griiotc schade aan Orchideeën; hiervan l)erieht 

 von Ltiiiiirkcti (Kine neue JM o r d e 1 1 i s t e n a aus ('oliiniliii ii als Schadlingan Orchidee nkulturen 

 in: Zeitsehr. f. angew. Entomologie, Hand VI, 2 I'cbr. lil'JO, p. 409) en noemde de soort M. 15 e y r o d t i. 

 De benaming c a t t 1 e y a n a C'hainp. heeft de prioriteit. Over de schade in Tilburg aangericht bericht 

 de heer T. A. C. Schoevcrs (Ken voor (J a t 1 1 e y a's schadelijk kevertje) in de verslagen en mededeelin- 

 gon van den Phytopathologischen dienst te Wageningen, No. 18, Febr. 1921 en in: Tijdschrift voor Plan- 

 tenziekten, onder redactie van l'rof. Dr. J. Ritzcma Bos (Zie ook: Tijdschr. v. Ent. LXIII. p. II). 



^) Vergelijk de tabel, C.N.II 303, van af 5. 



